การศึกษาพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
คำสำคัญ:
การศึกษาพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ, นักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย และ 2) ศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ เมื่อจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างจำนวน 200 รูป/คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการเปิดตารางสำเร็จรูปของเกรจซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัยปีการศึกษา 2564 มีพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับการปฏิบัติบ่อยครั้ง แยกเป็นรายด้าน พบว่า ด้านอารมณ์ความรู้สึก ด้านความจำ ด้านความรู้ความเข้าใจ ด้านการนำไปสู่ความสำเร็จ และด้านสังคม มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับการปฏิบัติบ่อยครั้ง ตามลำดับ สำหรับการวิเคราะห์เปรียบเทียบระดับพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ จำแนกตามสถานภาพ อายุ และคณะที่ศึกษา พบว่า นักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย มีพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ ไม่แตกต่างกัน แต่เมื่อจำแนกตามชั้นปีที่ศึกษา พบว่า มีพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
จริยาพร วรรณโชต. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษสำหรับเด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี. 29(2) : 73.
นวพร ชลารักษ์. (2559). สภาพการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษของครูไทยระดับประถมศึกษาที่ 6 ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาการประถมศึกษาลำพูน เขต 1.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545) . การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ผ่องใส ถาวรจักร์. (2555). ความพึงพอใจของนักศึกษาวิทยาลัยราชพฤกษ์ต่อการจัดการเรียนการสอนของอาจารย์ผู้สอนของวิทยาลัยราชพฤกษ์. วิทยาลัยราชพฤกษ์.
สรุปมติที่ประชุมวิทยาลัยศาสนศาสตร์ ประจำปี 2563. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย. นครปฐม. : 7.
สุดคนึง นฤพนธ์จิรกุล. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษตามแนวการเรียนรู้จากสถานการณ์เสมือยจริงเพื่อเสริมสร้างความสามารถทางภาษาอังกฤษและการรับรู้ความสามารถของตนเองของนักศึกษาระกับปริญญาตรี. ดุษฎีนิพนธ์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
สุนทร หลุ่นประพันธ์. (2547). การศึกษาปัญหาการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงโรงเรียนโยนออฟอาร์คเทคโนโลยี. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. สาขาวิชาการอุดมศึกษาบัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุภันทนา เจริญวัลย์. (2560). การศึกษาทัศนคติที่มีต่อการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษากรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม.สาขาวิชาการอุดมศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรี นครินทรวิโรฒ.
สมบัติ คชสิทธิ์ และคณะ. (2560). การจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษให้กับผู้เรียนยุค Thailand 4.0. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์), 7(2) : 177.
อรพิณ ศิริสัมพันธ์ และ ภัทรพล มหาขันธ์. (2554). การศึกษาพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารศิลปากร. 4(2) : 15.
อรอุมา จารเครือ. (2562) การศึกษาทักษะการพูดภาษาอังกฤษตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร โดยใช้เกมส์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 2 โรงเรียนทุ่งใหญ่รัตนศึกษา. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติครั้งที่ 20 วันที่ 15 มีนาคม 2562 มหาวิทยาลัยขอนแก่น : 1752.
เหตุผลที่ไม่มีใครเคยแก่เกินเรียนรู้ภาษาอังกฤษ. (2565). สืบค้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2565
จากเวปไซต์ https://englishgang.com.
Gardner, R. C. & Lambert, W. E. (1972). Attitudes and motivation in secondlanguage teaching. Harlow, UK: Pearson.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
