บทบาทภาวะผู้นำของนักศึกษาสาขาวิชารัฐศาสตร์การปกครอง

ผู้แต่ง

  • สุปรีชา ชำนาญพุฒิพร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช

คำสำคัญ:

บทบาท, ภาวะผู้นำ, นักศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาบทบาทภาวะผู้นำของนักศึกษาสาขาวิชารัฐศาสตร์การปกครอง 2) เพื่อศึกษาการส่งเสริมภาวะผู้นำของนักศึกษาตามหลักพระพุทธศาสนาที่ปรากฏในพระไตรปิฎกโดยมีขอบเขตการศึกษาไปที่นักศึกษาระดับปริญญาตรี-โท ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีศรีธรรมาโศกราช ในปีการศึกษา 2559 ภายใต้กรอบความคิดภาวะผู้นำตามหลักธรรมด้านกัลยาณมิตร 7 และหลักพรหมวิหารธรรม 4

สำหรับประชากรและขนาดกลุ่มตัวอย่างที่คณะวิจัยกำหนดเป็นผู้บริหารมหาวิทยาลัย อาจารย์ประจำ และอาจารย์พิเศษ จำนวน 9 รูป/คน และคณะกรรมการนักศึกษาที่เป็นตัวแทนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี-โท จำนวน 15 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เพราะฉะนั้นวิธีการรวบรวมข้อมูลจึงเน้นการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกตพฤติกรรม ซึ่งเป็นข้อมูลปฐมภูมิร่วมกับข้อมูลจากเอกสารทั่วไปที่เป็นข้อมูลทุติยภูมิ 

ผลจากการศึกษาพบว่า

บทบาทภาวะผู้นำนักศึกษาสาขาวิชารัฐศาสตร์การปกครองที่แสดงออกในเวทีการสนทนากลุ่มย่อย มีจำนวนน้อยคนมากที่จะกล้าแสดงความคิดเห็นหรือร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างสม่ำเสมอ ทั้งนี้เพราะขาดหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ในด้านความเป็นผู้ฝึกฝนความรู้หรือการใฝ่รู้ที่สม่ำเสมอและจริงจัง ดังนั้นการส่งเสริมภาวะผู้นำของนักศึกษา จึงเห็นควรให้มหาวิทยาลัยจัดการฝึกอบรมและสร้างกิจกรรมในการทำงานร่วมกัน ทั้งนี้เพื่อสร้างประสบการณ์ในการทำงานเป็นทีม การประสานงาน การติดต่อสื่อสาร และความคิดสร้างสรรค์ในการแก้ปัญหาที่มีคุณภาพเพิ่มขึ้น

ผลจากการศึกษาครั้งนี้จึงมีข้อเสนอแนะว่า มหาวิทยาลัยควรส่งเสริมกิจกรรมให้หลากหลายนอกเหนือจากกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา และเน้นการมีส่วนร่วมของนักศึกษาให้มากขึ้น โดยครั้งแรกควรจัดอบรมนักศึกษาตามหลักสูตร ภาวะผู้นำแล้วคัดเลือกนักศึกษาที่เหมาะสมเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการนักศึกษาของมหาวิทยาลัย ควบคู่กับการทำวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติตามหลักคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษาสาขาวิชารัฐศาสตร์การปกครอง

เอกสารอ้างอิง

ณรงค์ เส็งประชา. (2541). มนุษย์กับสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮาส์.

ณัฏฐพร ชินบุตร. (2547). “การรับรู้ในบทบาทหน้าที่และความต้องการในการพัฒนาตนเองของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตอำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น”. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศิลป ศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ประจักษ์. & ธิดา, ส. (2017). “กระบวนการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนอย่างมีส่วนร่วม: กรณีศึกษากลุ่มซอสพริกป้าพุ ตำบลบาง พระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี The Process of the Participatory Development on a Community Enterprise: A Case Study of Pa Pu Chili Sauce, Bangphra Sub-district, Si Racha”. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 25(47). 95-121.

ปรีชา สุวังบุตร. (2547). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านความรู้. บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พวงเพชร สุรัตนกวิคุล. (2542). มนุษย์กับสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.

พระมหาพนมนคร มีราคา. (2549). “การดำรงสมณเพศของสามเณร โรงเรียนมหาวิชาวชิราลงกรณราชวิทยาลัย อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา”. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาชุมชน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุภา สกุลเงิน. (2545). “ประสิทธิภาพในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน หลังการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล ในทัศนะของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน: ศึกษาเฉพาะกรณีอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

Williamson, J., & Krebs, H. (1961). “Acetoacetate as the fuel of respiration in the perfused rat heart”. Biochemical Journal. 80(3). 540.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-08-16

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย