ผลการใช้แนวทางการสื่อสารความเสี่ยงต่อโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดของผู้ป่วยโรคเรื้อรัง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไกรนอก อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย

ผู้แต่ง

  • ชัญญา ดิษเจริญ พย.ม (การพยาบาลสตรี) พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไกรนอก จังหวัดสุโขทัย

คำสำคัญ:

แนวทางการสื่อสารความเสี่ยง, โอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด, ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง

บทคัดย่อ

     การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้แนวทางการสื่อสารความเสี่ยงต่อโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดของผู้ป่วยโรคเรื้อรัง งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental Research) แบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง (One group pre and post test research design) กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคเบาหวาน ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง และผู้ป่วยที่เป็นทั้งสองโรค ที่มีค่าไขมันโคเลสเตอรอลในเลือดมากกว่า หรือเท่ากับ 200 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร ที่มารับบริการ เดือนกรกฎาคม 2565 – มิถุนายน 2566 จำนวน 50 คน อายุ 40 - 59 ปี ที่มารับบริการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไกรนอก คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 42 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบบันทึกความเสี่ยง แนวทางการสื่อสารความเสี่ยงและสื่อโปสเตอร์ วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิตพรรณา ร้อยละ จำนวน ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ สถิติทดสอบ Wilcoxon Signed-rank test
     ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความเสี่ยงด้านไขมันโคเลสเตอรอล และโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด ก่อนและหลังได้รับการสื่อสารแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนระดับความดันโลหิต และค่าน้ำตาลในเลือด ไม่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กองโรคไม่ติดต่อ. (2563). ข้อมูลโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง. สืบค้น 28 ธันวาคม 2563 จาก http://www.thaincd.com/2016/mission/documents-

ระบบรายงานสารสนเทศ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย เข้าถึงได้จาก: https://sti.hdc.moph.go.th/hdc/reports/page.php?cat_id=b2b59e64c4e6c92d4b1ec16a599d882b 15 พฤษภาคม 2565.

John R. Petrie, MD, PhD, Tomasz J. Guzik, MD, PhD, and Rhian M. Touyz, MD, PhD (2018). Diabetes, Hypertension, and Cardiovascular Disease: Clinical Insights and Vascular Mechanisms. Available:https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5953551/ May 15, 2022.

สุกิจ แย้มวงค์. โครงการพัฒนาแบบประเมินความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือด. 2016[cited2016Oct28] เข้าถึงได้จาก: URL:http://wwwthainhf.ore:/document/rescarch/research 15 พฤษภาคม 2565.

จันทร์จิรา สีสว่าง และคณะ (2565) ศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้โอกาสเสี่ยงของตนเอง ต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด ในผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง วารสารพยาบาลศาสตร์ ปีที่ 40 ฉบับที่ 13 กรกฏาคม - กันยายน 2565.

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company. Available: May 15, 2022.

นงค์ลักษณ์ เทพประเสน (2564) ศึกษาผลของโปรแกรมการดูแลผู้ป่วยโรคเบาหวานรายใหม่เพื่อลดความเสี่ยงการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดโรงพยาบาลเชียงคำ จังหวัดพะเยา. วารสารโรงพยาบาลนครพิงค์ 2564 ปีที่ 12 ฉบับที่ 2.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-30

รูปแบบการอ้างอิง

ดิษเจริญ ช. . . . . . (2024). ผลการใช้แนวทางการสื่อสารความเสี่ยงต่อโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดของผู้ป่วยโรคเรื้อรัง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไกรนอก อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 9(4), 686–692. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hej/article/view/280172