การศึกษาตำรับยาถ่ายพยาธิจากคัมภีร์ใบลานของวัดมหาชัยภาคอีสาน

ผู้แต่ง

  • ศาสตราจารย์ ดร.ภญ.บัววรุณ ศรีชัยกุล ศาสตราจารย์ ดร.ภญ. อาจารย์ประจำและนักวิจัยสังกัดคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม อีเมลผู้รับผิดชอบบทความ (Corresponding Author): buacanada@gmail.com
  • รังสฤษฎ์ สุนันท์ ดร. ตำแหน่งเป็นหัวหน้าสาขาวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานและวิทยาศาสตร์การแพทย์ รวมถึงเป็นผู้ช่วยคณบดีคณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี E-mail : Rungsarit.sunan@gmail.com
  • นฤนารถ ยืนยง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. รองอธิการบดี (Vice President) มหาวิทยาลัยปทุมธานี และควบ ตำแหน่งคณบดีคณะสหเวชศาสตร์ (Dean of Faculty of Allied Health Sciences) E-mail :narunart.y@ptu.ac.th
  • เรืองสิทธิ์ วิทยาภัค พล.ท.ภก.อาจารย์ประจำภาควิชาเภสัชศาสตร์ Email : benz_491956@hotmail.com
  • ทวีศักดิ์ เทรุยะ ดร. อาจารย์และนักวิชาการด้านเภสัชศาสตร์ ปัจจุบันมีบทบาทสำคัญในการสอนและการวิจัยในสถาบันอุดมศึกษาของไทย Email : thavisak.t@ptu.ac.th
  • พุฒิพงศ์ มากมาย ดร.นักวิชาการและอาจารย์ บรรณาธิการวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนอร์ทเทิร์น E-mail : m.phutthi@gmail.com
  • ดวงฤทัย เขมะไชเวช เลขานุการ มหาวิทยาลัยปทุมธานี Email: duangruthai.k@ptu.ac.th
  • วสวัตต์ ฉายวัง อาจารย์พิเศษคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี E-mail : Tity21643@gmail.com

คำสำคัญ:

ตำรับยาคัมภีร์ใบลาน, วัดมหาชัย, ยาถ่ายพยาธิ, ไข่พยาธิ (EPG), สมอเทศ, โรคพยาธิลำไส้

บทคัดย่อ

     การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองขั้นต้นทางคลินิกมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการลดจำนวนไข่พยาธิและความปลอดภัยของตำรับยาสมุนไพรไทยตามคัมภีร์ใบลานของวัดมหาชัยในผู้ป่วยโรคพยาธิลำไส้ในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 5 ราย ที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคพยาธิลำไส้ ให้ได้รับตำรับยาถ่ายพยาธิคัมภีร์ใบลาน ประเมินผลโดยการนับจำนวนไข่พยาธิในอุจจาระ (Egg per gram: EPG) ด้วยวิธี Ether Formalin Concentration Method ก่อนและหลังรับประทานยา ตลอดจนการตรวจติดตามผลทางห้องปฏิบัติการด้านความปลอดภัย

     ผลการศึกษา: ตำรับยาถ่ายพยาธิจากคัมภีร์ใบลานสามารถลดจำนวนไข่พยาธิจากเฉลี่ย 383.00 เหลือ 25.00 EPG คิดเป็นประสิทธิภาพในการลดจำนวนไข่พยาธิร้อยละ 93.69 เมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบจำนวนไข่พยาธิก่อนและหลังได้รับการรักษาพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ตลอดจนไม่พบการเปลี่ยนแปลงที่เป็นพิษต่อตับและไต มีความปลอดภัย และไม่พบผลข้างเคียงรุนแรง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการนำมาพัฒนาเป็นยาสมุนไพรมาตรฐานสำหรับรักษาโรคพยาธิลำไส้ต่อไป

เอกสารอ้างอิง

Bethony J, Brooker S, Albonico M, Geiger SM, Loukas A, Diemert D, et al.(2006). Soil-transmitted helminth infections: ascariasis, trichuriasis, and hookworm. Lancet. 2006;367(9521):1521-32.

World Health Organization.(2021). Preventive chemotherapy in human helminthiasis: coordinated use of anthelmintic drugs in control interventions. Geneva: World Health Organization; 2021.

Keiser J, Utzinger J.(2008). Efficacy of current drugs against soil-transmitted helminth infections: systematic review and meta-analysis. JAMA. 2008;300(16):1937-48.

กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก.(2019). ตำราการแพทย์แผนไทยเดิม: ตำรับยาจากคัมภีร์ใบลานหมวดวิศุกรรมกษัยและพยาธิ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก; 2019.

นนิดา หงส์วิวัฒน์, ทวีทอง หงส์วิวัฒน์.(2015). สมอไทย ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กรุงเทพฯ: แสงแดด; 2007.

มูลนิธิฟื้นฟูส่งเสริมการแพทย์ไทยเดิม.(2015). ตำราเภสัชกรรมไทย (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: ศิริราชการพิมพ์; 2015.

สมศักดิ์ สุภัทรวณิชย์.(2018). การตรวจวิเคราะห์อุจจาระและพยาธิวิทยาทางห้องปฏิบัติการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล; 2018.

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข.(2566). เรื่อง ยาสมุนไพรในบัญชียาหลักแห่งชาติ พ.ศ. 2566. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 140 ตอนพิเศษ 45 ง. หน้า 12-18; 2023.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-30

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีชัยกุล บ., สุนันท์ ร., ยืนยง น., วิทยาภัค เ., เทรุยะ ท., มากมาย พ., เขมะไชเวช ด., & ฉายวัง ว. (2026). การศึกษาตำรับยาถ่ายพยาธิจากคัมภีร์ใบลานของวัดมหาชัยภาคอีสาน. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 11(3), 1201–1207. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hej/article/view/300231