การพยาบาลผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันที่ได้รับการส่งต่อ : กรณีศึกษา 2 ราย

บทคัดย่อ

     การเปรียบเทียบกรณีศึกษา 2 รายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการดำเนินโรค การรักษา การพยาบาลผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันที่ได้รับการส่งต่อ จำนวน 2 ราย มารับบริการที่ห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลจังหาร การศึกษารายกรณีนี้เป็นการเปรียบเทียบผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันที่ได้รับการส่งต่อ จำนวน 2 ราย โดยศึกษาผู้ป่วยกรณีศึกษารายที่ 1 ที่เข้ามารับบริการที่ห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลจังหาร วันที่ 14 กรกฎาคม 2569 และศึกษาผู้ป่วยกรณีศึกษารายที่ 2 วันที่ 29 เมษายน 2569 การเก็บข้อมูลโดยใช้การสัมภาษณ์ สังเกต และเวชระเบียนใช้แนวคิดการประเมินภาวะสุขภาพผู้ป่วยตามแบบแผนสุขภาพ 11 แบบแผนของกอร์ดอน และกำหนดข้อวินิจฉัยการพยาบาลร่วมกับแนวคิดกระบวนการพยาบาลมาประยุกต์ใช้ในการพยาบาลผู้ป่วย

     ผลการศึกษา : ผู้ป่วยกรณีศึกษารายที่ 1 ชายไทยอายุ 68 ปีก่อนมาโรงพยาบาล 20 นาทีมีอาการแน่นหน้าอกข้างซ้ายคล้ายถูกบีบร้าวไปที่กระดูกสะบักข้างหลัง มีเหงื่อออก ใจสั่น หายใจไม่อิ่ม หอบเหนื่อย ลุกยืนแล้วอาการไม่ดีขึ้น ได้รับการรักษาโดยเข้าทางด่วนสำหรับผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน(Fast Track STEMI) แรกรับแพทย์วินิจฉัย STEMI Anterior wall ได้รับการรักษาด้วยยาละลายลิ่มเลือด(Streptokinase) ไม่มีภาวะแทรกซ้อน มี Door to EKG 5 นาที Onset to door 20 นาที Door to needle time 27 นาทีดูแลตามแผนการพยาบาล 8 แผน ผู้ป่วยกรณีศึกษารายที่ 2 ชายไทยอายุ 88 ปี ก่อนมาโรงพยาบาล 4 ชั่วโมงมีอาการจุกแน่นตรงลำคอเจ็บร้าวไปที่อก หายใจไม่อิ่ม เหนื่อยอ่อนเพลียเป็นหลังจากกินมะม่วงสุก มีประวัติเป็นโรคความดันโลหิตสูงและหอบหืดได้รับการรักษาโดยเข้าทางด่วนสำหรับผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน (Fast Track STEMI) แรกรับแพทย์วินิจฉัย STEMI  Inferior wall ได้รับการรักษาด้วยยาละลายลิ่มเลือด (Streptokinase) มีภาวะแทรกซ้อนความดันโลหิตต่ำ มี Door to EKG 5 นาที Onset to door 4 ชั่วโมง Door to needle time 32 นาทีให้การพยาบาลตามแผนการรักษา 8 แผนผู้ป่วยทั้ง 2 รายได้รับการรักษาพยาบาลตาม Guideline และส่งต่อไปทำ CAG ตามระบบช่องทางด่วนที่โรงพยาบาลร้อยเอ็ด