ผลของการใช้นวัตกรรมหุ่นจำลองกลไกการคลอด SIMILAR ต่อความรู้ ความเข้าใจ การสาธิตย้อนกลับและความพึงพอใจของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ ชั้นปีที่ 3 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
คำสำคัญ:
นวัตกรรมการศึกษาพยาบาล, กลไกการคลอด, หุ่นจำลองการสอน,, การสาธิตย้อนกลับ, การพยาบาลมารดาและทารกบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้นวัตกรรมหุ่นจำลองกลไกการคลอด SIMILAR ต่อความรู้ ความเข้าใจ การสาธิตย้อนกลับ และความพึงพอใจของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด เป็นการวิจัยเชิงทดลอง แบบ Pretest-posttest control group design กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 3 จำนวน 50 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 25 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบทดสอบความรู้ความเข้าใจ แบบประเมินการสาธิตย้อนกลับ และแบบประเมินความพึงพอใจ
ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้ความเข้าใจเรื่องกลไกการคลอดสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (8.48 คะแนน vs 6.20 คะแนน, p < 0.001) และมีคะแนนเฉลี่ยการสาธิตย้อนกลับสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (7.32 คะแนน vs 5.66 คะแนน, p < 0.001) โดยกลุ่มทดลองส่วนใหญ่ (ร้อยละ 76.0) มีทักษะการสาธิตย้อนกลับอยู่ในระดับดี ในขณะที่กลุ่มควบคุมส่วนใหญ่ (ร้อยละ 64.0) อยู่ในระดับพอใช้ นอกจากนี้ ผลการประเมินความพึงพอใจต่อการใช้นวัตกรรมหุ่นจำลองกลไกการคลอด SIMILAR พบว่ากลุ่มทดลองมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.60, S.D. = 0.51)
เอกสารอ้างอิง
Jeffries PR. A framework for designing, implementing, and evaluating simulations used as teaching strategies in nursing. Nurs Educ Perspect. 2005;26(2):96-103.
Gaberson KB, Oermann MH. Clinical teaching strategies in nursing. 5th ed. New York: Springer Publishing Company; 2018.
สภาการพยาบาล. คู่มือการสอบความรู้เพื่อขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์. กรุงเทพฯ: สภาการพยาบาล; 2563.
Teferra RA, Shewarega ES. Knowledge and attitude towards nursing clinical simulation practice: A systematic review. SAGE Open Nurs. 2021;7:1-10.
Cunningham FG, Leveno KJ, Bloom SL, Dashe JS, Hoffman BL, Casey BM, et al. Williams obstetrics. 25th ed. New York: McGraw-Hill Education; 2018.
Pillitteri A. Maternal and child health nursing: Care of the childbearing and childrearing family. 8th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer; 2018.
Simpson KR, Creehan PA. AWHONN's perinatal nursing. 5th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer; 2021.
ขวัญใจ เพทายประกายเพชร, ปวีณภัทร นิธิตันติวัฒน์. นวัตกรรมชุดหุ่นฝึกทักษะการหมุนกลไกการคลอดสำหรับนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา. 2563;26(1):116-29.
วัฒนกิจ บ, กรุงไกรเพชร ก. การพัฒนาหุ่นจำลองทางการพยาบาล: จากแนวคิดสู่นวัตกรรม. วารสารพยาบาลทหารบก. 2560;18(2):1-10.
Roberts SJ, Warda M, Garbutt S, Curry K. The use of high-fidelity simulation to teach cultural competence in the nursing curriculum. J Prof Nurs. 2014;30(3):259-65.
Kolb DA. Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall; 1984.
Piaget J. The construction of reality in the child. New York: Basic Books; 1954.
Gardner H. Frames of mind: The theory of multiple intelligences. New York: Basic Books; 1983.
Jeffries PR. A framework for designing, implementing, and evaluating simulations used as teaching strategies in nursing. Nurs Educ Perspect. 2005;26(2):96-103.
ขวัญใจ เพทายประกายเพชร, ปวีณภัทร นิธิตันติวัฒน์. นวัตกรรมชุดหุ่นฝึกทักษะการหมุนกลไกการคลอดสำหรับนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา. 2563;26(1):116-29.
Fawaz MA, Hamdan-Mansour AM. Impact of high-fidelity simulation on the development of clinical judgment and motivation among Lebanese nursing students. Nurse Educ Today. 2016;46:36-42.
Cunningham FG, Leveno KJ, Bloom SL, Dashe JS, Hoffman BL, Casey BM, et al. Williams obstetrics. 25th ed. New York: McGraw-Hill Education; 2018.
Pillitteri A. Maternal and child health nursing: Care of the childbearing and childrearing family. 8th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer; 2018.
จิราภรณ์ นันท์ชัย และสมชาย แสงนวล. (2561). การกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยโปรแกรม G*Power ในการวิจัยทางการพยาบาล. วารสารพยาบาลทหารบก, 19(2), 8-14.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Kolb DA. Experiential learning: Experience as the source of learning and development. 2nd ed. New Jersey: Pearson Education; 2015.
Dale E. Audio-visual methods in teaching. 3rd ed. New York: Holt, Rinehart & Winston; 1969.
Revans RW. The origins and growth of action learning. London: Chartwell-Bratt; 1982.
ขวัญใจ เพทายประกายเพชร, ปวีณภัทร นิธิตันติวัฒน์. ผลของการใช้หุ่นฝึกทักษะกลไกการคลอดต่อความรู้และทักษะปฏิบัติของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลศาสตร์. 2564;39(3):78-91.
Cooper S, Cant R, Porter J, Bogossian F, McKenna L, Brady S, et al. Simulation based learning in midwifery education: A systematic review. Women Birth. 2019;25(2):64-78.
Johnson A, Becker D, Mayer T, Patton S. Effectiveness of simulation in teaching obstetric skills to nursing students. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs. 2020;42(3):295-302.
Keller JM. Motivational design for learning and performance: The ARCS model approach. New York: Springer; 2010.
Smith GF, Bauer MK, Connolly MA. Satisfaction with high-fidelity simulation among nursing students. Nurs Educ Perspect. 2018;36(2):125-7.
Williams B, Song JJY. Are simulated patients effective in facilitating development of clinical competence for healthcare students? A scoping review. Adv Simul. 2016;1(1):1-9.
Wilson RD, Klein JD. Design, implementation and evaluation of a nursing simulation: A design and development research study. Int J Educ Tech. 2022;12(1):46-54.
