Nurses’ Service Behavior in the Outpatient Department, Thasongyang Hospital, Tak Province
Keywords:
Nurse service behavior, Outpatient department, Problems and recommendationsAbstract
This descriptive survey research aimed to examine the service behavior of nurses in the outpatient department of Thasongyang Hospital, Tak Province. A convenience sampling method was used to select 441 patients aged 20 years and above who received services at the hospital. The research instruments consisted of: 1) a nurses' service behavior questionnaire developed based on the World Health Organization (WHO) health responsiveness framework, and 2) an interview guide for focus group discussions. Data on nurses' service behavior were analyzed using descriptive statistics, including frequency distribution, percentages, means, and standard deviations. Data from focus group discussions were analyzed through data categorization.
The study findings revealed that: 1) the overall nurses' service behavior and all sub-dimensions were at a good level, and 2) focus group discussions identified several behavioral issues that required improvement, particularly those related to nurse-patient interactions, including inappropriate use of words, tone of voice, and gestures, which reflected problems in respecting patient dignity; inadequate or delayed care and attention that resulted in prolonged patient waiting times; and unclear communication.
References
ทศพร ทองย้อย, แก้วใจ แสนพาน. พฤติกรรมบริการของพยาบาลตามการรับรู้ของผู้ใช้บริการตึกพิเศษ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย. วารสารพยาบาลศาสตร์สุขภาพ. 2566;46(3):87–100.
อัคพิน สุริวรรณ์. การรับรู้พฤติกรรมบริการพยาบาลของผู้ใช้บริการ โรงพยาบาลอากาศอำนวยจังหวัดสกลนคร [วิทยานิพนธ์]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2560.
กองการพยาบาล. การประเมินคุณภาพการพยาบาลในโรงพยาบาล กระทรวงสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข; 2562.
Valentine NB, de Silva A, Kawabata K, Darby C, Murray CJL, Evans DB. Health system responsiveness: Concepts, domains and operationalization. In: Murray CJL, Evans DB, editors. Health systems performance assessment: Debates, methods and empiricism. Geneva: World Health Organization; 2003. p. 573–96.
World Health Organization. WHO health and health system responsiveness survey. New York: H & HSR; 2001.
ทิพพ์รดา จาริ. ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพการบริการกับความจงรักภักดีของผู้รับบริการคลินิกพิเศษเฉพาะทางนอกเวลาราชการ โรงพยาบาลหาดใหญ่ [วิทยานิพนธ์]. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์; 2563.
สุนันทา เกษมศรี, และคณะ. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริการที่มีคุณภาพของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลศูนย์แห่งหนึ่ง. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 2556;23(1):41–54.
Zhou W, Shuiyuan X, Caixia F, Yu Y, Dan W, Cheng H, Xiang L. Measuring the quality of mental health services from the patient perspective in China: psychometric evaluation of the Chinese version of the World Health Organization responsiveness performance questionnaire. Glob Health Action. 2022;15(1):1–10.
Marzieh J, Saeed K, Ahmadreza R, Maryam Y, Keyvan K. Comparison of patients’ and nurses’ viewpoints about responsiveness among a sample from public and private hospitals of Isfahan. Iran J Nurs Midwifery Res. 2011;16(4):273–7.
Iyad IS, Ebrahim J, Mostafa H, Abed ERSS, Ali AS. Nurses’ perspectives on inpatient care responsiveness at the Gazan public hospitals. Ethiop J Health Sci. 2021;31(4):847–56.
งานผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลท่าสองยาง. Service profile OPD 2566. ตาก: โรงพยาบาลท่าสองยาง; 2566.
งานผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลท่าสองยาง. Service profile OPD 2567. ตาก: โรงพยาบาลท่าสองยาง; 2567.
อังคณา ธัญวัฒน์สวัสดิ์. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมบริการของพยาบาลในโรงพยาบาลทั่วไป เขตภาคตะวันออกประเทศไทย [วิทยานิพนธ์]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2553.
อมรา วงศ์แพทย์. ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะทางวิชาชีพกับพฤติกรรมการบริการของพยาบาลวิชาชีพ. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 2560;25(1):35–46.
สัมพันธ์ อินปาน, จักรี ไชยพินิจ. แนวทางการพัฒนาการบริการสู่ความเป็นเลิศของงานทะเบียนราษฎรและงานบัตรประจำตัวประชาชนของสำนักงานเขตดินแดง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง; 2562.
ชนาภา อิทธิอมรกุลชัย. บุคลิกภาพและความสามารถในการสื่อสาร: จากวัยเด็กสู่วัยทำงาน. วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. 2566;10(2):209–14.
สภาการพยาบาล. แนวทางจรรยาบรรณของวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์. กรุงเทพฯ: สภาการพยาบาล; 2562.
รัตนา ทองแจ่ม, สุวิน ทองปั้น, จรัส ลีกา. การพัฒนาพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของพยาบาลวิชาชีพ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น. 2564;8(4):201–13.
วิภา ศิริวรรณ. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการให้บริการของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2558;24(3):392–401.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. กำลังคนภาครัฐข้าราชการพลเรือนสามัญ. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.; 2563.
ทัศนีย์ สิรินพมณี, เมธาวี อุดมธรรมานุภาพ, สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. การรับรู้ภาระงาน สัมพันธภาพในงาน การสนับสนุนทางสังคมต่อความเหนื่อยหน่ายในงานของพยาบาลวิชาชีพโดยมีอิทธิบาทสี่เป็นตัวแปรกำกับ. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 2563;30(2):58–71.
จินดามาศ โกศลชื่นวิจิตร. การดูแลอย่างเอื้ออาทร: หัวใจสำคัญของการบริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์. วารสารพยาบาล. 2556;62(2):1–10.
รุ่งทิพย์ นิลพัท. คุณภาพการให้บริการและความพึงพอใจที่มีความสัมพันธ์กับการกลับมาใช้บริการซ้ำของผู้รับบริการโรงพยาบาลเปาโลรังสิต [วิทยานิพนธ์]. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี; 2561.
