THE MODEL DEVELOPMENT OF HEALTH PROMOTION FOR ELDERLY BY APPLYING THE LOCAL WISDOM PARTICIPATION IN COMMUNITY
Keywords:
Health promotion, Elderly, Local wisdomAbstract
This study employed a quasi-experimental research design to develop and evaluate a health promotion model for older adults through the participatory application of local wisdom in the community. The study was conducted in Nasiao Subdistrict, Mueang District, Chaiyaphum Province, Thailand. The sample consisted of 60 older adults from Nafai Subdistrict, Mueang District, Chaiyaphum Province. Participants were randomly assigned into an experimental group and a control group, with 30 individuals in each group, using simple random sampling. The experimental group participated in a health promotion model that integrated participatory local wisdom–based activities, while the control group received routine care. Data were collected using a structured questionnaire. Statistical analyses included percentage, mean, standard deviation, paired sample t-test, and independent sample t-test.
The results revealed that after the implementation of the health promotion model, the experimental group demonstrated significantly higher mean scores of health-promoting behaviors than the control group (p < 0.01). The overall quality of life of older adults in both groups was at a moderate level. However, following the intervention, the quality of life scores of the experimental group were significantly higher than those of the control group (p < 0.01).
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ.(2566). สถิติผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. 2566.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ.(2564). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2564. กรุงเทพฯ:สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม 2564.
ปริญญาภรณ์ ธนะบุญปวง.(2565). การดูแลสุขภาวะและคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในยุคปกติถัดไป. วารสาร วิจัยเพื่อการส่งเสริมสุขภาพและคุณภาพชีวิต 2565;2(1); 86-96.
กาญจนา ปัญญาธร และชลการ ทรงศรี.(2563). การดูแลสุขภาพและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของผู้สูงอายุที่อยู่อาศัยตามลำพัง ตำบลบ้านตาด อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ สสอท. 2563;2(2), 41-52.
Leszczynska, A., Daniszewska, B., Pruszynska, M., and Przedborska, A.(2016). Effect of a health improvement programme on quality of life in elderly people after fall. Polish Annals of Medicine, 2016;23(2), 129-134.
World Health Organization.(2016). Promoting health in the SDGs. Geneva: Author 2016.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย.(2558). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2557. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง 2558.
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนาเสียว.(2566). ข้อมูลและสถิติผู้สูงอายุ. ชัยภูมิ: โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนาเสียว 2566.
Cohen, Jacob.(2013). Statistical power analysis for the behavioral sciences. Routledge, 2013.
สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล และคณะ.(2540). เปรียบเทียบแบบวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลก ทุก 100 ตัวชี้วัด และ 26 ตัวชี้วัด. เชียงใหม่: โรงพยาบาลสวนปรุง; 2540.
Walsh, K., & O’Shea, E.(2008). Responding to rural social care needs: Older people empowering themselves, others and their community. Health & Place, 2008;14(4), 795-805.
Stahl, T., Rutten,A., Nutbeam, D., Bauman, A., Kannas, L., Abel, T., et al.(2001). The importance of the social environment for physically active lifestyle - results from an international study. Social Science and Medicine, 2001;52(1), 1-10
สายฝน เอกวรางกูร นัยนา หนูนิล อรทัย นนทเภท และอุษา น่วมเพชร.(2561). การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชน. วารสารพยาบาล 2561;67(2), 18-26.
ธนูย์สิญจน์ สุขเสริม, บุษกร สุวรรณรงค์, สนธยา ไสยสาลี, สุรศักดิ์ ธรรมรักษ์เจริญ และจุฑามาศ เจียมสาธิต.(2568). ประสิทธิผลของโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพของประชาชนในการเตรียมเข้าสู่วัยผู้สูงอายุโดยใช้วัดเป็นฐาน. วารสารการแพทย์และการสาธารณสุขเขต 4. 2568;15(2): 123-134.
พิเชฐ ปัญญาสิทธิ์, รัษฎาวัลย์ โพธิขันธ์, วาสนา ธัญญโชติ และปิ่นนเรศ กาศอุดม.(2563). รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพเพื่อเตรียมความพร้อมสู่การเป็นผู้สูงอายุที่มีศักยภาพ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2563;29.
หงษ์ บันเทิงสุข.(2560). ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านพิธีกรรมและความเชื่อในการดูแลสุขภาพจิตของผู้สูงอายุในชุมชน โพนเมือง อำเภอเหล่าเสือโก้ก จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี 2560;6(2), 30-42.
Vogelsang, E. M.(2016). Older adult social participation and its relationship with health: Rural-urban differences. Health & Place, 2016;42, 111-119.
กนิษฐ์ โง้วศิริ, กันยา นภาพงษ์ และวิภากร สอนสนาม.(2563). ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพแบบองค์รวมต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ 2563;21(3), 418-431.
กฤตเมธ อัตภูมิ, มนชยา พรมศรี และพล ทองสถิตย์.(2559). รูปแบบการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน กรณ๊ศึกษา โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านดงสวนพัฒนา ตำบลนาทัน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์. รายงานการวิจัย: กระทรวงสาธารณสุข 2559.
จิรภา วิลาวรรณ, จิรัชญา เหล่าคมพฤฒาจารย์, ธิติรัตน์ เหล่าคมพฤฒาจารย์, ยุวดี บุญเนาว์ และพัทรินทร์ บุญเสริม.(2565). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมคุณภาพชีวิตและป้องกันภาวะซึมเศร้าเชิงสังคมและวัฒนธรรมในกลุ่มผู้สูงอายุ ตำบลนาฝาย อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ 2565;15(1): 181-195.
