Development of a Participatory Nutrition and Exercise Promotion Model to Delay Sarcopenia among Older Adults in Senior Citizen Clubs.
Keywords:
elderly nutrition, elderly exercise, participatory approach, sarcopenia, senior citizen clubsAbstract
This research employed participatory action research (PAR) integrating qualitative and quantitative approaches, guided by the Participatory Action Research (PAR) cycle proposed by Crane & O’Regan. The study consisted of three phases: (1) observation and joint planning with local stakeholders, (2) implementation and monitoring through collaboratively designed action plans, and (3) knowledge sharing and reflection to refine a context-appropriate model for older-adult clubs. Two main groups participated in the study: (1) eighteen stakeholders—including public health personnel, local leaders, community representatives, older-adult club committee members, and community volunteers -involved in model design and development, and (2) forty-one older adults who participated in a 12-week implementation of the developed model. Quantitative data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and Paired Samples t-test, while qualitative data were analyzed using content analysis.
The results showed that:
(1) The development of the participatory nutrition and exercise promotion model to delay sarcopenia among older adults was achieved through active engagement of all stakeholder groups throughout the entire process. Together, they identified three core action components: (a) a training and skill-building program aligned with the participatory nutrition and exercise promotion plan for older adults in senior citizen clubs; (b) monthly nutrition and physical activity promotion activities within the senior citizen club; and (c) a health-support group implemented via a Line communication platform.
(2) after participating in the program, older adults showed statistically significant improvements in multiple health indicators, including improved physical mobility measured by TUGT (p < 0.001), reduced sarcopenia risk assessed by SARC-F (p < 0.05), increased handgrip strength (p = 0.01), and increased daily protein intake (p < 0.001). No significant change was observed in body mass index (BMI) (p = 0.26); and (3) regarding sustainability, local administrative organizations incorporated the model into annual operational plans and planned to expand activities to village-level mobile programs.
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์ คอร์ปอเรชั่นส์; 2566.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2564 [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ; 2564 [เข้าถึงเมื่อ 3 มกราคม 2568]. เข้าถึงได้จาก:https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2023/20230731140458_61767.pdf)
ระบบคลังข้อมูลด้านการแพทย์และสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. กลุ่มรายงานมาตรฐาน [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2567 [เข้าถึงเมื่อ 3 มกราคม 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://hdcservice.moph.go.th/hdc/main/index.php
กองป้องกันการบาดเจ็บ กรมควบคุมโรค. รายงานประจำปี 2566. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2567.
A. J. Cruz-Jentoft, J. P. Baeyens, J. M. Bauer, Y. Boirie, T. Cederholm, F. Landi, et al. Age and ageing 2010;39(4):412-23
L.-K. Chen, L.-K. Liu, J. Woo, P. Assantachai, T.-W. Auyeung, K. S. Bahyah, et al. Journal of the American Medical Directors Association 2014;15(2):95-101.
L.-K. Chen, J. Woo, P. Assantachai, T.-W. Auyeung, M.-Y. Chou, K. Iijima, et al. Journal of the American Medical Directors Association 2020;21(3):300-07.
วิสารัตน์ ธีระโกเมน, ไอศวรรย์ เพชรล่อเหลียน, นริศร ลักขณานุรักษ์. ความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยในผู้สูงอายุไทย. จุฬาอายุรศาสตร์. 2563;33(1):17-32.
Ardeljan AD, Hurezeanu R. Sarcopenia [Internet]. StatPearls. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2023 Jul 4 [cited 2025 Jan 27]. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK560813/
Falcon LJ, Harris-Love MO. Sarcopenia and the New ICD-10-CM Code: Screening, Staging, and Diagnosis Considerations. Fed Pract. 2017;34(7):24-32.
C. Pongchaiyakul, P. Limpawattana, P. Kotruchin and R. Rajatanavin. Journal of bone and mineral metabolism 2013;31:346-50
พูนศรี ไชยทองเครือ, ไชยพร บุญศรี, อำนวย ศรีสุข และคณะ. ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยของผู้สูงอายุในอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี. วารสารกรมการแพทย์. 2564;46(2):103-110.
Chen LK, Woo J, Assantachai P, Auyeung TW, Chou MY, Iijima K, et al. Asian Working Group for Sarcopenia: 2019 Consensus Update on Sarcopenia Diagnosis and Treatment. Journal of the American Medical Directors Association. 2020 Mar;21(3):300-307.e2.
P. Whaikid and N. Piaseu. Epidemiology and Health 2024;46:30
Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd ed. Hillsdale (NJ): Lawrence Erlbaum Associates; 1992.
Crane P, O’Regan M. Participatory Action Research: Theory and Methods. London: Routledge; 2010.
Deutz NEP, Bauer JM, Barazzoni R, Biolo G, Boirie Y, Bosy-Westphal A, et al. Protein intake and muscle health in older adults. Clin Nutr. 2014;33(6):929–36. Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0261561414000892
Tieland M, van de Rest O, Dirks ML, van der Zwaluw N, Mensink M, van Loon LJC, et al. Protein supplementation and resistance-type exercise training in frail elderly people. J Am Med Dir Assoc. 2012;13(8):713–9.
Bauer J, Biolo G, Cederholm T, Cesari M, Cruz-Jentoft AJ, Morley JE, et al. Evidence-based recommendations for optimal protein intake in older adults. J Am Med Dir Assoc. 2013;14(8):542–59.
Nguyen HT, Chen TF, O’Leary F. Community-based health promotion models for older adults: A review. J Community Health. 2020;45(3):450–8.
Lopez D, Mathers J, Parra DC. Sustainability in community health interventions: Lessons from multi-level programs. Health Promot Int. 2021;36(2):520–9.
Kim K, Park S, Lee H. Multisectoral collaboration for elderly health promotion: A community approach. Int J Environ Res Public Health. 2022;19(4):2105. Available from: https://www.mdpi.com/1660-4601/19/4/2105
