รูปแบบการพัฒนาคุณภาพกิจการสปา ตามพระราชบัญญัติสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ พ.ศ. 2559 จังหวัดพังงา
คำสำคัญ:
รูปแบบการพัฒนาคุณภาพ, สถานประกอบการเพื่อสุขภาพประเภทสปาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสร้างรูปแบบการพัฒนาคุณภาพสถานประกอบการเพื่อสุขภาพประเภทสปา จังหวัดพังงา โดยกำหนดขั้นตอนการศึกษาเป็น 4 ขั้นตอน คือ 1) การศึกษาสภาพปัญหาและส่วนขาด 2) การออกแบบและพัฒนาคุณภาพ 3) การนำรูปแบบการพัฒนาไปทดลองใช้จริง 4) การประเมินผลการใช้รูปแบบการพัฒนา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินมาตรฐานสถาน ของกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ค่าความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean : ¯X) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation : SD) การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content analysis) และสถิติค่าที (paired t-test)
ผลการศึกษา พบว่ามีผลการประเมินในระดับที่ดีขึ้น สามารถดำเนินการตามรูปแบบการได้ในระดับดีเยี่ยมร้อยละ 100 ผลการเปรียบเทียบค่าร้อยละเฉลี่ยก่อนและหลังการทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาการให้บริการ โดยใช้สถิติค่าที (paired t-test) แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 4.84, p-value < .001) สถานประกอบการเพื่อสุขภาพ ประเภทสปา สามารถยกระดับการผ่านมาตรฐานเป็นระดับดีเยี่ยม ผู้รับบริการแพทย์แผนไทยมีความพึงพอใจต่อการให้บริการในทุกด้านอยู่ในระดับดีมาก และประสิทธิผลของรูปแบบที่นำไปใช้พัฒนาอยู่ในระดับเหมาะสมต่อการนำไปใช้พัฒนา ผลการศึกษาครั้งนี้ ควรกำหนดให้สถานประกอบการเพื่อสุขภาพ ประเภทสปา นำรูปแบบการพัฒนาในสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ จังหวัดพังงา ไปใช้เป็นแนวทางการดำเนินงานพัฒนาคุณภาพบริการอย่างต่อเนื่อง
เอกสารอ้างอิง
กองสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ. (2562). คู่มือการตรวจประเมินและการพิจารณาอนุญาตการประกอบ กิจการสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ. กรุงเทพฯ : บริษัท เจเนซิส มีเดียคอม จำกัด.
สรัญญา ทองเทพ. (2563). ยกระดับสปาไทยสู่สากลกินส่วนแบ่งตลาดโลก 27 ล้านบาท. สืบค้นจาก https://www.thebangkokinsight.com/125178/
สิริอำพร ทองมาก และคณะ. (2559). กระบวนการมีส่วนร่วมของพนักงานในการพัฒนาคุณภาพสถานประกอบการสปาเพื่อสุขภาพ : กรณีศึกษา อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (1) : 83-93.
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ (Wellness Tourism). รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว ฉบับที่ 3, 30-43. กรุงเทพฯ : สำนักเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติประเด็นที่ 5 การท่องเที่ยว. (20 มิถุนายน 2564) สืบค้น จาก http://nscr.nesdb.go.th/wp-content/uploads/ 2021/01/06_NS_05.pdf.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพังงา. (2563) รายงานประจำปี กลุ่มงานการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก : สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพังงา.
ชุติมา นุตยะสกุล. (2562). รูปแบบการพัฒนาบุคลากรในธุรกิจสปาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. 3(13) : 25.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยพัฒนารูปแบบ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 2(4).
สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2567). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภาพรรณ มักขุนทด. (2558) อิทธิพลของความสัมพันธ์ระหว่างมิติและวิธีประมาณค่าความเที่ยงที่มีต่อค่าความเที่ยงแบบพหุมิติ ความแม่นยำ และความถูกต้องของการประมาณค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยง. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย. 29 (3).
สัญญา ยือราน และศิวิไลซ์ วนรัตน์วิจิตร. (2561). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม สู่ความสำเร็จการเปลี่ยนแปลงนโยบายในระบบสุขภาพ. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้. 5(2) : 288-300.
