Elderly people living alone : Necessity or intention.
Keywords:
Older adults living alone, Independent living, Super-aged society, Gerontological nursingAbstract
This academic article was survey research aimed to review and synthesize existing knowledge on the causes of older adults living alone in Thailand from two perspectives: necessity and choice. The necessity dimension encompasses economic constraints, the migration of adult children, and changes in family structure, whereas the choice dimension reflects older adults' desire for independent living and their intention to avoid becoming a burden on others. The article further examines the impact of living alone on the physical health, mental health, and economic well-being of older adults. It also reviews Thailand's current policies and long-term care service system for older adults and proposes practical recommendations for nurses and healthcare professionals to conduct comprehensive assessments and provide holistic care for older adults living alone. These recommendations aim to promote aging in place safely while enhancing their quality of life.
The literature review indicates that living alone is associated with an increased risk of depression, loneliness, and premature mortality. Nevertheless, many older adults report satisfaction with living alone when they receive adequate social support. Therefore, policy recommendations should focus on strengthening social support networks and developing accessible primary healthcare services, while simultaneously empowering older adults to live independently in a safe, dignified, and sustainable manner.
References
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
Teerawichitchainan, B., & Pothisiri, W. (2021). Expansion of Thailand’s social pension policy and its implications for family support for older persons. International Journal of Social Welfare, 30(3), 428–441. https://doi.org/10.1111/ijsw.12481
กันนิษฐา มาเห็ม, ปิยนุช ภิญโย, รัชนี พจนา, ภาสินี โทอินทร์, และพัฒนี ศรีโอษฐ์. (2563). ประสบการณ์ของผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ตามลำพังและความแตกต่างระหว่างหญิงและชาย: การวิจัยชาติพันธุ์วรรณนาอภิมาน. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 38(2), 138–147.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2567). สถิติผู้สูงอายุของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
สำนักงานสถิติจังหวัดระนอง. (2568). บทวิเคราะห์ประเด็นผู้สูงอายุ 2568. ระนอง: สำนักงานสถิติจังหวัดระนอง.
กมลภู ถนอมสัตย์. (2564). การดำเนินชีวิต ปัญหาอุปสรรค และความต้องการการช่วยเหลือของผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพัง: กรณีศึกษาผู้สูงอายุในจังหวัดนครปฐม. วารสารพยาบาลตำรวจ, 13(1), 1–12.
ศิริวรรณ จิตตปราณีรัชต์, สายพิณ หัตถีรัตน์, จิตติมา บุญเกิด, และเรือนขวัญ กัณหสิงห์. (2566). ภาวะสุขภาพและจิตสังคมของผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังในชุมชน. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 16(1), 114–127.
Nakou, A., Dragioti, E., Zagorianakou, N., Tatsis, F., Mantzoukas, S., & Gouva, M. (2025). Echoes of solitude: Systematic review and meta-analysis revealing mortality risks in older adults due to loneliness, social isolation, and living alone. European Psychiatry, 68(Suppl 1). https://doi.org/10.1192/j.eurpsy.2025.1746
Ebulum, G., & Ezeihuoma, O. (2025). Social engagement, loneliness, and depression among older adults living alone: A systematic review. Innovation in Aging, 9(Suppl 1).https://doi.org/10.1093/geroni/igaf122.3078
พัชราภรณ์ โภโค, ศากุล ช่างไม้, และสุปราณี แตงวงษ์. (2568). ความโดดเดี่ยวของผู้สูงอายุในสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารพยาบาล.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2569). เกษียณในโลกใบใหม่: เมื่อความแก่ตัวมาพร้อมความโดดเดี่ยวและต้นทุนที่สูงขึ้น. สืบค้นจาก https://tdri.or.th
วัชรา ริ้วไพบูลย์. (2564). Ageing in Place: สรุปสถานการณ์ปัญหาและความท้าทาย. เอกสารประกอบการประชุมออนไลน์เวทีกลยุทธ์การสูงวัยในที่เดิม.
วารสารวิชาการสาธารณสุข. (2566). การรับบริการดูแลระยะยาวและการสนับสนุนทางสังคมของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 32(ฉบับเพิ่มเติม 2).
