การบริหารวินัยองค์กรที่ส่งผลต่อการจัดการความรู้เพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ ของสถาบันการศึกษาภาครัฐในพื้นที่ตะวันตกของประเทศไทย
คำสำคัญ:
การบริหารวินัยองค์กร, การจัดการความรู้และองค์กรแห่งการเรียนรู้บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การบริหารวินัยองค์กรของสถาบันการศึกษาภาครัฐ 2) การจัดการความรู้เพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถาบันการศึกษาภาครัฐ และ 3) การบริหารวินัยองค์กรที่ส่งผลต่อการจัดการความรู้เพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถาบันการศึกษาภาครัฐในเขตพื้นที่ตะวันตกของประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างเป็นสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา ระดับอาชีวศึกษาและระดับอุดมศึกษา จำนวน 286 แห่ง ผู้ตอบแบบสอบถามเป็นผู้บริหารและครูหรืออาจารย์ แห่งละ 2 คน รวม 572 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ มีความความตรงรายข้อระหว่าง .60-1.0 และมีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ .839 สถิติที่ใช้ประกอบด้วยค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียรสัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบหลายขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า
- การบริหารวินัยองค์กร ของสถาบันการศึกษาภาครัฐในพื้นที่ตะวันตกของประเทศไทยสรุปได้ว่าการบริหารวินัยองค์กร โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ซึ่งเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าทุกด้านอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ วินัยประการที่ 1 ความรอบรู้แห่งตน วินัยประการที่ 2 แผนแบบความคิด วินัยประการที่ 4 การเรียนรู้ของทีม วินัยประการที่ 3 วิสัยทัศน์ร่วม และวินัยประการที่ 5 การคิดอย่างเป็นระบบ ตามลำดับ
- การจัดการความรู้เพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถาบันการศึกษาภาครัฐในพื้นที่ตะวันตกของประเทศไทย พบว่า การจัดการความรู้เพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถาบันการศึกษาภาครัฐในพื้นที่ตะวันตกของประเทศไทย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงจากมากไปหาน้อย คือ ด้านการบริหารความรู้ ด้านการแลกเปลี่ยนความรู้ ด้านการเรียนรู้และด้านการสร้างและแสวงหาความรู้ ตามลำดับ
- การบริหารวินัยองค์กรที่ส่งผลต่อการจัดการความรู้เพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถาบันการศึกษาภาครัฐในเขตพื้นที่ตะวันตกของประเทศไทย โดยภาพรวมที่ได้รับเลือกเข้าสมการตามลำดับ คือ การบริหารวินัยองค์กร วินัยประการที่ 2 แผนแบบความคิด วินัยประการที่ 1 ความรอบรู้แห่งตน วินัยประการที่ 5 การคิดอย่างเป็นระบบ วินัยประการที่ 3 วิสัยทัศน์ร่วม วินัยประการที่ 4 การเรียนรู้ของทีม โดยมีค่าประสิทธิภาพในการทำนาย ได้ร้อยละ 52.70
เอกสารอ้างอิง
ก.พ.ร.(2561). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: กลุ่มงานแผนงาน กองนโยบาย และแผนงาน สำนักผังเมือง กรุงเทพมหานคร.
การยางแห่งประเทศไทย. (2558). การรับรู้ความเสี่ยงและการจัดการความเสี่ยงของเกษตรกรสวนยางภาคใต้ ประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต. (2561). การจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ธีรวุฒิแก้วกัณทา, จิระเสกข์ ตรีเมธสุนทร และณัฐวุฒิโรจน์นิรุตติกุล. (2555). วินัย 5 ประการที่ส่งผลต่อความรู้และเจตคติเกี่ยวกับการลดต้นทุนด้วยระบบการผลิตแบบTPS (Total Production System) ของหัวหน้างาน ในบริษัท เอ็นเอชเค สปริง (ประเทศไทย) จำกัด. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. ปีที่ 11 ฉบับที่ 1 ตุลาคม 2554 - มกราคม 2555.
บุญจิรา เผดิมรอด. (2558). วินัยแห่งการเรียนรู้ที่มีผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ สำนักงานบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ 3 (เพชรบุรี) กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. วิทยานิพนธ์ธุรกิจมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2550). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักทดสอบการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์ทรวิโรฒ.
พะโยม ชิณวงศ์และ ศิริชัย ชินะตังกูร. (2556). รูปแบบการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาเฉพาะความพิการ สำหรับเด็กหูหนวกในประเทศไทย. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. ปีที่5 ฉบับที่2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2556).
แพนศรี ศรีจันทึก. (2554). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของบุคลากรสายสนับสนุน กรณีศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน. ขอนแก่น: คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
มหาวิทยาลัยแม่โจ้. (2554). รายงานประจำปี 2554. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
วันชัย สุขตาม. (2559). การจัดการทรัพยากรบุคคลพื้นฐานแนวคิดเพื่อการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2562). การจัดการความรู้ในการจัดการศึกษา. [online], accessed 29 January 2020. Available from http://www.tak.go.th
วิจารณ์ พานิช’ (2556). การจัดการความรู้ในการจัดการศึกษา. [online], accessed 29 January 2020. Available from http://www.tak.go.th
บุญดี บุญญากิจ. (2547). การจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร : จิรวัฒน์ เอ็กเพรส จำกัด.
สถาพร กรีธาธร. (2558). องค์ประกอบของคุณลักษณะองค์การแห่งการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อวินัย 5 ประการของบุคลากร ในโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานสภาการศึกษาแห่งชาติ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
Garvin, David A. (2019). Learning in Action : A Guide to Putting the Learning Organization to Work. Boston:Harvard Business School Press, 2000.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), pp. 607-610.
Leonard L. Berry, A. Parasuraman. (1992). Marketing Services: Competing Through Quality. Journal of Marketing, Vol. 56 (Issue 2), pp. 132-134.
Nonaka, Ikujiro and Takeuchi, Hirotaka.(2000). Classic work: Theory of Organization Knowledge Creation. D, Maybury, M.T. and Thuraisingham, B.M. Knowledge Management: classic and Contemporary Work. Mass. Morey: The MIT Press.
Drucker, Peter F.(1986). Management Challenges For The 21” Century. U.S.A. Charemont Callifornia.
Senge, P.M. (1990). The fifth discipline: Theart and practice of the learning organization. London: Century Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
