Effectiveness of a Community-Based Therapy (CBTx) Program on Relapse Prevention among Patients with Substance Use Disorders in Phanom Sarakham District, Chachoengsao Province.
Keywords:
CBTx, Community-Based Treatment, Drug Addiction, Relapse Prevention, Self-Efficacy, Social Support, Quasi-Experimental DesignAbstract
This study employed a quasi-experimental one-group pretest–posttest design. The objectives were to evaluate the short-term effectiveness of a community-based treatment and rehabilitation program (CBTx) on relapse prevention, and to compare changes in self-efficacy for relapse prevention and social support among patients with substance use disorders participating in the program in Phanom Sarakham District, Chachoengsao Province. The sample consisted of 68 participants who met the inclusion criteria. Relapse status before and immediately after completion of the CBTx program was analyzed using McNemar’s test.
The results showed that the relapse rate significantly decreased after the intervention (from 26.47% to 8.82%, p < 0.05). In addition, comparisons of mean self-efficacy and social support scores before and after the program, using paired-sample t-tests, revealed statistically significant increases in both variables (p < 0.001).
References
Bandura A.(1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman.
ผ่องพรรณ์ คำน้อย.(2568). ประสิทธิผลของโปรแกรมการบำบัดฟื้นฟูผู้ใช้ยาเสพติดโดยชุมชนเป็นศูนย์กลางต่อการกลับไปเสพซ้ำของผู้เข้ารับการบำบัดยาเสพติด. วารสารนวัตกรรมสุขภาพและความปลอดภัย. 2568;2(1):1–17.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.(2565). รายงานสรุปสถิติผู้เข้ารับการบำบัดรักษายาเสพติดและสารเสพติดหลักที่ใช้ในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ป.ป.ส.
รุ่ง รุจิรา และคณะ.(2559). การติดตามผลระยะยาวของประสิทธิผลการบำบัดผู้ป่วยยาเสพติด: ความท้าทายและข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย. วารสารสุขภาพชุมชน. 2559;45(3):23–35.
ลชา เรืองกิจ, ปิยวัฒน์ เกตุวงศา, ประภาพรรณ จูเจริญ.(2563). ผลของแรงสนับสนุนทางสังคมที่มีต่อการดูแลต่อเนื่องของผู้ติดเมทแอมเฟตามีน. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม. 2563;17(2):45–56.
ภัทรินทร์ ธรรมดวงศรี, ศุภรดา วงค์จำปา.(2566). การเสริมสร้างการรับรู้ความสามารถของตนเองในผู้ป่วยสารเสพติดเพื่อป้องกันการกลับไปใช้สารเสพติดซ้ำ. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 2566;33(2):1–10.
World Health Organization, United Nations Office on Drugs and Crime.(2008). Principles of drug dependence treatment. Geneva: WHO.
House JS.(1981). Work stress and social support. Reading, MA: Addison-Wesley.
กรมการแพทย์.(2562). แนวทางการดำเนินงานการบำบัดฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน (CBTx). นนทบุรี: สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี.
สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี.(2566). คู่มือการติดตามผลและการดูแลต่อเนื่องในชุมชนหลังการบำบัด (CBTx). นนทบุรี: สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี.
Worapong S, et al.(2019). CBT 12-week curriculum for substance use disorders. Bangkok: Department of Mental Health.
Prochaska JO, DiClemente CC.(1983). Stages and processes of self-change of smoking: Toward an integrative model of change. J Consult Clin Psychol. 1983;51(3):390–5.
Vuong AM, Ritter A.(2017). The political and scientific challenges in evaluating compulsory drug treatment centers in Southeast Asia. Int J Drug Policy. 2017;44:141–9.
