การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคชั่นนิซึ่ม ในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และเจตคติของนักเรียนระดับประถมศึกษา
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้, คอนสตรัคชั่นนิซึ่ม, ความคิดสร้างสรรค์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคชั่นนิซึ่ม ในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และเจตคติของนักเรียนระดับประถมศึกษา 2) ศึกษาผลการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักเรียน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต จำนวน 30 คน และนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต 4) แบบประเมินความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา 5) แบบประเมินเจตคติของนักเรียนระดับประถมศึกษา วิธีดำเนินการวิจัยมี 4 ขั้น คือ การศึกษาและวิเคราะห์ การออกแบบและพัฒนา การทดลองภาคสนาม และการประเมินและพัฒนา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis)
ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ ความสำคัญของรูปแบบ หลักการ จุดมุ่งหมาย ขั้นตอนการจัดกิจกรรม สื่อการเรียนรู้ การวัดและการประเมินผล 2) ผลการออกแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตมีค่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 3) ผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้กับนักเรียนด้านความคิดสร้างสรรค์พบว่ามีค่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และด้านเจตคติต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด ซึ่งมีค่าคะแนนเฉลี่ย 4.97
เอกสารอ้างอิง
ฆนัท ธาตุทอง. (2559). หลักการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล หวังพานิช. (2530). วิธีการวิจัย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
รสริน เจิมไธสง. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการสอนอย่างไตร่ตรองเชิงวิพากษ์ของนักศึกษาครู. วารสารศึกษาศาสตร์ 15(2) : 26-33
เรวณี ชัยเชาวรัตน์. (2558). กระบวนการเสริมสร้างความสามารถในการออกแบบการเรียนการสอนของนักศึกษาปฏิบัติการวิชาชีพครูตรมแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). นโยบายรัฐบาลด้านการศึกษา. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2565. จากเข้าถึงได้จาก http://www.onec.go.th/th.php/page/category/CAT0000019.
Wong Yeou Min. (2014). The Analysis of UPSI Teacher Clinical Experience In Comparative Perspective and Suggession for New Teacher Clinical Experience Stucture. InternationalJournal for Innovation Education and Research. 2(11) : 14-23.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว