การพัฒนานวัตกรรมทางการพยาบาลโดยใช้บัตรภาพและบัตรคำเพื่อกระตุ้นพัฒนาการทางภาษา ในเด็ก 0-5 ปีพื้นที่อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี
คำสำคัญ:
นวัตกรรมบัตรภาพและบัตรคำ, พัฒนาการทางภาษา, การกระตุ้นพัฒนาการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนามีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนานวัตกรรมและประเมินประสิทธิภาพ และประสิทธิผลของบัตรภาพและบัตรคำเพื่อกระตุ้นพัฒนาการด้านภาษาในเด็ก 0-5 ปี ในพื้นที่อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจงจากการคัดกรองเด็ก จำนวน 50 คน พบเด็กสงสัยล่าช้าและล่าช้าจำนวน 30 คน ประกอบด้วย (1) เด็ก 0-5 ปี ที่มารับบริการคลินิกรักษ์เด็ก จำนวน 13 คน คลินิกเด็กดี จำนวน 10 คน และจากการลงประเมินพัฒนาการในชุมชนนำร่อง จังหวัดปัตตานีจำนวน 7 คน รวมทั้งหมด จำนวน 30 คน (2) ผู้ปกครองหรือผู้เลี้ยงดูเด็กกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 คน การดำเนินการวิจัยตั้งแต่เดือนตุลาคม 2563 ถึงเดือนกันยายน 2565 เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 2 ส่วนคือ (1) เครื่องมือที่ใช้ ในการทดลอง ได้แก่ นวัตกรรมบัตรภาพและบัตรคำ โดยผู้วิจัยสร้างและพัฒนาขึ้นจากคู่มือประเมินเพื่อช่วยเหลือเด็กปฐมวัยที่มีปัญหาพัฒนาการ (TEDA4I) และคู่มือการฝึกพูดเบื้องต้น โดยให้ผู้ปกครองหรือผู้ดูแลมีส่วนร่วม ในการกระตุ้นพัฒนาการ (2) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล แบบประเมินพัฒนาการเด็ก โดยใช้คู่มือประเมิน DSPM,TEDA4I แบบประเมินประสิทธิภาพ ของนวัตกรรม และแบบสอบถามความพึงพอใจ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเองโดยการรวบรวมวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการศึกษา พบว่านวัตกรรมบัตรภาพและบัตรคำมีความสะดวกต่อการใช้งานมีเนื้อหาชัดเจน เข้าใจง่าย การเลือกใช้วัสดุมีความปลอดภัย มีความน่าสนใจกระตุ้นเด็กให้เกิดการเรียนรู้ เหมาะกับวิถีชีวิต บริบทศาสนาอิสลามและมีประโยชน์ในการใช้งาน ผู้ปกครองมีความพึงพอใจในระดับดีมาก เด็กมีพัฒนาการ ทางภาษาที่ดีขึ้นหรือสมวัยอยู่ในเกณฑ์ปกติ ร้อยละ 80
เอกสารอ้างอิง
อารีย์ คำสังฆะ,สุจินดา ขจรรุ่งศิลป์และ จิราภรณ์ บุญส่ง. (2554). การส่งเสริมความเข้าใจภาษาของเด็กปฐมวัยโดยผู้ปกครองใช้ชุดกิจกรรม “เล่นกับลูกปลูกภาษา”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยข่อนแก่น. 34(1-2): 164-172.
อําไพรัตน์ สุทธิธรรมถาวร,(2565). ประสิทธิผลของรูปแบบการส่งเสริมพัฒนาการเด็กพัฒนาการล่าช้า. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9. 16(3): 986-998
สถาบันพัฒนาอนามัยเด็กแห่งชาติ กรมอนามัย. สรุปผลการขับเคลื่อนงานพัฒนาการเด็กปฐมวัย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 เข้าถึงได้จาก:
https://nich.anamai.moph.go.th/th/kpi65/download?id=83004&mid=36391&mkey=m_document&lang=th&did=26974. 25 มกราคม 2564.
วรรณริชฎา กิตติธงโสภณ,ศันสนีย์ เมฆรุ่งเรืองวงศ์และ อาทิตยาวังวนสินธุ์. (2563).การส่งเสริมพัฒนาการในเด็กที่มีพัฒนาการล่าช้าด้านภาษาอย่างไรให้ประสบผลสำเร็จ. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช. 33(2): 6-18.
ตฤณ หงส์ใส, (2564).การสร้างนวัตกรรมหนังสือภาพเพื่อเตรียมความพร้อมทางภาษาด้านการพูดของเด็กปฐมวัยพื้นที่ห่างไกลในอำเภอสบเมยจังหวัดแม่ฮ่องสอน. รายงานวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ชนาธิป บุบผามาศ, (2564). การพัฒนาหนังสือเพื่อส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย.วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. 12(2): 142-150.
ฮาลาวาตี สนิหวี,อังคณา วังทองและ อนุชิต วังทอง. (2563). การพัฒนากระบวนการเสริมสร้างความรอบรู้ ด้านพัฒนาการเด็ก สำหรับผู้ปกครองอำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี. 2(1): 41-51.
มูนีเร๊าะ ผดุง, สุรชัย สุขสกุลชัยและคณะ. (2556). สภาพการจัดประสบการณ์เรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยที่ใช้ภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง และแนวทางในการพัฒนาสื่อประสมสองภาษา : กรณีศึกษาจังหวัดนราธิวาส. 8(1): 31-39.
กระทรวงสาธารณสุข, คู่มือเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย, (สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ ทหารผ่านศึก, 2563)
วีรยาทองไทร, (2556). การพัฒนาการพูดเล่าเรื่องโดยใช้แผนการจัดประสบการณ์ประกอบบัตรภาพและบัตรคำสำหรับเด็กอนุบาลโรงเรียนบ้านดอนสำราญตำบลแม่รำพึง อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการVeridian E-Journal. 6(3): 1-10.
โสพินทร์ แก้วมณี, (2566). การพัฒนาสื่อภาษามลายูท้องถิ่นในการประเมินและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย ตำบลเจ๊ะบิลัง อำเภอเมือง จังหวัดสตูล. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน. 5(2): 34-47.
