The Effect Of Self-Efficacy Development Program On Nutritional Food Consumption Behavior Of late Primary School Students Lam Sai Subdistrict, Lam Luk Ka District, Pathum Thani Province
Keywords:
Self-Efficacy, Behavior, Consuming Food According to Nutritional Principles, Elementary School Students In Grades 4-6.Abstract
This research wasการ Quasi Experimental Research aimed to compare Mean self-efficacy perception before and after receiving the program of the experimental and comparison groups. food consumption behavior before and after receiving the program of the experimental and comparison groups and self-efficacy perception and nutritional food consumption behavior after receiving the program between the experimental and comparison group. By applying Bandura's self-efficacy theory is Mastery experience, Vicarious experience, Verbal persuasion and Emotional arousal. The study population consisted of 38 primary school students in grades 4-6. Purposive sampling of 20 people. The research instrument was a questionnaire. Statistics used in data analysis were Percentage, Mean, Standard Deviation, Paired t-test and independent sample t-test.
The study results found that After receiving the program, the experimental group had a statistically significant higher mean self-efficacy score than before receiving the program at the .01 level receiving the program, the experimental group had a higher mean nutritional food consumption behavior than before receiving the program, with statistical significance at the .01 level and After receiving the program, the experimental group had a higher mean score on self-efficacy perception and a higher mean score on nutritional food consumption behavior than the comparison group, with statistical significance at the .05 level. This study indicated that this program can improve students' self-efficacy and nutritional eating behavior.
References
กองโภชนาการ กรมอนามัย.(2562). คู่มือโภชนาการสำหรับเด็กวัยเรียน. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
สุภาภรณ์ พงษ์พันธุ์.(2561). โภชนาการเด็กและวัยรุ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล.
ปริยาภรณ์ มณีแดง.(2560). บทบาทพยาบาลอนามัยชุมชนในการป้องกันโรคอ้วนในเด็กวัยเรียน. สารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 2560;35(4):16-24.
จารุณี นุ่มพูล.(2558). โรคอ้วนในวัยเรียน: บทบาทพยาบาลวิชาชีพชุมชนในการเสริมสร้างสุขภาพ. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย. 2558;8(2):1-10.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดปทุมธานี.(2567). ระบบคลังข้อมูลสุขภาพ Health Data Center (HDC) ระดับจังหวัด [อินเทอร์เน็ต]. ปทุมธานี: สำนักงานฯ; 2567 [เข้าถึงเมื่อ 1 ธ.ค. 2567]. เข้าถึงจาก: https://sbr.hdc.moph.go.th/hdc/main/index_pk.php
ศูนย์สุขภาพชุมชนตำบลลำไทร.(2567). รายงานสรุปผลการดำเนินงานประจำปี 2567. ปทุมธานี: ศูนย์สุขภาพชุมชนตำบลลำไทร.
พัชรินทร์ ปัญญา.(2563). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถตนเองต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์]. บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ปวีณา วัฒนสุข.(2564). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้านโภชนาการโดยเน้นการมีส่วนร่วมของนักเรียน [วิทยานิพนธ์]. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
Best JW.(1977). Research in Education. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
Bandura A.(1997). Self-Efficacy: The Exercise of Control. New York: W.H. Freeman and Company.
อังฎิยา ศรีนาค, มลินี สมภพเจริญณัฐนารี, เอมยงค์ และมณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์.(2564). ผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารตามหลักโภชนาการของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จังหวัดนนทบุรี. วารสารสุขภาพและการศึกษาพยาบาล. 2564;37(2):237-49.
ธิดารัตน์ สิงห์ทอง.(2562). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์]. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
แวนุรมี วาเลาะ, ผจงศิลป์ เพิงมาก, อุมาพร ปุญญโสพรรณ.(2566). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อความรู้ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร และภาวะโภชนาการสำหรับนักเรียนมุสลิมประถมปลายที่มีภาวะผอมในจังหวัดปัตตานี: การศึกษานำร่อง. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 2566;15(1):98-120.
