การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในของโรงเรียนขนาดกลาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร

ยุภาวาดี  รุ่งอินทร์; ชุมศักดิ์  อินทร์รักษ์; รมย์รัมภา  ณัฐธัญอติรุจ

Authors

ยุภาวาดี รุ่งอินทร์ Christian University
ชุมศักดิ์ อินทร์รักษ์ Christian University
รมย์รัมภา ณัฐธัญอติรุจ Christian University

Keywords:

Internal supervision model, Problems of internal supervision, Medium-sized schools

Abstract

This research and development study pursued five specific objectives: (1) to examine the current problems of internal supervision; (2) to construct a supervision model; (3) to evaluate the proposed model; (4) to compare the results of implementation before and after the experiment; and (5) to assess the efficiency, effectiveness, and value of the model. The study sample consisted of 144 participants, including school directors, heads of academic affairs, and heads of learning areas from 48 medium-sized schools under the Samut Sakhon Primary Educational Service Area Office. Ban Plai Khlong Noi School, with 11 practitioners, was selected as the experimental site. Research instruments included: (1) a questionnaire on existing problems; (2) the proposed internal supervision model; (3) an experimental action plan; (4) pre- and post-test evaluation forms; and (5) evaluation forms for efficiency, effectiveness, and value. The instruments’ validity was confirmed using the Index of Item-Objective Congruence (IOC). Data analysis employed frequency, percentage, mean, and standard deviation.

The findings revealed that: (1) the identified problems were at the highest level; (2) the synthesized model, referred to as the PIESA Model, comprised five steps—planning, implementation, evaluation, knowledge sharing, and continuous improvement; (3) the model demonstrated a consistency index ranging from 0.80 to 1.00; (4) the post-test mean scores were significantly higher than the pre-test scores at the .01 level of statistical significance; and (5) the efficiency, effectiveness, and value of the model were rated at the highest level. It is recommended that the PIESA Model be adopted as a best practice for school administrators to enhance academic administration within educational institutions.

References

จริยา แตงอ่อน. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษากับประสิทธิภาพการสอนของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

จริยาภรณ์ เรืองเสน. (2563). แนวทางพัฒนากระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. กำแพงเพชร: มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

ธนัฏฐา วุฒิวณิชย์. (2563). รูปแบบการนิเทศที่มีประสิทธิผลต่อการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 15(2).

นพวรรณ เทศกุล. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างการนิเทศภายในกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร.

บดินทร์ นารถโคษา และฐปนีย์ นารี. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในแบบ 3D SMILE เพื่อส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสกลนครพัฒนศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.10(39).

ปาจรีย์ หงษ์แก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในที่มีประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

วรดนู หนูทอง. (2563). กระบวนการนิเทศการศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายบางแพ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2. สารนิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ศศิมา สุขสว่าง. (2563). Thinking Skills. ออนไลน์. เข้าถึงเมื่อ 27 กันยายน 2566. เข้าถึงได้จาก https://www.sasimasuk.com/16805006/การคิดเชิงนวัตกรรม-innovative-thinking-และนวัตกรรมในรูปแบบต่าง ๆ

สายวินิตย์ ดวงสนาม. (2561). การนิเทศภายในสถานศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.

สิริชัย มะเวชะ. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษาโรงเรียนเทศบาลวัดป้อมแก้ว (อัครพงศ์ชนูปถัมภ์). วารสารการบริหารการศึกษามหาวิทยาลัย. 10(2).

ส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสกลนครพัฒนศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.10(39).

หน่วยศึกษานิเทศก์สำนักงานงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียน. (เอกสารลำดับที่ 9/2562) สืบค้นจาก แนวทางการนิเทศภายใน.pdf - Google ไดรฟ์

Deming in Mycoted. (2004). Plan Do Check Act (PDCA) (Online). Available http://www.mycoted.com/creativity/techniques/pdca.php

Emmanuel O. Adu, Gbadegesin M. Akinloye and Olabisi F. Olaoye. “Internal and External School Supervision: Issues, Challenges and Wayforward,” International Journal of Educational Sciences 7, 2(2014): 269-278.

Glickman, Carl D. Gordon, Stephen P., & Ross-Gordon. Jovita M. (2010). Supervision and instructional leadership : A Developmental approach (8 ed.). Boston: Allyn and Bacon. Inc.

Harris, B.M. (1985). Supervision Behavior in Education. Englewood Cliffs : Prentice-Hall.