The Effects of an Integrated Drug Addiction CaModel through Collaboration with the District Health Board and Monitoring via the e- Nonghan Care Program in Nong Han District, Udon Thani Province.
Keywords:
an Integrated Drug Addiction Care Model, District Health Board, NONGHAN ModelAbstract
This research and development study aimed to develop and evaluate an integrated drug patient care model, assess its effects on rehabilitation outcomes among drug patients, and analyze the effectiveness of District Health Board (DHB) participation and digital tracking system utilization in drug patient care in Nonghan District, Udon Thani Province, from October 2025 to March 2026. The study was conducted in four phases: (1) situation analysis, (2) model development and design, (3) model implementation, and (4) monitoring and outcome evaluation. Quantitative data were collected using questionnaires and satisfaction assessment tools along with the e - Nonghan Care program. The sample consisted 269 participants in Phase 3. Qualitative data were collected through brainstorming interviews with 12 key informants and focus group discussions with 51 participants. Data were analyzed using frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, paired t-test, and Wilcoxon Signed-Rank Test, while qualitative data were subjected to content analysis.
The findings revealed that the developed model, termed the "NONGHAN Model," comprised seven steps: Networking, Observation, Needs, Governance, Holistic Implementation, Assessment, and Nurturing. Implementation of the model demonstrated that the mean score for patient care model evaluation increased significantly from ( = 3.74, S.D. = 0.63) to ( = 4.12, S.D. = 0.69) (t = 8.22, p < 0.001). Psychiatric severity scores based on the Overt Aggression Scale (OAS) decreased significantly (Z = -5.29, p < 0.001), with 71 patients showing reduced severity levels compared to only 13 patients showing an increase. Furthermore, the proportion of patients classified at the green severity level increased from 53.54% to 75.98%. Overall satisfaction was rated at the highest level ( = 4.37, S.D. = 0.66).
References
Hill K, Kuo I, Shenoi SV, Desruisseaux MS, Springer SA. Integrated care models: HIV and substance use. Curr HIV/AIDS Rep. 2023; 20 (5): 286 – 295.
Simoneau H, Kamgang E, Tremblay J, Bertrand K, Brochu S, Fleury MJ. Efficacy of extensive intervention models for substance use disorders: A systematic review. Drug Alcohol Rev. 2018; 37: S246 – 262.
Yang J, Giummarra MJ. Compulsory and voluntary drug treatment models in China: A need for improved evidence - based policy and practice to reduce the loaded burden of substance use disorders. Int J Drug Policy. 2021; 92: 103063.
ณัฐกฤตา ทุมวงศ์. การพัฒนารูปแบบการบำบัดโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ภายใต้กลไกคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ: พชอ. ในผู้ใช้ยาเสพติดประเทศไทย. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2567; 12 (4): 347 – 361.
ประพัทธ์ ธรรมวงศา. การพัฒนารูปแบบการบำบัดฟื้นฟูผู้ป่วยยาเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี. วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น. 2567; 6 (1): e268174.
นริศ คมจิตร. ผลการใช้รูปแบบการบำบัดยาเสพติดแบบมีส่วนร่วมในชุมชน ตำบลหัวโทน อำเภอสุวรรณภูมิ. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน. 2567; 9 (6): 355 – 365.
พูลศิลป์ แสงบุตร. การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการบำบัดฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดภายใต้โครงการ CBTx ตำบลดินจี่ อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิและสาธารณสุข. 2568; 3 (2): 388 – 402.
Barbaglia G, Robles N, Hilarión P, Torres M, Gotsens M, Colell E, et al. Integrated health and social care evaluation framework for mental health and drug addiction care. Eur J Public Health. 2022; 32 (Suppl_3): ckac 130 - 115.
วุธิพงศ์ ภักดีกุล. วิธีการวิจัยในงานอนามัยชุมชน Research Methodology in Community Health. บริษัทจรัลสนิทวงศ์การพิมพ์ จำกัด; 2566.
สุภา เพ็งปิด, คาร์ล เพลท์เซอร์. ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติจากการใช้สารเสพติดในผู้ป่วยจากสถานพยาบาลสองรูปแบบในประเทศไทย. วารสารนโยบาย การป้องกัน และการบำบัดสารเสพติด. 2564; 16 (1): 10.
Engel GL. The need for a new medical model: A challenge for biomedicine. Science.1977; 196 (4286): 129 – 136.
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. รายงานการประเมินระบบสุขภาพอำเภอและคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข; 2563.
Arnstein SR. A ladder of citizen participation. J Am Inst Plann. 1969; 35 (4): 216 – 224.
World Health Organization. Health in all policies: Helsinki statement. Framework for country action. Geneva: WHO Press; 2013.
Prochaska JO, DiClemente CC. Stages and processes of self-change of smoking: Toward an integrative model of change. J Consult Clin Psychol. 1983; 51 (3): 390– 395.
Substance Abuse and Mental Health Services Administration. SAMHSA's working definition of recovery. Rockville (MD): U.S. Department of Health and Human Services; 2012.
กรมการแพทย์. แนวทางการบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ป่วยยาเสพติดในระบบสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข; 2565.
World Health Organization. Global strategy on digital health 2020 – 2025. Geneva: WHO Press; 2021.
Kumpfer KL, Alvarado R, Whiteside HO. Family-based interventions for substance use and misuse prevention. Sub Use Misuse. 2003; 38 (11 – 13): 1759 – 1787.
วัลยา ธรรมพนิชวัฒน์. การมีส่วนร่วมของคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอที่มีความสัมพันธ์กับความสำเร็จในการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดในเขตสุขภาพที่ 4. วารสารวิชาการป้องกันและควบคุมโรค (ววปค.). 2565; 10 (1): 45 - 58.
ปิยะพร ศักดิ์เกษม, สุรชัย ศรีสังข์งาม, มนัส ภูติสกุล. ผลของโปรแกรมการดูแลผู้ป่วยยาเสพติดแบบบูรณาการในโรงพยาบาลชุมชน. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข. 2564; 15 (3): 289 – 304.
McLellan AT. Have we evaluated addiction treatment correctly? Implications from a chronic care perspective. Addiction. 2002; 97 (3): 249 – 252.
Miller WR, Rollnick S. Motivational interviewing: Helping people change. 3rd ed. New York: Guilford Press; 2013.
Torous J, Linardon J, Fuller-Tyszkiewicz M, et al. The efficacy of mHealth interventions for common mental health disorders and substance use disorders: an umbrella review of 46 meta - analyses. World Psychiatry. 2020 Oct; 19 (3): 323 - 343. doi: 10.1002/wps.20790.
อรัญญา วงศ์ดีวัตร, กชพรรณ ปรึกษา, ณัฐวัฒน์ วงศ์ดีวัตร. ประสิทธิผลของการใช้แอปพลิเคชันในการติดตามผู้ป่วยยาเสพติดหลังการบำบัดรักษาในเขตสุขภาพที่ 6. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2565; 31 (4): 642 - 653.
อนิรุทธ์ ชัยสมบูรณ์พันธ์, สานิตย์ เหง้าพรหมมินทร์, พรพิมล มัฆนาโส. การพัฒนารูปแบบการบำบัดยาเสพติดโดยชุมชนมีส่วนร่วม ตำบลบ้านเชียง อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี [อินเทอร์เน็ต]. อุดรธานี: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุดรธานี; 2568 [สืบค้นเมื่อ 11 ธ.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://backoffice.udpho.org/openaccess/index.php
กนกวรรณ บุญยะมาลิก, และคณะ. การพัฒนาระบบสารสนเทศบูรณาการเพื่อการติดตามและประเมินผลการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดในเขตสุขภาพที่ 7. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2565; 31 (5): 824 - 835.
Gustafson DH, McTavish FM, Chih MY, Atwood AK, Johnson RA, Boyle MG, et al. A smartphone application to support recovery from alcoholism: A randomized clinical trial. JAMA Psychiatry. 2014; 71 (5): 566 – 572.
Tofighi B, Grossman E, Buirkle EC, McNeely J, Gourevitch M, Lee JD. Mobile phone messaging for illicit drug and heavy alcohol use: A systematic review. Subst Abuse. 2019; 40 (2): 176 – 181.
Laudet AB, White WL. What are "social supports" anyway A qualitative and quantitative exploration of social support and its role in substance abuse recovery. Alcohol Treat Q. 2010; 28 (3): 243 - 266. doi: 10.1080/07347324.2010.488524.
