การพัฒนารูปแบบบริการในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงระยะสุดท้าย แบบประคับประคองที่บ้าน จังหวัดนครพนม
คำสำคัญ:
ผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง, ผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงระยะสุดท้าย, การดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง, การดูแลแบบประคับประคองที่บ้าน, การดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงแบบประคับประคองที่บ้านบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหา ความต้องการเกี่ยวกับรูปแบบบริการในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงระยะสุดท้ายแบบประคับประคองที่บ้าน 2) เพื่อพัฒนารูปแบบบริการในการดูแลผู้สูงอายุฯ และ 3) เพื่อศึกษาผลของการพัฒนารูปแบบบริการในการดูแลผู้สูงอายุที่ฯ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุฯ จำนวน 218 คน และญาติผู้สูงอายุฯ จำนวน 218 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบประเมินความสามารถในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงระยะสุดท้ายแบบประคับประคองที่บ้านของทีมสุขภาพและผู้ดูแล 3) แบบประเมินความพึงพอใจในรูปแบบบริการในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงระยะสุดท้ายแบบประคับประคองที่บ้านของทีมสุขภาพ ผู้ดูแล และญาติ และการ วิเคราะห์ข้อมูล โดย Content Analysis ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบก่อนและหลังโดยการใช้สถิติ Paired t-test กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05
ผลการศึกษา พบว่า หลังการพัฒนา (1) มีค่าเฉลี่ยความสามารถในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงระยะสุดท้ายแบบประคับประคองที่บ้านของทีมสุขภาพ และผู้ดูแลสูงกว่าก่อนการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (2) มีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจในรูปแบบบริการในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงระยะสุดท้ายแบบประคับประคองที่บ้านของทีมสุขภาพ ผู้ดูแลและญาติสูงกว่าก่อนการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization. (2022). Palliative care. Retrieved July 18, 2023, from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/palliative-care
สายสมร เฉลยกิตติ & นันทิกานต์ กลิ่นเชตุ. (2565). การพยาบาลผู้ป่วยระยะสุดท้ายแบบประคับประคองตามวิถีแบบพุทธในชุมชนกึ่งเมือง. วารสารพยาบาลและสาธารณสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 1(1), 21-27.
สุยันต์ ลวงพิมาย. (2566). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายต่อเนื่องที่บ้านแบบประคับประคองในผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลดอนจาน จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการทางการพยาบาลและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 3(1), 44-53.
Mitchell, A. J., Vahabzadeh, A., & Magruder, K. (2011). Screening for distress and depression in cancer settings: 10 lessons from 40 years of primary-care research. General Hospital Psychiatry, 33(5), 409-418.
ประธาน ศรีจุลฮาด. (2564). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง อำเภอร่องคา จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 14(3), 219-220.
Stephen, R., Claire, M., Ernesto, J., Richard, H., James, C., Barbara, H., et al. (2020). Global atlas of palliative care (2nd ed.). London, UK: World Health Organization and Worldwide Palliative Care Alliance.
World Health Organization. (2020). Palliative care. Retrieved from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/palliative-care
เพียงพิมพ์ ปัณระสี และภัทราบูลย์ นาคสู่สุข. (2563). การพัฒนาแนวปฏิบัติการวางแผนการดูแลสุขภาพล่วงหน้าในผู้ป่วยโรคเรื้อรังระยะสุดท้าย โรงพยาบาลระดับทุติยภูมิ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 38(4), 55–65.
ลวงพิมาย สุยันต์. (2566). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายต่อเนื่องที่บ้านแบบประคับประคองในผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลดอนจาน จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการทางการพยาบาลและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 3(1), 44–54.
มนธิดา แสงเรืองเอก, ศิริพันธุ์ สาสัตย์ และวาสนา รวยสูงเนิน. (2563). ผลกระทบของผู้ป่วยและญาติผู้ดูแล: ปัจจัยที่เกี่ยวข้องและความต้องการของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังระยะสุดท้ายที่บ้าน. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 35(2), 1–15.
ศิรินภา แสนเสนา, จันทร์จิรา สีหะวงษ์, และ วิไลวรรณ สายสิงห์. (2564). ผลของโปรแกรมการดูแลแบบประคับประคองต่อความพึงพอใจของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในชุมชน จังหวัดขอนแก่น. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 44(1), 89–101.
สุพรรณี ทับทิมทอง, จิตติมา ดำรงวานิชกุล, และ ศิวาพร ศิวะโกเศศ. (2566). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้สูงอายุระยะสุดท้ายที่บ้านโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชน เขตสุขภาพที่ 10. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 46(2), 55–70.
