การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคชั่นนิซึ่ม ในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และเจตคติของนักเรียนระดับประถมศึกษา

ผู้แต่ง

  • ภุมรินทร์ ชวนชม มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ปริญญา ทองสอน มหาวิทยาลัยบูรพา
  • สมศิริ สิงห์ลพ มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

รูปแบบการจัดการเรียนรู้, คอนสตรัคชั่นนิซึ่ม, ความคิดสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคชั่นนิซึ่ม ในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และเจตคติของนักเรียนระดับประถมศึกษา 2) ศึกษาผลการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักเรียน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต จำนวน 30 คน และนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต 4) แบบประเมินความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา 5) แบบประเมินเจตคติของนักเรียนระดับประถมศึกษา วิธีดำเนินการวิจัยมี 4 ขั้น คือ การศึกษาและวิเคราะห์ การออกแบบและพัฒนา การทดลองภาคสนาม  และการประเมินและพัฒนา  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)  การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis)

ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ ความสำคัญของรูปแบบ หลักการ จุดมุ่งหมาย ขั้นตอนการจัดกิจกรรม สื่อการเรียนรู้ การวัดและการประเมินผล 2) ผลการออกแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตมีค่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 3) ผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้กับนักเรียนด้านความคิดสร้างสรรค์พบว่ามีค่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และด้านเจตคติต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด ซึ่งมีค่าคะแนนเฉลี่ย 4.97

เอกสารอ้างอิง

ฆนัท ธาตุทอง. (2559). หลักการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์

ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไพศาล หวังพานิช. (2530). วิธีการวิจัย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

รสริน เจิมไธสง. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการสอนอย่างไตร่ตรองเชิงวิพากษ์ของนักศึกษาครู. วารสารศึกษาศาสตร์ 15(2) : 26-33

เรวณี ชัยเชาวรัตน์. (2558). กระบวนการเสริมสร้างความสามารถในการออกแบบการเรียนการสอนของนักศึกษาปฏิบัติการวิชาชีพครูตรมแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). นโยบายรัฐบาลด้านการศึกษา. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2565. จากเข้าถึงได้จาก http://www.onec.go.th/th.php/page/category/CAT0000019.

Wong Yeou Min. (2014). The Analysis of UPSI Teacher Clinical Experience In Comparative Perspective and Suggession for New Teacher Clinical Experience Stucture. InternationalJournal for Innovation Education and Research. 2(11) : 14-23.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-01-10

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย