ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากร โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 17 จังหวัดสุพรรณบุรี

บทคัดย่อ

      การวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณภาพชีวิตการทำงาน 2) ศึกษาความปลอดภัยในการทำงาน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานกับปัจจัยส่วนบุคคล และ 4) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานกับความปลอดภัยในการทำงาน ของบุคลากรโรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 17 กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือบุคลากรโรงพยาบาล จำนวน 259 คน กำหนดขนาดตัวอย่างด้วยสูตรของ Krejcie and Morgan สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified random sampling) เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น แบ่งเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล คุณภาพชีวิตการทำงาน และความปลอดภัยในการทำงาน ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญและมีค่าความเชื่อมั่นสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และ Fisher's Exact Test

      ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 73.3) อายุระหว่าง 30-39 ปี (ร้อยละ 31.8) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 56.9) คุณภาพชีวิตการทำงานในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.68 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.644) โดยด้านสัมพันธภาพกับบุคคลอื่นมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (ค่าเฉลี่ย 3.99) และด้านค่าตอบแทนในการทำงานที่เป็นธรรมและเพียงพอมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด (ค่าเฉลี่ย 3.25) ความปลอดภัยในการทำงานในภาพรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน (ค่าเฉลี่ย 3.96 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.674) โดยด้านการปกป้องคุ้มครองมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (ค่าเฉลี่ย 4.00) และด้านการป้องกันมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด (ค่าเฉลี่ย 3.90) ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า เพศมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.016) ในขณะที่อายุ ระยะเวลาในการทำงาน เงินเดือน และลักษณะงานที่ปฏิบัติไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และคุณภาพชีวิตการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความปลอดภัยในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.824, p < 0.001)