The Development of a Care Model for Chronically Bedridden Patients Through the District Quality of Life Development Board Mechanism, Phatthalung Province
Keywords:
bedridden patients, care model, District Quality of Life Development Board mechanism, quality of lifeAbstract
This research and development study aimed to investigate the situation of care for bedridden chronically ill patients in Phatthalung Province; to examine the model of care for bedridden chronically ill patients through the district-level quality of life improvement mechanism; to study the process of developing the care model; and to examine the results of developing care for bedridden chronically ill patients through the district-level quality of life improvement mechanism in Phatthalung Province. The research was conducted from October 2025 to May 2026, a total of 8 months. Sample size were 406 bedridden patients with chronic illnesses, selected using stratified random sampling based on inclusion criteria. Data was collected from evaluation forms. Data was collected from assessment forms and analyzed using content analysis, descriptive statistics, and inferential statistics.
The study results showed that, regarding health status, after implementing the model, patients experienced a decrease in complications and adverse events across all indicators. Pressure ulcers decreased from 20.2% to 10.6%, infections requiring treatment decreased from 15.8% to 7.6%, nutritional risk decreased from 29.1% to 19.2%, unplanned hospital readmissions decreased from 12.6% to 6.2%, and emergency or urgent referrals decreased from 9.4% to 4.4%. All indicators showed statistically significant changes at the .05 level. When considering individual aspects, depression in patients, depression in caregivers, ability to perform daily activities, quality of life, and the care system showed statistically significant improvements at the .05 level compared to before implementation.
References
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. กองสถิติสังคม สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
กระทรวงสาธารณสุข. (2566). แนวทางการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังและผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงในระบบบริการสุขภาพ. กระทรวงสาธารณสุข.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพัทลุง. (2567). ข้อมูลสถานการณ์โรคไม่ติดต่อเรื้อรังและผู้ป่วยเรื้อรังกลุ่มติดเตียง จังหวัดพัทลุง ปีงบประมาณ 2567. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพัทลุง.
สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเมืองพัทลุง. (2566). ข้อมูลสถานการณ์โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง อำเภอเมืองพัทลุง ปีงบประมาณ 2566. สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเมืองพัทลุง.
สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข, สำนักงานบริหารยุทธศาสตร์สุขภาพดีวิถีชีวิตไทย, และกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2561). คู่มือแนวทางการดำเนินงานตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับพื้นที่ พ.ศ. 2561. กระทรวงสาธารณสุข.
Cochran, W.G. (1953). Sampling Techiques. New York : John Wiley & Sons. Inc.
Tantirat, P., Suphanchaimat, R., Rattanathumsakul, T., & Noree, T. (2020). Projection of the number of elderly in different health states in Thailand in the next ten years, 2020–2030. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(22), Article 8703. https://doi.org/10.3390/ijerph172287038. จันทร์ศิริ บัวต๋า. (2561). การจัดการระบบการดูแลผู้สูงอายุระยะยาว (LTC) ใน รพ.สต.ชอนสมบูรณ์ อ.หนองม่วง จ.ลพบุรี [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
ทองทิพย์ เทียนสว่าง. (2567). การศึกษาความต้องการของผู้ดูแลผู้ป่วยติดบ้านติดเตียงในเขตพื้นที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านบางหญ้าแพรก อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสาธารณสุขมูลฐาน (ภาคกลาง), 38(3), 38–49.
Muangkaew, P., & Waengnork, W. (2025). Strengthening long-term care for bedridden elderly: A community-driven integrated care model in Thailand. Nurse Educators and Practitioners Journal, 1(2), 38–48. https://doi.org/10.64397/nepj.v01i02.2025.a16
กรมอนามัย. (2561). คู่มือระบบการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในพื้นที่. กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2565). คู่มือ อสม. “สมาร์ท อสม. และ อสม. หมอประจำบ้าน”. กระทรวงสาธารณสุข.
ชมนาด วีระกิติกุล. (2567). ความเครียดและความต้องการจำเป็นของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
จิตรกร วนะรักษ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุติดบ้านติดเตียงโดยการมีส่วนร่วมของชมรมจริยธรรมโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลทุ่งมะพร้าว อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 30(2), 285–294.
นฤมล เปรมาสวัสดิ์, อารีย์รัตน์ เปสูงเนิน, ฉัตรทอง จารุพิสิฐไพบูลย์, ณัฏฐินีภรณ์ จันทรโณทัย, และดุษฎี ไตรยวงศ์. (2569). ผลของโปรแกรมการพัฒนาศักยภาพผู้ดูแลในการดูแลผู้ป่วยติดเตียงในชุมชน. ราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์, 16(1), 120–139.
Thipthimwong, K., Linpoo, M., Kuntajai, K., Thanomchit, B., & Ngoenthong, S. (2025). A community-based healthcare model for bedridden elderly in Mae Jarao sub-district, Mae Ramat district, Tak Province. Journal of the Medical Association of Thailand, 108, 121–130.
