(บทความถูกเพิกถอน) ศึกษาวิเคราะห์การจำแนกนิยาม 5

ผู้แต่ง

  • สมเกียรติ ไชยภูมิ อาจารย์ประจำหลักสูตร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
  • สุชาติ ค้าทางชล นักวิชาการอิสระ
  • เพ็ญศรี บางบอน อาจารย์ประจำสาขาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

คำสำคัญ:

ศึกษาวิเคราะห์, ธรรมนิยาม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อชี้ให้เห็นถึงอิทธิพลของวิทยาศาสตร์ต่อการจำแนกธรรมนิยามเป็นนิยาม 5 ในงานวิจัยที่เป็นสารนิพนธ์เรื่อง ศึกษาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างธรรมนิยามกับไตรลักษณ์ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพที่เน้นการวิจัยทางเอกสาร โดยศึกษาจากพระไตรปิฎก เอกสารที่เกี่ยวข้อง และผลงานของท่านผู้รู้ในทางพระพุทธศาสนา นำมาวิเคราะห์จัดระบบเป็นหมวดหมู่ แล้วสรุปผลวิจัยและนำเสนอในเชิงพรรณนา การค้นพบที่สรุปได้ คือ การจำแนกธรรมนิยามเป็นนิยาม 5 ที่ปรากฏครั้งแรกใน “อรรถกถามหาปทานสูตร” ได้นิยามย่อยออกมา 5 ประการ คือ 1) อุตุนิยาม 2) พีชนิยาม 3) จิตนิยาม 4) กรรมนิยาม และ 5) ธรรมนิยาม ในการจำแนกครั้งนี้พระอรรถกถาจารย์ได้ให้ความหมายของ “ธรรมนิยาม” ว่าเป็นประวัติการอุบัติของพระพุทธเจ้าทั้ง 7 พระองค์ที่เหมือนกันอย่างแน่นอนจนเป็นเรื่องธรรมดา ในการนี้ผู้วิจัยตีความว่า เป็นการเน้นย้ำการอุบัติในรูปแบบเดียวกันอย่างแน่นอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลาย ซึ่งเป็นการจำแนกเพื่อเป็นพุทธบูชา ดังนั้น เนื้อหาสาระของธรรมนิยามที่จำแนกได้จึงมีแค่นิยามย่อย 4 ข้อแรกเท่านั้น ซึ่งต่างจากนักวิชาการทางพระพุทธศาสนายุคปัจจุบันที่จำแนกธรรมนิยามเป็นนิยาม 5 แล้วยังคงให้ชื่อและความหมายของนิยามย่อยข้อที่ 5 เป็นอันเดียวกับธรรมนิยามใหญ่ โดยไม่มีรายละเอียดการอุบัติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายว่าเหมือนกันจนเป็นธรรมนิยามเพราะถือว่าไม่เป็นวิทยาศาสตร์

เอกสารอ้างอิง

1.กีรติ บุญเจือ. (2545). ชุดปรัชญาและศาสนาเซนต์จอห์น เล่มต้น เริ่มรู้จักปรัชญา.ก รุง เ ท พ ม ห า น ค ร : สำ นัก พิม พ ์มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น.

2.พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555).พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 32.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

3.พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551).พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวล-ธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 17. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

4.พระไพศาล วิสาโล. (2546). พุทธศาสนาไทยในอนาคตแนวโน้มและทางออกจากวิกฤต. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงค์.

5.ฟริตจ๊อฟ คาปร้า. (2534). จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ 1. แปลโดย พระประชา ปสนฺนธมฺโม และคณะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพ-มหานคร: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

6.มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตร-ปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

7.สมภาร พรมทา. (2554). ศาสนากับวิทยาศาสตร์.พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

8.สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2556). พระไตรปิฎกสำหรับประชาชน. พิมพ์ครั้งที่ 18. นครปฐม :โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

9.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-07-13

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย