The effect of motivation enhancement program on relapse prevention behavior among amphetamine users receiving outpatient treatment at Hospital in Trang Province.
Keywords:
motivation enhancement program, relapse prevention behavior, amphetamine usersAbstract
The purposes of this quasi-experimental study were to test the effects of motivation enhancement program on relapse prevention behavior among amphetamine users receiving outpatient treatment at Hospital in Trang Province. Participants comprised 50 males diagnosed with ICD 10, aged 20 years, and undergoing outpatient treatment at a hospital in Trang Province. The participants were matched and randomly assigned to 1 of 2 groups (25 participants/group). Research instruments consisted of: 1) a motivational enhancement program on relapse prevention behaviors, including group activities, 8 activities of 60-90 minutes each, twice a week, and continually for 4 weeks; 2) a demographic data questionnaire and a relapse prevention behavior assessment questionnaire. Three experts verified the content validity of three instruments. Reliability of the relapse prevention behavior assessment questionnaire was analyzed using Cronbach’s Alpha coefficient, yielding a value of .97. 2) a general information questionnaire; and 3) a relapse prevention behavior assessment scale. All three instruments were validated for content by three experts. The reliability of the relapse prevention behavior assessment was .97. Data were analyzed using descriptive statistics, chi-square, independent t-test, and two-way repeated measurement ANOVA
The results revealed that the mean scores on relapse prevention behaviors in the experimental group after finishing the program, following 1 and 3 months, were significantly higher than those of the control group at the .05. Furthermore, the mean scores on relapse prevention behaviors of the experimental group after finishing the program, following 1 and 3 months, were significantly higher than their pre-experiment scores at the .05 level.
References
อัจฉรา เกตุรัตนกุล, พรทิพย์ เอมอ่อน, และ อรนุช บุญสองชั้น. ผลของการประยุกต์ใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบสร้างแรงจูงใจ เพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรม (Pretreatment for Matrix Program) ของผู้ติดยาเสพติด ในโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข จังหวัดชลบุรี. กลุ่มงานส่งเสริมสุขภาพสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชลบุรี. [อินเตอร์เน็ต]. 2558 [สืบค้นเมื่อ 4 เม.ย. 68]; เข้าถึงจาก: https://he02.tci- thaijo.org/index.php/TJN/article/view/215329
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม. รายงานผลดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการ ประจำปี. [อินเตอร์เน็ต]. 2566 [สืบค้นเมื่อ 10 เม.ย. 68]; เข้าถึงจาก: http://www.oncb.go.th.
อานนท์ จําลองกุล. แอมเฟตามีน: นิติเวชปริทัศน์. จุฬาลงกรณ์เวชสาร. 2559; 6(4): 399 – 12.
พันธุนภา กิตติรัตนไพบูลย์, นพพร ตันติรังสี, วรวรรณ จุฑา, อธิบ ตันอารีย์, ปทานนท์ ขวัญสนิท, และ สาวิตรี อัษณางค์กรชัย. ความชุกของโรคจิตเวชและปัญหาสุขภาพจิต: การสำรวจระบาดวิทยาสุขภาพจิตคนไทยระดับชาติ ปี พ.ศ.2556. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. 2560; 25(1): 1-19.
สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี. ข้อมูลผู้เข้ารับการบำบัดสารเสพติดแบบผู้ป่วยนอก ปี 2565 – 2567; 2567.
รายงานผลการดำเนินงานตามแบบรายงานบำบัดยารักษาของกระทรวงสาธารณสุข บสต.; 2567.
งานเวชระเบียนโรงพยาบาลห้วยยอด. รายงานสถิติประจำปีโรงพยาบาลห้วยยอด: โรงพยาบาลห้วยยอดจังหวัดตรัง; 2567.
สุพัตรา จันทร์สุวรรณ, วรางคณา จำปาเงิน, สุนทรี ขะชาตย์, ปวิดา โพธิ์ทอง, และเสาวลักษณ์ ศรีโพธิ์. ปัญหาและสาเหตุการกลับเป็นซ้ำของผู้ป่วยจิตเวชที่ใช้สารเสพติดในชุมชน. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี. 2023; 6(2): 67 – 7.
กัญญา ภู่ระหงษ์. ปัจจัยที่มีผลต่อการเสพซ้ำของผู้ติดยาเสพติดในเขตจังหวัดปทุมธานี. วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 2561; 32(2): 23 – 40.
ธัญญาพร สายโน ปวีณา ลิมปิทีปราการ อรุณ บุญสร้าง ปัณฑิตา สุขุมาลย์ และพลากร สืบสำราญ. ผลของการบำบัดรักษาผู้ป่วยยาเสพติดตามรูปแบบจิตสังคมบำบัดประยุกต์ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารการแพทย์และสาธารณสุข มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 2021; 4(2): 78 – 8.
บุบผา บุญญามณี และ อรวรรณ หนูแก้ว. การพัฒนาโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจต่อพฤติกรรมการกำกับตนเองเพื่อการเลิกยาเสพติดของผู้ป่วยยาเสพติดแอมเฟตามีนในระยะฟื้นฟูสมรรถภาพ. ภารกิจด้านการพยาบาล โรงพยาบาลธัญญารักษ์สงขลา สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข; 2566.
สายสุดาโภชนากรณ์. รูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. 2020; 5(12): 305-32.
กัณณิกา สิทธิพงษ์. แรงจูงใจในการเลิกยาเสพติดของผู้ป่วยในโรงพยาบาลธัญญารักษ์ขอนแก่น. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2560; 5(2): 217 – 38.
อัชฌา หร่ายลอย เทียนทอง หาระบุตร กชพร สายสุทธิ์ วรรณา ขวัญเมือง นฤมล ศรีอักษร และปัทมา กิติศรีวรพันธุ์. การพัฒนาโปรแกรมการบ าบัดทางจิตสังคมเพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าวในผู้ป่วยโรคจิตเภท. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต. 2024; 38(1): 93 – 14.
มนทกานติ์ อุเต็น ดาราวรรณ ต๊ะปินตา. ผลของคู่มือการบําบัดทางความคิดและพฤติกรรมด้วยตนเองต่อการเสพซ้ำของผู้ป่วยโรคติดแอมเฟตามีน. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี. 2024; 35(1): 168 – 80.
Miller WR, & Rollnick S. Motivational interviewing: Helping people change (4th edition ed.). Guilford press; 2023.
นรากร สารีแหล้. ปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจในการเลิกสารเสพติดของผู้ติดยาเสพติดที่เข้ารับการบำบัด รักษาที่โรงพยาบาลธัญญารักษ์อุดรธานี. วารสารการพยาบาลสุขภาพและการศึกษา. 2018; 1(3), 35 – 42.
พรทิพย์ โชครุ่ง ภรภัทร เฮงอุดมทรัพย์ ดวงใจ วัฒนสินธุ์ และเวทิส ประทุมศรี. ผลของโปรแกรมการรับรู้ความสามารถแห่งตนในการเลิกเสพยาต่อความตั้งใจในการเลิกเสพยาของผู้เสพติดสารแอมเฟตามีน. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล. 2016; 32(3): 37 - 50.
โยธิน ศิรินานันท์ ชนะพล ศรีฤาชา และวีณา อิศรางกูร ณ อยุธยา. ประสิทธิผลโปรแกรมการเสริมสร้างแรงจูงใจต่อความพร้อมในการเปลี่ยนแปลงและความต้องการ การรักษาของผู้เสพติดแอมเฟตามีน อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน. 2023; 9(2): 159 – 68.
Silverman MJ. Effects of group songwriting on motivation and readiness for treatment on patients in detoxification: A randomized wait-list effectiveness study. J Music Ther. 2012; 49(4): 414–429.
Polit DF, Beck CT. Essentials of Nursing Research: Appraising Evidence for Nursing Practice (8th Ed). Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins, Philadelphia; 2012.
Miller WR. Motivational enhancement therapy with drug abusers. Department of psychology and center on alcoholism, substance abuse, and addiction (CASAA). The University of New Mexico; 1995.
Yang Q. Understanding the associations between adolescents’ exposure to e-cigarette information and vaping behavior through the theory of planned behavior. Health Commun. 2024; 39(4): 641- 51.
Wang L, Zhang Q, Cao MR, Wong PPW. Use and perceptions of electronic cigarettes among young Chinese generation: Expanding the theory of planned behavior. Int J Hum Manag Soc Sci. 2022; 5(1): 26-9.
Schwenker R Dietrich CE Hirpa S Nothacker M Smedslund G Frese T & Unverzagt. Motivational interviewing for substance uses reduction. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2023; 12(12): CD008063 DOI:10.1002/14651858.CD008063.pub3
อรวรรณ จุลวงษ์ ปราณี อ่อนศรี และอภิญญา อินทรรัตน์. ปัจจัยทำนายความสำเร็จของการเฝ้าระวังป้องกันยาเสพติดในบ้านพักกำลังพลกองทัพบก. วารสารพยาบาลทหารบก. 2016; 17(3): 178 - 86.
สุขุมาภรณ์ บุญญาสุ. ผลของแรงจูงใจ การให้คุณค่าและแรงสนับสนุนทางสังคมต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ยาเสพติด ของผู้เข้ารับการที่คลีนิคยาเสพติดโรงพยาบาลกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ. 2024; 9(2), 458 – 89.
