การตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของประชากรในจังหวัดราชบุรี

ผู้แต่ง

  • พนารัตน์ แสงวิจิตร มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
  • ภาคภูมิ พันธุ์พิมานมาศ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
  • สุดารัตน์ เทียนน้อย มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
  • เอกรวี ครุฑางคะ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
  • รัชนิดา รอดอิ้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง

คำสำคัญ:

ปัจจัยส่วนประสมการตลาด, พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประชากรศาสตร์ในจังหวัดราชบุรีที่มีการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ 2) ศึกษาปัจจัยส่วนประสมการตลาด ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคาด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมการตลาด ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของประชากรในจังหวัดราชบุรี กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยได้แก่ ผู้ที่อาศัยในพื้นที่จังหวัดราชบุรี จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์สมมุติฐาน โดยใช้ค่า t-test สถิติความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และหากพบความแตกต่างจะนำไปเปรียบเทียบเป็นรายคู่ โดยใช้วิธี LSD และใช้สถิติการถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression) ผลการวิจัยพบว่า ประชากรในจังหวัดราชบุรีที่มีเพศต่างกัน จะมีผลการตัดสินใจซื้อสินค้าต่างกัน และประชากรในจังหวัดราชบุรีที่มีอายุ อาชีพ รายได้ และสถานภาพต่างกัน มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไม่แตกต่างกัน และปัจจัยส่วนประสมการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมการตลาด มีผลการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ในจังหวัดราชบุรีไม่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2565). ทำไมองค์กรต้องปรับตัวให้ทันการเปลี่ยนแปลง. เข้าถึงได้จาก https://bsc.dip.go.th/th/category/marketing2/qs-whybusinesschange.

กนกพรรณ สุขฤทธิ์. (2557). ส่วนประสมการตลาดบริการและพฤติกรรมการใช้บริการร้านอาหารญี่ปุ่นย่าน Community Mall ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการตลาด บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครรินทร์วิโรฒ.

กัลยา วานิชบัญชา. (2552). การใช้ Spss for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณิชารัศม์ ธีระภักดีพันธ์. (2557). อิทธิพลของคุณค่าที่รับรู้ด้านคุณภาพ และด้านราคา และคุณภาพการให้บริหารต่อความพึงพอใจ ความไว้เนื้อเชื่อใจ การบอกต่อ และการกลับมาซื้อซ้ำของลูกค้าเฟอร์นิเจอร์ บริษัทอินเด็กซ์ ลิฟวิ่งมอลล์ จำกัด. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรปริญญามหาบัณฑิตใ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

วริศรา สู้สกุลสิงห์ และวราวุธ ฤกษ์วรารักษ์. (2563). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ. 2(1): 100-118.

สำนักงานพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์. (2564). หลักการตลาด (6Ps) ของการทำธุรกิจอีคอมเมิร์ช (E-Commerce). เข้าถึงได้จาก https://www.etda.or.th/th/

สุณิสา ตรงจิตร์. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านช่องทางตลาดกลางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (E-Marketplace). การค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Global Digital Report. (2021). Global Digital Report. Retrieved from https://datareportal. com/reports/digital-2021-global-overview-report.

Kotler, Philip. Marketing Management. (1997). Analysis, Planning, Implement, and Control. 9th ed., Prentice-Hall, Inc.

Kotler, Philip. Marketing Management. (2017). Marketing 4.0: Moving from Traditonal to Digital. New Jersey: Wiley & Son, Inc.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย