RESULTS OF THE OUTPATIENT MEDICATION CONSULTATION PROGRAM FOR WARFARIN PATIENTS AT SIKHORAPHUM HOSPITAL
Keywords:
warfarin patients, warfarin clinic, pharmaceutical careAbstract
This study was quasi experimental research using a one-group pre-test and post-test design. To evaluate the effectiveness of a pharmaceutical counseling program for outpatients receiving warfarin at Sikhoraphum Hospital by comparing patients’ knowledge, self-care behavior, and International Normalized Ratio (INR) levels before and after the intervention, as well as the occurrence of adverse drug reactions (ADRs) following counseling. The sample consisted of 187 cardiovascular patients receiving warfarin at the outpatient department of Sikhoraphum Hospital, Surin Province, selected by simple random sampling. Data were collected using a pharmaceutical care record form between November 2024 and March 2025. Descriptive statistics (frequency, percentage, mean, and standard deviation) and inferential statistics (paired t-test) were used for data analysis.
Results: After receiving pharmaceutical counseling, the proportion of patients with good knowledge increased from 0% to 100%, and the mean knowledge score significantly improved from 5.67 ± 2.44 to 11.59 ± 0.72 (p < 0.001). The percentage of patients with good self-care behavior increased from 8.6% to 86.1%, with the mean behavior score rising from 30.39 ± 1.32 to 35.59 ± 2.16 (p < 0.001). The proportion of patients achieving the target INR range (2.0–3.0) increased from 42.2% to 81.3%, with the mean INR value improving from 2.15 ± 0.63 to 2.42 ± 0.39 (p < 0.001). All improvements were statistically significant. After the intervention, adverse drug reactions (ADRs) occurred in 2.6% of patients, with no cases of severe bleeding reported.
References
Ansell J, Hirsh J, Hylek E, Jacobson A, Crowther M, Palareti G.(2008). Pharmacology and management of the vitamin K antagonists: American College of Chest Physicians Evidence-Based Clinical Practice Guidelines (8th Edition). Chest. 2008;133(6 Suppl):160S–198S. https://doi.org/10.1378/chest.08-0670
Waterman AD, Milligan PE, Bayer L, Banet GA, Gatchel SK, Gage BF.(2004). Effect of warfarin nonadherence on control of the international normalized ratio. Am J Health Syst Pharm. 2004;61(12):1258–1264.
Wittkowsky AK.(2004). Effective anticoagulation therapy: Defining the gap between clinical studies and clinical practice. Am J Manag Care. 2004;10(15 Suppl):S297–S306.
สมาคมแพทย์โรคหัวใจแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์.(2553). แนวทางการใช้ยาวาร์ฟารินในผู้ป่วยโรคหัวใจ [อินเทอร์เน็ต]. 2553 [เข้าถึงเมื่อ 20 ก.ย. 2567]. เข้าถึงได้จาก: http://www.thaiheart.org/images/column_1291454908/warfarin_Guideline.pdf
ศิริภัทร ศรีขจรลาภ, พุธิตา เดชประมวลพล.(2560). การออกแบบเกณฑ์คัดเข้ารับคำปรึกษาในคลินิกวาร์ฟารินโดยกระบวนการเรียนรู้ของปัญญาประดิษฐ์สำหรับผู้ป่วยนอก ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี [วิทยานิพนธ์]. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2560. เข้าถึงได้จาก: https://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/77003
นาตยา หวังนิรัติศัย, สกนธ์ สุภากุล, ภูขวัญ อรุณมานะกุล.(2561). ผลของการบริบาลทางเภสัชกรรมในผู้ป่วยที่ได้รับยาวาร์ฟารินของคลินิกวาร์ฟาริน โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์. วารสารเภสัชกรรมไทย. 10(1):1–12.
สุวรส ลีลาศ.(2564). ผลการบริบาลเภสัชกรรมในผู้ป่วยที่ได้รับยา Warfarin. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน6(2):81–85.
