มุมมองสังคมไทยกับข่าวกระทำผิดของพระสงฆ์ : การวิเคราะห์เชิงวิชาการและแนวทางสู่ความยั่งยืนของสถาบันสงฆ์ไทย

ผู้แต่ง

  • มะลิ ทิพพ์ประจง วิทยาลัยสงฆ์เพชรบุรี

คำสำคัญ:

สังคมไทย, ข่าวกระทำผิดพระ, วิเคราะห์เชิงวิชาการ, สู่ความยั่งยืน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์มุมมองของสังคมไทยต่อข่าวกระทำผิดของพระสงฆ์ โดยแบ่งการศึกษาออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ 1) บริบทในอดีตที่วัดและพระสงฆ์เป็นศูนย์กลางของชุมชน 2) ปัจจัยท้าทายในปัจจุบันที่เกิดจากอิทธิพลของเทคโนโลยีและสื่อสังคมออนไลน์ และ 3) แนวโน้มในอนาคตที่สถาบันสงฆ์ต้องเผชิญกับการปรับตัวเพื่อรักษาศรัทธาของพุทธศาสนิกชน การวิเคราะห์นี้ได้รวบรวมแนวคิดจากนักวิชาการหลากหลายสาขาที่เกี่ยวข้องกับประเด็นศาสนา สังคม และวัฒนธรรม เพื่อให้เห็นถึงความซับซ้อนของปัญหาอย่างรอบด้าน และเสนอแนวทางเพื่อเสริมสร้างความยั่งยืนของสถาบันสงฆ์ในยุคสมัยใหม่

เอกสารอ้างอิง

เกษมณี, ช. (2550). การเมืองและศาสนาในประเทศไทย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เกษตรศิริ, ช. (2551). ประวัติศาสตร์การเมืองการปกครองของไทย. มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์.

คุประตกุล, ช. (2545). วิทยาศาสตร์กับพุทธศาสนา. สำนักพิมพ์สารคดี.

เจริญวงศ์ศักดิ์, ก. (2553). การพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืน. สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น.

เจตนา นาควัชระ. (2549). วรรณคดีกับพุทธศาสนา. สำนักพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

จุลทัศน์ พยาฆรานนท์. (2546). ประวัติศาสตร์ศิลปะและศาสนา. สำนักพิมพ์มติชน.

ช้างขวัญยืน, ป. (2550). ปรัชญาพุทธเถรวาท. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยพร, ช. (2560). การเมืองและการศาสนาในโลกสมัยใหม่. สำนักพิมพ์วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม.

ตั้งนโม, ส. (2551). พุทธศาสนากับการเมืองไทย. สำนักพิมพ์มติชน.

ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2554). รัฐศาสตร์ในรอยแยก: ทฤษฎีและปฏิบัติการทางอำนาจในยุคสมัยใหม่. สำนักพิมพ์วิภาษา.

นาวิกมูล, อ. (2548). เปิดกรุตำนานวัด. สำนักพิมพ์แสงดาว.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2545). ปากไก่และใบเรือ: ว่าด้วยการประเมินประวัติศาสตร์วรรณกรรมและวรรณคดีไทย. สำนักพิมพ์อมรินทร์.

ประเวศ วะสี. (2543). การพัฒนาสังคมด้วยหลักพุทธธรรม. สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.

ประเวศน์ มหาราช. (2547). ประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในประเทศไทย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ไพรวัลย์ วรวณฺโณ, พระมหา. (2564). ธรรมะยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์มติชน.

สมปอง ตาลปุตฺโต, พระมหา. (2558). ธรรมะเดลิเวอรี่. สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊ค.

พระเมธีธรรมาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2550). พุทธธรรมกับการพัฒนาสังคม. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระราชวรมุนี (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2540). พุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์. โรงพิมพ์มหา

จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พรภิรมย์ สุขสวัสดิ์. (2561). สื่อสังคมออนไลน์กับศาสนา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พุทธพร พรหมมาพันธุ์. (2556). ความเชื่อและความงมงายในสังคมไทย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

ภัทรพร สิริกาญจน. (2553). พุทธปรัชญาในชีวิตประจำวัน. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ยศ สันตสมบัติ. (2558). อัตลักษณ์ในยุคโลกาภิวัตน์. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิมลสิทธิ์ หรยางกูร. (2552). จริยธรรมของนักวิชาการ. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิวรักษ์, ส. (2555). จากเผด็จการทหารสู่ประชาธิปไตย: ทัศนะและประสบการณ์. มูลนิธิเสถียรโกเศศ-นาคะประทีป.

เสฐียรโกเศศ (พระยาอนุมานราชธน). (2505). วัฒนธรรมและประเพณีไทย. สำนักพิมพ์บรรณาคาร.

สมบัติ จันทรวงศ์. (2550). การเมืองและศาสนาในสังคมไทยร่วมสมัย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.

สถาอานันท์, ช. (2552). รัฐกับศาสนาในสังคมสมัยใหม่. สำนักพิมพ์วิภาษา.

โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์. (2559). พุทธปรัชญากับปรัชญาตะวันตก. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันพระปกเกล้า. (2563). การเปลี่ยนแปลงค่านิยมทางศาสนาของคนไทย. สถาบันพระปกเกล้า.

สำนักวิจัยซูเปอร์โพล. (2562). ผลสำรวจความคิดเห็นของประชาชนต่อปัญหาการกระทำผิดของพระสงฆ์. ไทยพีบีเอส. Retrieved from https://www.thaipbs.or.th/news/content/354431

อนันต์ ชัยพิทักษ์. (2559). ความเชื่อและศรัทธาในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์มติชน.

อนันต์ วงศ์สุภาพ. (2557). ประเพณีและความเชื่อในสังคมไทย. สำนักพิมพ์มติชน.

อภิชัย พันธเสน. (2548). พุทธเศรษฐศาสตร์. มูลนิธิโกมลคีมทอง.

อมรา พงศาพิชญ์. (2556). ความเชื่อและพิธีกรรมในสังคมไทย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-26

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ