ลักษณะทางคลินิกและปัจจัยที่มีผลต่อการเสียชีวิตของผู้ป่วยบาดแผลไหม้รุนแรงที่เข้ารับการรักษาใน โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า

Sittiwat  Intarakhao

Authors

Sittiwat Intarakhao -

Keywords:

Mortality rate, cause of burn, Third degree burn, TBSA>20%

Abstract

This study aimed to describe the clinical characteristics of patients with severe burn injuries and to identify factors associated with mortality among patients admitted to Pranangklao Hospital. A retrospective study was conducted among patients with severe burn injuries admitted to Pranangklao Hospital between January 1, 2020, and December 31, 2024. Data were collected from medical records using a standardized data collection form. Descriptive statistics, including frequencies, percentages, means, and standard deviations, were used to summarize patient characteristics. Associations between clinical factors and mortality were evaluated using Fisher’s exact test for categorical variables and the independent-samples t-test for continuous variables, as appropriate. A p-value of less than 0.05 was considered statistically significant.

Results: A total of 81 patients with severe burn injuries were included in the study. Three patients died, corresponding to an overall mortality rate of 3.7%. Mortality occurred in two patients with electrical burns (16.7%) and one patient with a chemical burn (33.3%). The cause of burn injury was significantly associated with mortality (p = 0.013). All three patients who died had third-degree burns, and the presence of a third-degree burn was significantly associated with mortality (p = 0.018). The deceased patients were predominantly between 20 and 70 years of age, with a mean age of 46 years, and mortality tended to be higher among patients aged 60–80 years. All three deaths occurred among patients with burns involving more than 20% of the total body surface area (TBSA), and TBSA greater than 20% was significantly associated with mortality (p = 0.019). The mean length of hospital stay among patients who died ranged from 15 to 19 days.

References

Yen, Cheng-I., et al. "Determination of risk factors for burn mortality based on a regional population study in Taiwan." Burns 44.6 (2018): 1591-1601.

Muller, M. J., S. P. Pegg, and M. R. Rule. "Determinants of death following burn injury." British journal of surgery 88.4 (2001): 583-587.

www.who.int/healthinfo/survey/ageingdefnolder/en/

Santos, D. Costa, et al. "The effect of comorbidities and complications on the mortality of burned patients." Annals of burns and fire disasters 30.2 (2017): 103.

Steven E. Wolf, Leopoldo C. Cancico, Basil A. Pruitt. Epidemiological, demographic and outcome characteristics of burns. In: David N. Herndon, editor. Total burn care. 5 ed. Edinburgh: Elsevier; 2018. p.14-27.

Santaniello JM, Luchette FA, Esposito TJ, Gunawan H, Reed RL, Davis KA, et al. Ten Year Experience of Burn, Trauma, and Combined Burn/Trauma Injuries Comparing Outcomes. J Trauma. 2004;57(4):696-701.

นพ.วรวรรธน์ แก้ววิเชียร พบ.,วว.ศัลยศาสตร์, วว.ศัลยศาสตร์ตกแต่ง. ลักษณะทางคลินิกและปัจจัยที่มีผลต่อการเสียชีวิตของผู้ป่วยบาดแผลไหม้รุนแรงที่เข้ารับการรักษาในหน่วยบาดแผลไหม้ (Burn Unit) โรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราช. ,2025.

http://censos.ine.pt/

Wearn C. ผลลัพธ์ของการบาดเจ็บจากไฟไหม้ในผู้สูงอายุ: การประเมินที่แก้ไขใหม่จากศูนย์รักษาผู้ป่วยไฟไหม้เบอร์มิงแฮม Burns. 2015;41(6):1161–1168. doi: 10.1016/j.burns.2015.04.008.

Pereira CT. ความแตกต่างของการรอดชีวิตหลังแผลไฟไหม้รุนแรงที่ขึ้นอยู่กับอายุ: การทบทวนจากศูนย์เดียวของผู้ป่วย 1,674 รายและการชันสูตรศพ 179 รายในช่วง 15 ปี J Am Coll Surg. 2006;202(3):536–548. doi: 10.1016/j.jamcollsurg.2005.11.002.

Peck MD. Epidemiology of burns throughout the world. Part I: Distribution and risk factors. Burns. 2011;37:1087–1100. doi: 10.1016/j.burns.2011.06.005.

Albornoz CR. แผลไหม้มีความรุนแรงมากขึ้นในผู้สูงอายุ: สัดส่วนของพื้นที่แผลไหม้ลึก/พื้นที่แผลไหม้ทั้งหมดอาจมีบทบาทต่ออัตราการเสียชีวิต Burns. 2011;37(6):1058–1061. doi: 10.1016/j.burns.2011.03.006.

Grimble RF. การตอบสนองต่อการอักเสบในผู้สูงอายุ Curr Opin Clin Nutr Metab Care. 2003;6(1):21–29. doi: 10.1097/00075197-200301000-00005.

Gerstein AD, Phillips TJ, Rogers GS, Gilchrest BA. การสมานแผลและความชรา. Dermatol Clin. 1993;11(4):749–757.

Lundgren RS. อิทธิพลของโรคร่วมและอายุต่อผลลัพธ์หลังการบาดเจ็บจากไฟไหม้ในผู้สูงอายุ J Burn Care Res. 2009;30(2):307–314. doi: 10.1097/BCR.0b013e318198a416.

Pham TN. ระบาดวิทยาและผลลัพธ์ของผู้สูงอายุที่ได้รับบาดเจ็บจากไฟไหม้: การวิเคราะห์จากคลังข้อมูลผู้ป่วยไฟไหม้แห่งชาติ J Burn Care Res. 2009;30(1):30–36.

Rani M, Schwacha MG. การแก่ชราและการตอบสนองทางพยาธิวิทยาต่อแผลไหม้ Aging Dis. 2012;3(2):171–180.

Pham TN. ปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคปอดบวมในผู้สูงอายุที่ได้รับบาดเจ็บจากไฟไหม้ J Burn Care Res. 2010;31:105–110.

Pham TN. ระบาดวิทยาและผลลัพธ์ของผู้สูงอายุที่ได้รับบาดเจ็บจากไฟไหม้: การวิเคราะห์จากคลังข้อมูลผู้ป่วยไฟไหม้แห่งชาติ J Burn Care Res. 2009;30:30–36.

Richards WT. การทำนายการใช้ทรัพยากรของผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับบาดเจ็บจากไฟไหม้ในยุคเบบี้บูมเมอร์ Am J Surg. 2013;205:29–34. doi: 10.1016/j.amjsurg.2012.05.002.

Charles D. Voigt, Mario Celis, and David W.Voigt. Care of Outpatient Burns. In: David N. Herndon, editor. Total burn care. 5 ed. Edinburgh: Elsevier; 2018. p.50-57.

Micheal Peck, Henry Falk, David Meddings, David Sugerman, Sumi Mehta, and Michael Sage. The Design and Evaluation of a System for Improved Surveillance and Prevention Programmes in Resource-limited Setting Using a Hospital-based Burn Injury Questionnaire. Inj Prev. 2016;22:i56-i62.