The Effectiveness of a Rehabilitation Program for Patients with Substance Use Disorders Receiving Intermediate Rehabilitation Care at Mini Thanyarak Drug Treatment Hospitals.
Keywords:
Rehabilitation program, Intermediate-stage patients with substance use disorders, Mini Thanyarak, RecoveryAbstract
This study was quasi experimental research aimed at developing and examining the effectiveness of a rehabilitation program for patients with substance use disorders receiving intermediate-stage care at Mini Thanyarak drug treatment hospitals. The study was conducted from August 2025 to February 2026. The sample consisted of 10 professional nurses and relevant personnel involved in the rehabilitation process 60 intermediate-stage patients. The research instruments included a focus group discussion guide, general information questionnaires, an expert program appropriateness evaluation form, an intention-to-abstain assessment, a recovery assessment, a quality-of-life assessment, a family functioning assessment, a community attitude and participation assessment, and a goal-outcome recording form. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics, including χ² test and two-way repeated measures ANOVA.
The results showed that the program, developed through the ADDIE Model, consisted of 4 main components: 11 group psychosocial therapy activities for patients, 3 family participation activities, 3 community participation activities, and a continuing community-based follow-up and rehabilitation system grounded in the Recovery concept and Community-Based Treatment approach. Overall, experts rated the program's appropriateness as passing the standard criteria (IOC ranging from 0.67 to 1.00). Regarding effectiveness testing, the experimental group had significantly higher scores than the control group in intention to abstain from substance use, recovery, and quality of life (p < .05), with a continuous upward trend across the follow-up periods. The experimental group also had significantly higher scores in family functioning as well as community attitude and participation than the control group (p < .05). For goal-level outcomes, the experimental group had a higher 3-month continuous abstinence rate than the control group (73.30% versus 36.70%).
References
United Nations Office on Drugs and Crime. World drug report 2025: global instability compounding social, economic and security costs of the world drug problem [Internet]. Vienna: UNODC; 2025 [cited 2025 Aug 5].
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. เปิดข้อมูล คนไทย 1.6 ล้านคน ใช้สารเสพติด มีปัญหาสุขภาพจิต 2.2 แสนคน [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพธุรกิจ; 2568 [เข้าถึงเมื่อ 5 ส.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://www.bangkokbiznews.com/news/news-update/1183216
สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด กระทรวงสาธารณสุข. ระบบข้อมูลการบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดของประเทศ (บสต.) [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2567 [เข้าถึงเมื่อ 5 ส.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://antidrug.moph.go.th/
Anthony WA. Recovery from mental illness: the guiding vision of the mental health service system in the 1990s. Psychosoc Rehabil J. 1993;16(4):11-23.
United Nations Office on Drugs and Crime. Guidance for community-based treatment and care services for people affected by drug use and dependence in Southeast Asia [Internet]. Vienna: UNODC; 2015 [cited 2025 Aug 5].
รัชนีกร หาแก้ว. การประเมินผลระบบการบำบัดรักษาผู้ป่วยยาเสพติดแบบบูรณาการตามประมวลกฎหมายยาเสพติดมาตรา 168 จังหวัดลพบุรี [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนนทบุรี; 2568 [เข้าถึงเมื่อ 5 ส.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://ssjnonthaburi.moph.go.th/nont-oa/d43869a828046f6fce04a2d538906c60
Satir V, Banmen J, Gerber J, Gomori M. The Satir Model: Family therapy and beyond. Palo Alto: Science and Behavior Books; 1991.
Beck JS, Beck AT. Cognitive behavior therapy: basics and beyond. 3rd ed. New York: Guilford Press; 2021.
Yalom ID, Leszcz M. The theory and practice of group psychotherapy. 6th ed. New York: Basic Books; 2020.
วุฒิชัย สิทธิโชค, นภัสพร ศรีโสภา, ศนิกานต์ ศรีมณี. แนวทางการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้เสพยาเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวในอำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม. 2566;24(47):84-99.
วิภาสินี วะเศษสร้อย. การพัฒนารูปแบบการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ใช้ยาและสารเสพติดระยะกลาง (Intermediate care) มินิธัญญารักษ์ โรงพยาบาลนาหว้า จังหวัดนครพนม. วารสารการศึกษา-สุขภาพและการจัดการสิ่งแวดล้อม. 2568;10(2):166-73.
สันติ โพธิ์ทอง, มนัชญา เสรีวิวัฒนา. ผลของการพัฒนารูปแบบการบำบัดรักษาผู้ติดสารเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน จังหวัดนนทบุรี. J Roi Kaensarn Acad. 2567;9(12):1659-75.
ณัฐกฤตา ทุมวงศ์. การพัฒนารูปแบบการบำบัดโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนภายใต้กลไกคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ: พชอ. ในผู้ใช้ยาเสพติด ประเทศไทย. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2567;12(4):347-61.
Khalily MT, Hussain B, Hallahan B, Irfan S, Ehsan N, Saghir M, et al. Indigenously adapted community reinforcement approach (IA-CRA) for cannabis users: a randomized controlled trial. Int J Ment Health Addict. 2023;23:1635-46.
Scott CK, Dennis ML, Grella CE, Watson DP, Davis JP, Hart MK. Using recovery management checkups for primary care to improve linkage to alcohol and other drug use treatment: a randomized controlled trial three month findings. Addiction. 2023;118(3):520-32.
สุพัฒน์ กองศรีมา, ขวัญชนก ศิริวัฒนกาญจน์, รัชฎากรณ์ มีคุณ. การพัฒนารูปแบบการป้องกันการเสพซ้ำของผู้ผ่านการบำบัดยาเสพติด: การบูรณาการการสนับสนุนทางจิตสังคมร่วมกับการพัฒนาอาชีพ ในจังหวัดอุดรธานี. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพและการสาธารณสุขชุมชน. 2569;9(1):34-46.
Ray B, Watson DP, Xu H, Salyers MP, Victor G, Sightes E, et al. Peer recovery services for persons returning from prison: pilot randomized clinical trial investigation of SUPPORT. J Subst Abuse Treat. 2021;126:108339.
