พุทธบูรณาการเพื่อการแก้ไขปัญหาการทุจริต

บทคัดย่อ

ความสำคัญที่สุด เพราะเป็นต้นกำเนิดของเจตนาอันนำไปสู่การกระทำทุจริต การทุจริตหรือการฉ้อราษฎร์บังหลวงถือเป็นอาชญากรรมรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมักเกิดจากการสมรู้ร่วมคิดของบุคคล 2 ฝ่ายเพื่อแสวงหาผลประโยชน์จากบุคคลที่ 3

ต้นตอของการทุจริตอยู่ที่เหตุปัจจัยภายใน คือ อกุศลมูล 3 ได้แก่ โลภะ (ความอยากได้), โทสะ (ความโกรธ) และ โมหะ (ความหลง) โดยเฉพาะโลภะที่ผลักดันให้บุคคลแสวงหาสิ่งที่ต้องการด้วยวิธีมิชอบเมื่อไม่สามารถได้มาด้วยความสุจริต นอกจากนี้ ยังเกิดจากการไม่เลือกคบหาสัตบุรุษ คือผู้มีธรรมะ ซึ่งสามารถแนะนำให้เห็นโทษของการทุจริตและคุณของสุจริตธรรม

แนวทางการแก้ไขและป้องกันการทุจริต คือการปลูกฝังสุจริตธรรมในใจเป็นพื้นฐาน โดยอาศัยหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาดังต่อไปนี้ : หลักสัมมาทิฏฐิ 2 (ความเห็นชอบต่อเหตุและผล)หลักธรรมมีอุปการะมาก 2 (ความระลึกได้และความรู้ชัด) หลักโลกบาลธรรม 2 (ความละอายชั่วและความเกรงกลัวบาป) หลักสุจริต 3 (กายสุจริต วจีสุจริต มโนสุจริต) หลักสันโดษ 3 (ความพอใจในสิ่งที่ตนมี) หลักปธาน 4 (ความเพียรระวัง ละชั่ว ทำดี รักษาความดี) หลักฆราวาสธรรม 4 (หลักดำเนินชีวิตของผู้ครองเรือน) หลักอปริหานิยธรรม 7 (หลักความไม่เสื่อม) และหลักราชวสดีธรรม ซึ่งเป็นหลักธรรมว่าด้วยการควบคุมตนเองของข้าราชการ เพื่อไม่ให้ประพฤติผิดโดยเฉพาะในเรื่องของการทุจริต และแนะนำให้เว้นจากอบายมุขทั้งปวง