Effectiveness of a Fall Prevention Program by Applying Protection Motivation Theory to Reduce Environmental Risk in Elderly in Khlong Luang District, Pathum Thani Province
Keywords:
Fall Prevention, Elderly, Reduce Environmental Risk, Protection Motivation TheoryAbstract
This quasi-experimental research aimed to investigate the effect of a fall prevention program that reduced environmental risks by applying motivation theory for disease prevention in elderly individuals in Khlong Luang District, Pathum Thani Province. The total sample size consisted of 76 participants, divided into an experimental group of 38 individuals and a control group of 38 individuals. The research instrument was a fall prevention program designed to reduce environmental risks through the application of motivation theory for disease prevention. Data were collected using a questionnaire. The data were analyzed using a pre-existing statistical software program. Descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, were used to analyze the data. Inferential statistics, including Paired Sample T-tests and Independent Sample T-tests, were applied to examine the data.
The results indicated that, after participating in the program, the experimental group showed a significant increase in the mean scores of environmental risk perception related to falling, perception of the severity of falls, expectations of outcomes after modifying the residential environment to reduce fall risks, and the perceived fall risk within the home environment. These changes were statistically significant (p-value < 0.05). Health agencies can use the findings of this study as a basis for developing effective fall prevention activities for elderly populations.
References
คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี. หกล้มในผู้สูงอายุ อันตรายกว่าวัยอื่นหลายเท่าตัว ปัญหาที่ต้องระวัง [อินเตอร์เนต]. 2561 [เข้าถึงเมื่อ 25 กันยายน 2567]. เข้าถึงได้จาก https://www.rama.mahidol.ac.th/ramachannel/article/
WHO. Fall [internet]. 2021 [cited 2022 Oct 15]. Available from: https://www.who.int/news
กองการป้องกันการบาดเจ็บ กรมควบคุมโรค. การป้องกันพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ [อินเตอร์เนต]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ 25 กันยายน 2567]. เข้าถึงได้จาก https://ddc.moph.go.th/dip/news.php?news=23843
กรมกิจการผู้สูงอายุ. สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. กรุุงเทพฯ: บริิษััท อมรินทร์์ คอร์์เปอเรชั่นส์์ จำกัด มหาชน; 2566.
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. ระบบ 3 หมอรู้จักคุณ: รายงานข้อมูลจังหวัดปทุมธานี [อินเตอร์เนต]. 2567. [เข้าถึงเมื่อ 25 กันยายน 2567]. เข้าถึงได้จาก https://3doctor.hss.moph.go.th/main/rp_ampur?region=4&prov=MTM=&provn =4Lib4LiX4 Li44Lih4LiY4Liy4LiZ4Li1
พรรณี ปานเทวัญ, อภิญญา อินทรรัตน์, และองค์อร ประจันเขตต์. พยาบาลกับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ แนวคิด ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: บริษัทรักงานพิมพ์ 2017 จำกัด; 2566.
นัทฐิณี บุญช่วย และสมคิด ปราบภัย. ประสิทธิผลการประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคต่อการรับรู้และความเชื่อมั่นในความสามารถของตนเองในการป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุ อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ 2564; 47(2): 101-112.
กองส่งเสริมสวัสดิการและคุ้มครองสิทธิผู้สูงอายุ. คู่มือบ้านปลอดภัยไม่เสี่ยงล้ม [อินเตอร์เนต]. 2564. [เข้าถึงเมื่อ 5 ตุลาคม 2567]. สืบค้นวันที่ 5 ตุลาคม 2567. เข้าถึงได้จาก https://www.dop.go.th/th/know/13/337
Best JW. Research in Education. 3rd ed. New Jersey: Prentice Hall Inc, 1977.
Bloom, BS et al. Handbook on formative and summative evaluation of student learning. New York: McGraw-Hill, 1971
ตวงรัตน์ อัคนาน, กันธิมา ศรีหมากสุก, ธงเทพ วงษ์ศรีสังข์, ชวนพิศ ศิริไพบูลย์, อิทธิพล ดวงจินดา และศศิกานต์ พิลาภรณ์. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุไทยในชุมชน อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2564; 14: 72-89.
นงนุช วงศ์สว่าง, ดนุลดา จีนขาวขำ ชลธิชา บุญศิริ สุรินทร์ มีลาภล้น จารุนันท์ สมบูรณ์สิทธิ์ เพ็ญจมาศ คำธนะ และคณะ.ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมในบ้านต่อการพลัดตกหกล้มและอุบัติการณ์การพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ. Veridian E-Journal, Silpakorn University (มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ) 2560; 10(3): 2492-2506.
ปรีดา สาราลักษณ์. ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ดูแลผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยง ในเขตเทศบาลนครตรัง. วารสารการพยาบาลและการศึกษา 2564; 15(2): 1-13.
วิลาวัลย์ เอี่ยมสอาด, และกรรณิการ์ พินิจ. ประสิทธิผลของรูปแบบการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุโดยประยุกต์ใช้ ทฤษฎีแรงจูงใจในการดูแลสุขภาพชมรมผู้สูงอายุ จังหวัดระยอง. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ 2566; 9: 103-114.
ปริศนา รถสีดา. การป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุในชุมชน: บทบาทพยาบาลกับการดูแลสุขภาพที่บ้าน. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย 2561; 11(2): 15-25.
Taheri-Kharameh Z, Bashirian S, Heidarimoghadam R, Poorolajal J, Barati M, & Rásky É. Predictors of Fall Protective Behaviors Among Iranian Community-Dwelling Older Adults: An Application of the Protection Motivation Theory. Clinical Interventions in Aging 2020; 15: 123–129.
Rogers RW. Cognitive and physiological processes in fear appeals and attitude change: A revised theory of protection motivation. In: Cacioppo, J. and Petty, R., Eds., Social Psychophysiology, New York: Guilford Press, 1983.
