การพัฒนาศักยภาพ Caregiver ในการดูแลผู้สูงอายุข้อเข่าเสื่อม

บทคัดย่อ

     การวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi Experimental research) กลุ่มเดียววัด 2 ครั้ง (One-Group Pretest – Posttest Design) มีวัตถุประสงค์เพื่อเพื่อเปรียบเทียบการรับรู้ความตามความสามารถของตนเองและประเมินพฤติกรรม Caregiver ในการดูแลผู้สูงอายุโรคข้อเข่าเสื่อม ดำเนินการโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีความสามารถตนเอง (self-efficacy theory) ในการอบรมเชิงปฏิบัติการ กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจง caregiver ที่ผ่านการอบรมอย่างน้อย 70 ชั่วโมงขึ้นไป จำนวน 21 คน เก็บข้อมูลโดยแบบสัมภาษณ์ Caregiver ก่อนการทดลอง ประกอบ ด้วย ตอนที่ 1 ข้อมูลทั่วไป ตอนที่ 2 การรับรู้ตามความสามารถของตนเองในการดูแลผู้สูงอายุโรคข้อเข่าเสื่อม ตอนที่ 3 แบบประเมินพฤติกรรมการดูแลผู้สูงอายุโรคข้อเข่าเสื่อม ระยะเวลา กันยายน 2566 - กุมภาพันธุ์ 2567 (6 เดือน) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
     ผลการวิจัยพบว่า หลังการเข้ารับการพัฒนาศักยภาพ Caregiver เมื่อพิจารณาเป็นรายการ พบว่า ด้านสามารถดูแลผู้สูงอายุให้ประคบความร้อนและความเย็นที่ข้อเข่าได้อย่างถูกต้อง ค่าเฉลี่ยมากสุด (= 4.58, S.D. = 0.67) ส่วนด้านความสามารถดูแลผู้สูงอายุไม่ให้มีน้ำหนักตัวเกินกว่ามาตรฐานได้ มีค่าเฉลี่ยน้อยสุด (= 3.86, S.D. = 0.57)  ศักยภาพ Caregiver มีความถี่ในการปฏิบัติกิจกรรมดูแลผู้สูงอายุ ปฏิบัติสม่ำเสมอ เมื่อพิจารณาเป็นรายการก่อนการเข้ารับการพัฒนาศักยภาพ Caregiver พบว่า ด้านพูดคุยและให้กำลังใจแก่ผู้สูงอายุในการเผชิญปัญหาต่าง ๆ ค่าเฉลี่ยมากสุด (= 2.29, S.D. = 0.78)  ด้านการดูแลผู้สูงอายุให้รับประทานยารักษาโรคข้อเข่าเสื่อมตามการรักษาของแพทย์ ค่าเฉลี่ยมากสุด (= 2.81, S.D. = 0.81)