Developing a health promotion model for patients with chronic kidney failure through a knowledge management process via health behavior modification camps in Khuang Nai District, Ubon Ratchathani Province.
Keywords:
Chronic kidney disease patients, health promotion, camp, health behavior, developmentAbstract
This participatory action research (PAR) aimed to investigate existing problems and needs, develop a health behavior change camp model, and evaluate the effectiveness of the developed model on knowledge, self-care behaviors, and health outcomes of patients. The study was conducted in three phases: Phase 1: Contextual Study – An assessment of self-care behaviors, stress levels, and the specific needs of 399 patients with chronic kidney disease, Phase 2: Model Development and Evaluation – The health behavior change camp model was developed through a knowledge management process, involving the participation of 15 experts, and Phase 3: Effectiveness Evaluation – An assessment of the model’s efficacy by comparing outcomes before and after participation in the camp activities.Data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics to test for significant differences.
The results revealed that most patients had moderate levels of knowledge about chronic kidney disease and self-care behaviors, and experienced moderate to high levels of stress. The developed camp model demonstrated high levels of appropriateness, feasibility, and usefulness. After participating in the camp, patients showed significantly improved knowledge, self-care behaviors, and estimated glomerular filtration rate (eGFR) (p < .05).
References
World Health Organization. Chronic kidney disease: Global epidemiology and burden. Geneva: WHO; 2023.
กรมการแพทย์. สถานการณ์โรคไตเรื้อรังของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข; 2566.
สมาคมโรคไตแห่งประเทศไทย. แนวทางการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง. กรุงเทพฯ: สมาคมโรคไตแห่งประเทศไทย; 2567.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. รายงานสถานการณ์โรคไม่ติดต่อเรื้อรังของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สปสช.; 2567.
กลุ่มงานโรคไม่ติดต่อ . รายงานสถานการณ์โรคไม่ติดต่อเรื้อรังและโรคไตเรื้อรัง จังหวัดอุบลราชธานี, สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี, 2567.
สุขุม กาญจนพิมาย. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 2565; 40(1): 89–102.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. คู่มือการจัดการความรู้ในหน่วยงานภาครัฐ. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.ร.; 2563.
World Health Organization. Depression and other common mental disorders: Global health estimates. Geneva: WHO; 2022.
Park HC, Yoon HB, Son MJ. Depression and anxiety in patients with chronic kidney disease. Kidney Research and Clinical Practice. 2021; 40(2): 193–201.
กรมสุขภาพจิต. รายงานสถานการณ์สุขภาพจิตของผู้ป่วยโรคเรื้อรังในประเทศไทย พ.ศ. 2566. กระทรวงสาธารณสุข, 2566.
Phromphithak S, Peltzer K. Social support and health outcomes among patients with chronic illness. Journal of Public Health and Development.2020; 18(3): 12–25.
จุฑามาศ ศรีประเสริฐ. ผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพต่อการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเรื้อรังในชุมชน. วารสารสาธารณสุขชุมชน. 2564; 30(2): 45–58.
ชัยนิตย์ อินงาม. การพัฒนาแบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารพยาบาลศาสตร์. 2553; 28(3): 23–35.
Wagner EH, Austin BT, Davis C, Hindmarsh M, Schaefer J, Bonomi A. Improving chronic illness care: Translating evidence into action. Health Affairs. 2001; 20(6): 64–78.
Ricardo AC, Anderson CA, Yang W, Zhang X, Fischer MJ, Dember LM, et al. Healthy lifestyle and risk of kidney disease progression. American Journal of Kidney Diseases. 2015; 65(3): 412–424.
Nonaka I, Takeuchi H. The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press; 1995.
Bandura A. Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall; 1986.
Knowles MS, Holton EF, Swanson RA. The adult learner: The definitive classic in adult education and human resource development. 8th ed. London: Routledge; 2015.
