การพัฒนากรอบสมรรถนะพยาบาลในหอผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่
คำสำคัญ:
สมรรถนะ, กรอบสมรรถนะ, พยาบาล, ผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์บทคัดย่อ
การศึกษาเชิงสำรวจครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากรอบสมรรถนะของพยาบาลในหอผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ โดยประยุกต์กลยุทธ์การพัฒนากรอบสมรรถนะของ Marrelli et al. ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย ผู้เชี่ยวชาญด้านการพยาบาลวิกฤตออร์โธปิดิกส์ จำนวน 6 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบบันทึกรายการสมรรถนะ และแนวคําถามปลายเปิดแบบกึ่งโครงสร้าง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านการพยาบาลผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์ และพัฒนากรอบสมรรถนะฉบับร่าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และการหาค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาของพฤติกรรมบ่งชี้ของสมรรถนะเป็นรายข้อ
ผลการวิจัยพบว่า กรอบสมรรถนะพยาบาลในหอผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ประกอบด้วย สมรรถนะหลัก 3 ด้าน แบ่งเป็นสมรรถนะย่อย 12 ข้อ และพฤติกรรมบ่งชี้ความสามารถ 93 ข้อ ดังนี้ 1) สมรรถนะด้านการดูแลระบบทางเดินหายใจผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์ ประกอบด้วย สมรรถนะย่อย 3 ข้อ และพฤติกรรมบ่งชี้ความสามารถ 21 ข้อ 2) สมรรถนะด้านการดูแลระบบหัวใจและหลอดเลือดผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์ ประกอบด้วย สมรรถนะย่อย 4 ข้อ และมีพฤติกรรมบ่งชี้ความสามารถ 33 ข้อ และ3) สมรรถนะด้านการดูแลระบบกล้ามเนื้อและกระดูกผู้ป่วยวิกฤตออร์โธปิดิกส์ ประกอบด้วย สมรรถนะย่อย 5 ข้อ และมีพฤติกรรมบ่งชี้ความสามารถ 39 ข้อ
เอกสารอ้างอิง
ธีรชัย อภิวรรธกกุล. เคล็ดลับทางออร์โธปิดิกส์. พิมพ์ครั้งที่ 2. เชียงใหม่: ภาควิชาออร์โธปิดิกส์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2560.
วรรณี สัตย์วิวัฒน์. การพยาบาลผู้ป่วยออร์โธปิดิกส์. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัดเอ็นพีเพรส; 2551.
กรมควบคุมโรค กองป้องกันการบาดเจ็บ. ศูนย์ความร่วมมือด้านข้อมูลการบาดเจ็บ. กระทรวงสาธารณสุข; 2565 [เข้าถึงเมื่อ 11 ธ.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://dip.ddc.moph.go.th/new/
นรเทพ กุลโชติ. ตำราการบาดเจ็บทางออร์โธปิดิกส์: ภาวะแทรกซ้อนของการรักษากระดูกหัก. พิมพ์ครั้งที่ 1. ทรัสต์ อัส; 2562.
ปิยธิดา อยู่สุข, ปิยะ เกียรติเสวี. การพยาบาลผู้ป่วยเนื้องอกกระดูก. ใน: ธวัช ประสาทฤทธา, พรทิพย์ ลยานันท์, สุขใจ ศรีเพียรเอม, บรรณาธิการ. การพยาบาลออร์โธปิดิกส์. สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง; 2555. หน้า 167-183.
Folbert EC, Hegeman JH, Gierveld R, Van Netten JJ, Velde DVD, Ten Duis HJ, et al. Complications during hospitalization and risk factors in elderly patients with hip fracture following integrated orthogeriatric treatment. Arch Orthop Trauma Surg. 2017;137:507-15.
Wiedl A, Förch S, Fenwick A, Mayr E. Incidence, risk-factors and associated mortality of complications in orthogeriatric co-managed inpatients. Geriatr Orthop Surg Rehabil. 2021;12:1-7. doi:10.1177/2151459321998314.
กรมการแพทย์. ระบบบริการทางการแพทย์. ใน: Thailand Medical Services Profile 2011-2014 (การแพทย์ไทย 2554-2557). สำนักที่ปรึกษา กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข; 2557. หน้า 2-1 - 2-32.
Basar Z, Cilingir D. Evaluating ethical sensitivity in surgical intensive care nurses. Nurs Ethics. 2019;26(7-8):2384-97. doi:10.1177/0969733018792739.
American Association of Critical-Care Nurses. AACN’s competence framework for progressive and critical care: initial competency 2022 [Internet]. 2022 [เข้าถึงเมื่อ 1 ธ.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://www.aacn.org/~/media/aacn-website/nursing-excellence/standards/aacn-competence-framework-2022.pdf
The World Federation of Critical Care Nurses. International Best Practices in Critical Care Nursing. 2nd ed. 2020 [เข้าถึงเมื่อ 15 ก.พ. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://wfccn.org/wp-content/uploads/2020/06/Chapter-1-pp1-6_FINAL.pdf
วิจิตรา กุสุมภ์. การพยาบาลผู้ป่วยภาวะวิกฤต: แบบองค์รวม. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: พี.เค.เค.พริ้นติ้ง; 2565.
Marrelli AF, Tondora J, Hoge MA. Strategies for developing competency models. Adm Policy Ment Health. 2005;32(5-6):533-61. doi:10.1007/s10488-005-3264-0.
ฝ่ายการพยาบาล โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่. คู่มือการบันทึกข้อมูลแผนพัฒนารายบุคคล (Individual Development Plan : IDP). เชียงใหม่: โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่; 2562.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. ภาวะผู้นำและกลยุทธ์การจัดการองค์การพยาบาลในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
Polit DF, Beck CT. The content validity index: Are you sure you know what’s being reported? Critique and recommendations. Res Nurs Health. 2006;29(5):489-97. doi:10.1002/nur.2014.
Urden LD, Stacy KM, Lough ME. Priorities in critical care nursing. 9th ed. St. Louis: Elsevier; 2022.
Jarvis C. Physical examination and health assessment. 8th ed. St. Louis: Elsevier; 2020.
Sole ML, Klein DG, Moseley MJ. Introduction to critical care nursing. 8th ed. St. Louis: Elsevier; 2021.
Mellor A, Soni N. Fat embolism. Anaesthesia. 2001;56(2):145-54. doi:10.1046/j.1365-2044.2001.01724.x.
Browner BD, Jupiter JB, Krettek C, Anderson PA. Skeletal trauma: Basic science, management, and reconstruction. 6th ed. Philadelphia: Elsevier; 2020.
Evans L, Rhodes A, Alhazzani W, Antonelli M, Coopersmith CM, French C, et al. Surviving Sepsis Campaign: International Guidelines for Management of Sepsis and Septic Shock 2021. Crit Care Med. 2021;49(11):e1063-e143.
Gustilo RB, Anderson JT. Prevention of infection in the treatment of one thousand and twenty-five open fractures of long bones: Retrospective and prospective analyses. J Bone Joint Surg Am. 1976;58(4):453-8.
Morton PG, Fontaine DK. Critical care nursing: A holistic approach. 11th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer; 2018.
กวีศักดิ์ จิตตวัฒนรัตน์. ระบบการไหลเวียนโลหิตและการให้สารน้ำ. ใน: กวีศักดิ์ จิตตวัฒนรัตน์, บรรณาธิการ. เวชบำบัดวิกฤตศัลยศาสตร์ในเวชปฏิบัติ (Surgical Critical Care in Practice). เชียงใหม่: ภาควิชาศัลยศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2560. หน้า 57-77.
Overdyk FJ, Dowling O, Marino J, Bhatt S, Bennett M, Ren Y, et al. Association of opioids and sedatives with increased risk of in-hospital cardiopulmonary arrest from an administrative database. PLOS ONE. 2014;9(9):e110458. doi:10.1371/journal.pone.0110458.
Court-Brown CM, Heckman JD, McQueen MM, Ricci WM, Tornetta P 3rd, McKee MD. Rockwood and Green's fractures in adults. 8th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer; 2015.
Crowther MA, Warkentin TE. Bleeding risk and the management of bleeding complications in patients undergoing anticoagulant therapy: Focus on new anticoagulant agents. Blood. 2008;111(10):4871-9. doi:10.1182/blood-2007-10-120543.
