A model for promotion care of bedridden elderly individuals by caregivers, Rasi Salai District, Si Sa Ket Province.
Keywords:
Care promotion model, Homebound and bedridden older adults, Caregivers of older adultsAbstract
This action research examined the care situation, developed a care promotion model, and evaluated its outcomes among caregivers of homebound and bedridden older adults in Rasi Salai District, Si Sa Ket Province, Thailand. Guided by Kemmis and McTaggart’s action research framework, the study followed a cycle of planning, action, observation, and reflection. Participants included 50 purposively selected stakeholders involved in model development and 50 caregivers participating in the outcome evaluation. Data were collected using questionnaires, interviews, focus group discussions, and observations, and analyzed using descriptive statistics, paired t-tests, and qualitative analysis.
Older adults accounted for 27.25% of the district’s population, while the proportion of homebound and bedridden older adults increased from 8.40% in 2023 to 15.50% in 2024. Key problems included discontinuous follow-up, care plans inadequately tailored to individual needs, insufficient caregiver knowledge and confidence, limited community participation, and fragmented coordination among local partners. The resulting Rasi Salai CARE Model comprised four components: C-Capacity Building; A-Assessment and Individualized Care Plan; R-Responsive Support and Referral; and E-Empowerment, Environment and Evaluation. Following implementation, caregivers’ scores for knowledge, attitudes, access to health promotion support, and receipt of health information were significantly higher than baseline scores (p < 0.001). Older adults’ mean overall quality-of-life score increased significantly from 95.10 to 109.00 (p < 0.001).
References
WHO, Ageing: Global population. 2018.
United Nations, geing Societies - Social Development. 2015.
สถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย, รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. 2559.
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข, รายงานสถานการณ์โรค. 2561.
HDC, รายงานการคัดกรองผู้สูงอายุ. 2024: Sisaket.
Kemmis, S., & McTaggart, R, Participatory Action Research. In Handbook of Qualitative
Research. 2000: Thousand Oaks.
Green, L.W., & Kreuter, M.W. , Health Education Planning: An Educational and Ecological Approach. Mountain View, 1999.
Gielen, A.C., McDonald, E. M., Gary, T. L., & Bone, L. R. , Using the precede-proceed model to apply health behavior theories. In K. Glanz, B. K. Rimer, & K. Viswanath Health behavior and health education: Theory, research, and practice, 2008. 4: p. 407–433.
John M. Cohen, N.T.U., Participation's place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 1980. 8(3): p. 213-235.
Lockett, M., Popular Participation in Planning for Basic Needs. The China Quarterly, 1986. 107: p. 546–547.
ชุติภา แก้วลื้อ, ผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพตามหลัก 3อ 2ส ของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวาน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านท่าเชียงเครือ ตำบลป่งไฮ อำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ. 2567.
Kumchan, J., Namyota, C., & Wongkongdech, A, The development of a model for promoting health behaviors in risk groups for diabetes prevention in the community, Na Dun Subdistrict, Na Dun District, Maha Sarakham Province. 2024. 13(1): p. 63-73.
ชรัญรักษ์ ปัญญามูลวงษา, การเสริมสร้างพลังอำนาจในตนของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชนอำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 2022. 10(2): p. 223-238.
วุฒิพงศ์ ธนะขว้าง, ประสิทธิผลของการเสริมสร้างพลังอำนาจให้ผู้ดูแลสุขภาพช่องปากของผู้สูงอายุ กลุ่ม ติดเตียง อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน. วารสารสาธารณสุขล้านนา, 2021. 17(1): p. 64-75.
อรวรรณ แผนคง, ผลของการสร้างเสริมสุขภาพโดยใช้ชุมชนเป็นฐานต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุและความพึงพอใจในการมีส่วนร่วมของผู้ดูแลผู้ สูงอายุ. Nursing Research and Innovation Journal, 2010. 16(1): p. 1-13.
ไพบูลย์ ตันคงจำรัสกุล, การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ จังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 2024. 10(04): p. 160-160.
Jittakorn Wanarak, การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุติดบ้านติดเตียงโดยการมีส่วนร่วมของชมรมจริยธรรม โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลทุ่งมะพร้าว อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา. Journal of Health Science of Thailand, 2021. 30(2): p. 285-294.
วัชรินทร์ ศรีสมโภชน์, การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยเรื้อรังกลุ่มติดเตียงโดยกลไกพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ จังหวัดพัทลุง. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 2026. 11(2): p. 15-27.
ศตวรรษ ศรีพรหม, การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพดูแลผู้สูงอายุระยะยาวแบบบูรณาการโดยการมี ส่วนร่วมของชุมชน ตำบลปรือใหญ่ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 2023. 8(1): p. 378-391.
ณิสาชล นาคกุล, การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุติดเตียงโดยผู้ดูแลหลัก เขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี จ.สุราษฎร์ธานี. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางสุขภาพ, 2021. 4(2): p. 27-39.
จิตติพร รัตนแก้ว, การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลวังคีรี อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิและสาธารณสุข, 2025. 3(2): p. 305-321.
สุปราณี บุญมี, การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านโนนเปือย อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการสาธารณสุข ชุมชน, 2020. 5(04): p. 38-38.
อัมราภรณ์ ภู่ระย้า, การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชน ตำบลนิคมพัฒนา อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา, 2026. 6(1): p. e279179-e279179.
ภาดล จันทพรม, การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงโดยผู้ดูแลผู้สูงอายุผ่านหลักสูตร CG เชี่ยวชาญ. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน, 2024. 9(4): p. 727-737.
รัชฎา เพชรสี่หมื่น, ผลของการให้ความรู้และทักษะการดูแลของผู้ดูแลในครอบครัวต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุกลุ่มติดบ้านในหน่วยบริการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านไม้หลา. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 2025. 10(2): p. 85-95.
Tohit, N.F.M. and M. Haque, Preparing the younger generation for an aging society: Strategies, challenges, and opportunities. Cureus, 2024. 16(7).
