ประวัติ คำสอน และบทบาทของหลวงปู่สรวง เทวดาเล่นดิน : จากเงาแห่งตำนาน สู่แสงแห่งความจริง
คำสำคัญ:
หลวงปู่สรวง, ประวัติ, คำสอน, บทบาท, ศูนย์รวมจิตใจบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตีความประวัติ คำสอน และบทบาทของหลวงปู่สรวง เทวดาเล่นดิน โดยมุ่งวิเคราะห์จากตำนานสู่ข้อเท็จจริง การศึกษานี้ใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) จากเอกสารและข้อมูลต่าง ๆ จัดหมวดหมู่ประเด็นอย่างเป็นระบบ เพื่อนำไปสู่ข้อเสนอแนะที่ช่วยเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลวงปู่สรวงอย่างเหมาะสมและรอบด้าน พบว่า
หลวงปู่สรวงคือพระดาบสผู้มีบทบาทข้ามพรมแดนวัฒนธรรมไทย-กัมพูชา ท่านดำรงชีวิตเรียบง่าย สันโดษ และสื่อสารธรรมะผ่านวิถีชีวิตจริงที่เข้ากับความเชื่อพื้นถิ่น โดยเฉพาะในภาคอีสานใต้ ท่ามกลางสงครามและความยากจน ท่านเป็นศูนย์รวมความหวัง ความเมตตา และแรงบันดาลใจ ด้วยอุบายธรรมลึกล้ำแฝงปริศนาและความกรุณาอย่างแท้จริง
คำสอนของหลวงปู่สรวงเน้นการปฏิบัติจริงตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 คือ ทาน ศีล ภาวนา ผสานกับความพอเพียง เมตตา สัมมาทิฐิ และการปล่อยวาง ท่านสอนธรรมผ่านคำพูดสั้น ๆ เป็นภาษาเขมร และปริศนาธรรมที่สะท้อนภูมิปัญญาชาวบ้าน มุ่งให้คนดำเนินชีวิตด้วยความดี พึ่งตนเอง และเข้าใจผลของกรรม เพื่อความพ้นทุกข์อย่างแท้จริง
หลวงปู่สรวงมีบทบาทหลากหลายทั้งทางธรรมและทางโลก เช่น พัฒนาชุมชน สร้างวิทยาลัย ส่งเสริมอาชีพ, เผยแผ่ธรรมแบบปริศนา เรียบง่าย สอนด้วยการกระทำ, เมตตาสูง ช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก, รู้ธรรมชาติ พยากรณ์แม่นยำ, มีอภิญญา เป็นที่ศรัทธาในปาฏิหาริย์, ใช้ชีวิตสมถะ เป็นต้นแบบแห่งความเสียสละ, สร้างศาสนทายาทและฟื้นฟูธรรมะผ่านกรรมฐาน, เชื่อมวัฒนธรรมไทย-เขมร และเป็นศูนย์รวมจิตใจ ยึดเหนี่ยวทางวิญญาณ
เอกสารอ้างอิง
จารุกิตติ์ กิจวรรณี. (2559). หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 3. ร้อยเอ็ด : จันทรเกษมการพิมพ์.
เฉลิมรัฐ อรุโณ, พระ. (2560). หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์สยามพุทธคุณ.
ดำรงธรรม. (2556). หลวงปู่สรวง พระอริยะผู้ทะลุมิติเวลา. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ไทยควอลิตี้บุ๊ค (2006).
ทิพยจักร. (2554). หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน ผู้วิเศษแห่งเขาพนมกุเลน. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี : สำนักพิมพ์กรีน ปัญญาญาณ.
เทวฤทธิ์. (2559). ปาฏิหาริย์ บันดาลโชค หลวงปู่สรวง เทวดาเล่นดิน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ทิพยมงคล.
ธนะสิทธิ์ ดวงจันทร์, ร.ต. (2559). คู่มือนักสะสมวัตถุมงคลลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน. กรุงเทพมหานคร : หจก.แคนนา กราฟฟิค.
ประจวบ จันทร์หมื่น และคณะ (2555). พลังศรัทธาความเชื่อที่มีต่อหลวงปู่สรวง เพื่อสร้างจุดร่วมทางวัฒนธรรมในการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นชายแดนไทย-กัมพูชา ตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ ระยะที่ 1. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พุทธโฆสาจารย์, พระ. (2540). วิสุทฺธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสฺส ปฐโม ภาโค. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ภูลังกา เขมทสฺสี, พระมหา. (2537). ตามรอยธรรมหลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน. กรุงเทพมหานคร : ทำดี ทีม.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มานพ นักการเรียน และภาษิต สุขวรรณดี. (2563). บทบาทการเผยแผ่ธรรมในรูปแบบปริศนาธรรมของหลวงปู่สรวง เทวดาเล่นดิน. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 21 (2) : 377-386.
มานพ นักการเรียน และคณะ. (2567). การศึกษาตีความและถอดรหัสคําสอนของหลวงปู่สรวงเทวดาเล่นดิน. วารสารปัญญาและคุณธรรม, 1 (1) : 1-16.
มูลนิธิพุทธอุทยานสัมพุทโธ (หลวงปู่สรวงให้ปลูกป่า). (ม.ป.ป.). หลวงปู่สรวง โพธิสัตว์ (เทวดาเล่นดิน). นนทบุรี : บริษัท ปัญญฉัตร์ บุ๊คส์ บายดิ้ง จำกัด.
สุดฤทธิ์ ธนสาโร, พระปลัด และยโสธารา ศิริภาประภากร. (2563). ศาสนากับการทองเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อการส่งเสริมเส้นทางแสวงบุญสู่วัดไพรพัฒนา จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. 4 (1) : 79-92.
สุธน ศรีหิรัญ. (2556). ประวัติ อภินิหาร และวัตถุมงคล หลวงปู่สรวง เทวดาเล่นดิน. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว