ผลของโปรแกรมการเสริมพลังทางบวกต่อความผาสุกทางจิตวิญญาณผู้ดูแลหลักในผู้ป่วย ระยะท้ายโรคมะเร็ง

Kanthima  Faramee

Authors

Kanthima Faramee -

Keywords:

positive empowerment, spiritual well-being, primary caregiver

Abstract

The objectives of this research were to: 1. Study the level of mental health, quality of life, and spiritual well-being in primary caregivers of terminally ill patients with cancer. and after participating in the positive reinforcement program on the spiritual well-being of primary caregivers of terminally ill cancer patients. 2. Compare the effects of using the positive reinforcement program on the spiritual well-being of primary caregivers. terminally ill with cancer It is a Quasi-experimental research design of the same group, and One group pre-post test design sample group 33 caregivers of terminally ill cancer patients were admitted as patients at Thatphanom Crown Prince Hospital. The instrument used was a general information questionnaire for caregivers of terminally ill cancer patients. Mental health assessment form General Health questionnaire Thai version (Thai GHQ-28). Quality of life assessment form. (WHOQOL-BREF-THAI). Data were analyzed using descriptive statistics. Frequency distribution, percentage, mean, and standard deviation Test for differences in mean scores on mental health, quality of life, and spiritual well-being using Dependent pair sample t-test statistics.
The results of the research found that the overall mental health level Before joining the program Has a low rating value After joining the program Has a high rating value Overall quality of life level Before joining the program, the average score was low. After joining the program Has a high average score and overall level of spiritual well-being in primary caregivers of terminally ill cancer patients. Before joining the program, the level was low. After participating in the program, it was at a high level. When comparing the average values of mental health, quality of life, and spiritual well-being Before and after receiving the positive empowerment program for the spiritual well-being of primary caregivers in terminally ill cancer patients, it was found that after receiving the experimental program has a higher average than before receiving the trial program Statistically significant at P < 0.05.

References

WHO. (2022). Classification of Tumours Editorial Board. Lyon: International Agency for Research on Cancer; 2022.

Annual Report to the Nation on the Status of Cancer, 2022.

กลุ่มงานบริหารทั่วไป โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม. (2566). สถิติจำนวนผู้ป่วย พ.ศ. 2566.

สุมิตรา ติระพงศ์ประเสริฐ, นิภาวรรณ สามารถกิจ, วิภา วิเสโส. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความต้องการด้านจิตวิญญาณในผู้ป่วยมะเร็งระยะประคับประคอง. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(1); 67-79.

Pitanupong J. and Janmanee S., (2021). End-of-life care preferences among cancer patients in Southern Thailand: a university hospital-based cross-sectional survey. BMC Palliative Care. 23 June 2021, 20(90); 1-8.

ปภาวรินทร์ มีชนะ. (2566). ผลของโปรแกรมสนับสนุนญาติดูแลแบบเอื้ออาทรต่อความผาสุกของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะท้าย. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 38(3). 639-647.

เขมจิต มุกดาดี, วรรณา ฉายอรุณ, และสุจิรา ฟุ้งเฟื่อง. (2564). ผลของศิลปะบำบัดต่อการปรับตัวของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะท้าย. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา, 2564;16(2):150-60.

ช่อผกา ปุยขาว, สุรีพร ธนศิลป์, จรรยา ฉิมหลวง. (2562). ผลของโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย. วารสารเกื้อการุณย์, 2562; 26(2):93-106.

พิมพ์พนิต ภาศรี, แสงอรุณ อิสระมาลัย, อุไร หัถกิต. (2558). ทรรศนะของครอบครัวและความต้องการการช่วยเหลือในการดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย. วารสารสภาการพยาบาล, 30(4) ;57-71.

Thapanakulsuk P., Sirapo-ngam Y., Ferrans C.E., Orathai P., and Junda T. (2020). Psychometric testing of a spiritual well-being scale for people with cancer. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 24(1); 39-53.

O’Brien, M.E. (2011). The need for spiritual integrity. In Yura, H., & Walsh, M. eds.

กาญจนา จันทร์สูง. ABC in Research (ตอนที่ 1) : การออกแบบงานวิจัยเบื้องต้น. ศรีนครินทร์เวชสาร, 2546. 18(2) 118-123.

พัชราภรณ์ ติ่งชุ่ม, ศากุล ช่างไม้ และทิพา ต่อสกุลแก้ว. (2564). ผลของโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมต่อความโดดเดี่ยวและความผาสุกของผู้สูงอายุ. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, (32)1; 182-194

ธนา นิลชัยโกวิทย์. (2545). แบบสอบถาม Thai General Health Questionnaire ฉบับภาษาไทย (Thai GHQ 12-28-30-60). โครงการจัดทำโปรแกรมสำเร็จรูปในการสำรวจสุขภาพจิตในพื้นที่ ปี พ.ศ. 2545. กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.

Goldberg D.P. (1973). The Detection of Psychiatric illness by questionnaire. Oxford University Press: London, 3(2); 257-264. DOI: https://doi.org/10.1017/S0033291700048613

สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล, วิรวรรณ ตันติพิวัฒนสกุล, วนิดา พุ่มไพศาลชัย, กรองจิต วงศ์สุวรรณ, ราณี พรหมานะจิรังกุล. (2540). เปรียบเทียบแบบวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุด 100 ตัวชี้วัด และ 26 ตัวชี้วัด. วารสารกรมสุขภาพจิต, 5(3); 4-11.