Effects of an Emergency Medical Literacy Promotion Program on Emergency Medical Literacy among Thai Adolescents
Keywords:
Health literacy, Emergency Medical Literacy, StudentAbstract
Aim of this study to examine the effects of emergency medical literacy program on emergency medical literacy for Thai students. The study involved 680 students from the 7th and 12th health regions, who were randomly divided into experimental and control groups of 340 each using cluster randomization. The experimental group received the emergency medical literacy program for one month; the control group was advised to continue their daily lives as usual. A tool to measure emergency medical literacy, which consists of six dimensions, and data were collected before and after the experiment. The data were analyzed between the experimental and control groups using Independent t-test and within-group comparisons using Paired t-test, with a statistical significance level 0.05.
The result found that the experimental group had total emergency medical knowledge score 240.82, while the control group had total score of 219.10, a difference of 21.72 points (95%CI=17.26 to 26.18), statistically significant (p<0.001). When analyzed by dimension, it was found that Dimension 1, access to information and health services, had score difference 6.21 points (95%CI=5.10 to 7.33), statistically significant (p<0.001). Dimension 2, knowledge, ability to recognize emergencies, and procedures, score difference of 4.47 points (95%CI=4.16 to 4.78), statistically significant (p<0.001). Dimension 3, communication skills, score difference of 4.17 points (95%CI=2.70 to 5.64), statistically significant (p<0.001). Dimension 4, self-management skills, score difference 2.90 points (95%CI=1.82 to 3.97), statistically significant (p<0.001). Dimension 5, decision-making skills, score difference 2.06 points (95%CI=0.89 to 3.24), statistically significant (p<0.001). Dimension 6, media literacy, score difference of 1.91 points (95%CI=1.17 to 2.65), statistically significant (p<0.001).
References
วิวัฒน์ โรจนพิทยากร. สถานการณ์และแนวโน้มทางสุขภาพของประเทศไทยในช่วงปี 2561-2563. วารสารวิชาการสาธารณสุข2562;28(3):1-12.
วิชัย เอกพลากร, หทัย พรรคเจริญ, วรศักดิ์ เสถียรนพเก้า. การสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2562-2563. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข; 2564.
กรมการแพทย์. การแพทย์ไทย 2554-2557 (Thailand Medical Services Profile 2011-2014). กรุงเทพฯ: กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข; 2557.
Rosner B. Fundamentals of biostatistics. 5th ed. Pacific Grove, CA: Duxbury Press; 2000.
ศรีสุดา พรมภักดี. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพของประชาชนไทยอายุ 15 ปีขึ้นไปในเขตสุขภาพที่ 4. สำนักงานเขตสุขภาพที่ 4 กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข; 2561.
สุกัญญา คณะวาปี, เกศินี สราญฤทธิชัย. ผลของโปรแกรมการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพร่วมกับโรงเรียนรอบรู้ด้านสุขภาพต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อป้องกันโรคอ้วนในเด็กวัยเรียนที่มีภาวะน้ำหนักเกิน. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน. 2565;8(2):105-118.
Nutbeam D. The evolving concept of health literacy. Social Science & Medicine. 2008;67(12):2072–2078. doi: 10.1016/j.socscimed.2008.09.050
Chen X, Yang Y. Effects of active learning strategies on health literacy among adolescents: An experimental study. Journal of Adolescent Health. 2023;72(4):611-618. doi: 10.1016/j.jadohealth.2022.12.004
นงคราญ สกุณาพงศ์, และ ช่อผกา แสนคำมา. การพัฒนารูปแบบการสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อป้องกันพฤติกรรมสูบบุหรี่ไฟฟ้าในนักเรียนมัธยมศึกษาพื้นที่ต้นแบบ จังหวัดพะเยา. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อมล้านนา. 2026;16(1):194–208.
ชัชวาลย์ เพ็ชรกอง, พรรณี บัญชรหัตถกิจ. ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคอ้วนในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารสุขศึกษา. 2562;42(2):23-32.
ธนัตกรณ์ ผุดผาด, พิมพ์ณรัณ ผุดผาด. โปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพร่วมกับแอพพลิเคชั่นไลน์ในนักเรียนหญิงที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐานตามเกณฑ์ของกรมอนามัย โรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตเทศบาลเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี. วารสารนวัตกรรมสุขภาพและความปลอดภัย. 2567;1(1):14-28.
เพ็ญพักตร์ ไชยสงเมือง, ชัจคเณค์ แพรขาว. ผลของโปรแกรมสอนการช่วยเหลือขั้นพื้นฐานภาวะหัวใจหยุดเต้นในนักเรียน
มัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารพยาบาล กระทรวงสาธารณสุข. 2561;28(2):118-132.
สมจิตต์ สินธุชัย, กันยารัตน์ อุบลวรรณ, สุนีย์รัตน์ บุญศิลป์. ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงต่อความรู้ ความพึงพอใจและความมั่นใจในตนเองในการฝึกทักษะปฏิบัติ. รามาธิบดีพยาบาลสาร. 2560;23(1):113-127.
พัชรินทร์ อัจนากิตติ, ทัศนีย์ รวิวรกุล, สุรินธร กลัมพากร, นฤมล เอื้อมณีกูล. ผลของโปรแกรมป้องกันนักสูบหน้าใหม่ใน
นักเรียนอาชีวศึกษา. วารสารพยาบาล. 2565;71(1):10-19.
ราชวัช ทวีคูณ, สมจินตนา สมณะ, เบญจวรรณ สง่าลี. ผลของโปรแกรมการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อความรู้และทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพ. วารสารการแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย. 2567;4(2):170-179.
ภาวิณี แพงสุข, ชลดา กิ่งมาลา. ผลของการใช้สถานการณ์จำลองต่อความรู้ และความมั่นใจในความสามารถในการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะฉุกเฉินของนักศึกษา. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ. 2563;43(2):74-84.

