ศึกษาวิเคราะห์บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ของพระสาน สุเจีย (วชิรปญฺโญ) ประเทศกัมพูชา

ผู้แต่ง

  • พระภารัตน์ ธมฺมปญฺโญ(รุณ) หลักสูตรศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธศาสน์ศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธร ราชวิทยาลัย
  • สมเกียรติ ไชยภูมิ อาจารย์ที่ปรึกษาหลัก
  • มานพ นักการเรียน อาจารย์ที่ปรึกษาร่วม

คำสำคัญ:

บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนา, พระสาน สุเจีย (วชิรปญฺโญ), กัมพูชา

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ 1. เพื่อศึกษาบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 2. เพื่อศึกษาชีวประวัติและบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสาน สุเจีย (วชิรปญฺโญ) และ 3. เพื่อวิเคราะห์คุณค่าบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสาน สุเจีย (วชิรปญฺโญ) วิทยานิพนธ์นี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาจากพระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา อนุฎีกา หนังสือ ตำรา วารสาร เอกสาร และงานวิจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง และสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องกับพระสาน สุเจีย นำมาวิเคราะห์จัดระบบเป็นหมวดหมู่ แล้วสรุปผลวิจัยนำเสนอเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1. บทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ประกอบด้วย หลักการในการเผยแผ่ ลีลาการเผยแผ่ พุทธวิธีในการเผยแผ่ เทคนิควิธีในการถ่ายทอดความรู้ และเทคนิคการเผยแผ่โดยวิธีเทศนา 2. พระสาน สุเจีย (วชิรปญฺโญ) เป็นพระเถระของกัมพูชาซึ่งได้ถือกำเนิดใน ตำบลโคกโพธ์ อำเภอบุรีชลศา จังหวัดตาแก้ว ท่านมีรูปแบบ ลักษณะเด่น คุณสมบัติ เทคนิค ลีลาการเผยแผ่ หลักการในการเผยแผ่ กระบวนการในการสร้างนักเผยแผ่พระพุทธศาสนารุ่นใหม่ และช่องทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนา สื่อที่ท่านใช้คือสื่อสมัยใหม่ที่แตกต่างจากพระนักเทศน์ทั่วไป ท่านได้สร้างผลงานทั้งด้านการเขียนหนังสือ ด้านการเทศน์ และสร้างนักเทศน์ ได้ทำการเผยแผ่พระพุทธศาสนาโดยมีวัตถุประสงค์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาคือ ท่านต้องการให้ธรรมะเข้าถึงคนรุ่นใหม่มากขึ้น สอนให้คนในสังคมรู้จักการตอบแทนบุญคุณของพ่อ แม่ ตลอดจนกระทั่งถึงการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาที่ประเทศกัมพูชาให้เจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเนื่องจากการถูกทำลายโดยระบบเขมรแดง 3. ผลการวิเคราะห์คุณค่าบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสาน สุเจีย (วชิรปญฺโญ) คือ มีคุณค่าด้านความเป็นผู้นำ คุณค่าด้านการสร้างสมานฉันท์ คุณค่าด้านการรักษาพุทธพจน์ คุณค่าด้านธรรมประยุกต์ และคุณค่าด้านการปลูกฝังคุณธรรม ซึ่งเป็นคุณค่าที่สามารถทำให้ประชาชน คนวัยหนุ่มสาวเข้าใจหลักธรรมอันแท้จริงของพระพุทธเจ้า และสามารถนำเอาหลักธรรมนั้นประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้

เอกสารอ้างอิง

1.ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์. (2536). ประเทศจีนกับพระพุทธศาสนา (ฝ่ายมหายาน).กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหากุฏราชวิทยาลัย.

2.ดารา ประจันพล. (2555). “ศึกษาการเผยแผ่พุทธธรรมของพระเทพสิทธิมงคล(เสนอ สิริปญฺโญ)”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

3.ทวีวัฒน์ ปุณฑริกวิวัฒน์. (2553). พุทธศาสนากับสังคมการเมืองในอุษาคเนย์ที่รัก.กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

4.ประเวศ วะสี. (2540). พระสงฆ์กับการรู้เท่าทันสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร:สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.

5.พระครูปลัดชะลอ เตชพโล (ปิ่นวิเศษ). (2554).“บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระเทพสวุ รรณโมล”ี . วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

6.พระณัฏฐกฤศ สุทฺธมโน (อุดมผล). “การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเถรวาทในประเทศอังกฤษ”, จันทรเกษมสาร. ปีที่ 23ฉบับที่ 44 มกราคม - มิถุนายน 2560 :บทคัดย่อ.

7.พระทินวัฒน์ จนฺทปญฺโญ (สุขสง). (2559).“แนวทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในโลกตะวันตก”, วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

8.พระมหาถนัด อตฺจารี และพระปลัดอำพล สุธีโร.(2543). พระธรรมทูตสายต่างประเทศ.พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

9.พระมหาอำนวย ทีปธมฺโม (มีราคา). (2559).“แนวทางในการเผยแพร่พุทธศาสนาในต่างประเทศ: กรณีศึกษาประเทศเนเธอร์แลนด์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

10.พระราชสีมาภรณ์ (โอภาส นิรุตฺตเมธี). (2536).พระสงฆ์กับการพัฒนาศาสนาและสังคม.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

11.พระสุเจีย วชิรปญฺโญ (สาน). (2559). ชีวประวัติของสาน สุเจีย. พนมเป็ญ: โรงพิมพ์เมาพุน.

12.พิสิฐ เจริญสุข. (2539). คู่มือการเผยแผ่พระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: กลุ่มวิชาการพระพุทธศาสนาและจริยศึกษา กองศาสนศึกษา กรมศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ.

13.มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์หามกุฏราชวิทยาลัย.

14.วศิน อินทสระ. (2545). พุทธวิธีในการสอน.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมดา.

15.สนิท ศรีสำแดง. (2544). พระพุทธศาสนา:กระบวนทัศน์ใหม่. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

16.เสนาะ ผดุงฉัตร. (2544). ธรรมทรรศน์.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.

17.เสถียรพงษ์วรรณปก. (2550). พุทธวิธีสอนจากพระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เพชรรุ่งเรืองการพิมพ์ จำกัด.

18.http://www.dhammakaya.org (สืบค้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2560).

19.https://www.gotoknow.org (สืบค้นเมื่อวันที่25 กันยายน 2560).

20.https://www.gotoknow.org (สืบค้นเมื่อวันที่25 กันยายน 2560).

21.สัมภาษณ์ พระมหาเกือ ชาคราภิวํโส (เฮือน).เพื่อนของพระสาน สุเจีย อยู่วัดทองบน.วันที่ 03 กันยายน 2560.

22.สัมภาษณ์ พระมหาคิงยุ้ง ปทุมปญฺโญ (นนท์).เพื่อนของพระสาน สุเจีย อยู่วัดม่วง.วันที่ 05 กันยายน 2560.

23.สัมภาษณ์ พระมหาจันทร์ ชยกาโร (ชัย).ลูกศิษย์ของพระสาน สุเจีย อยู่วัดม่วง. วันที่ 05กันยายน 2560.

24.สัมภาษณ์ พระจันทร์นา กิตฺตินินฺนาโท (ภรณ์).ลูกศิษย์ของพระสาน สุเจีย อยู่วัดวิสุทธา-รัตนาราม. วันที่ 09 กันยายน 2560.

25.สัมภาษณ์ สามเณรมิญไทย กิม.ลูกศิษย์ของพระสาน สุเจีย อยู่วัดสิรินธรเทพรัตนาราม. วันที่ 14 กันยายน 2560.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-07-13

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย