แรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย 2) เปรียบเทียบแรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากร จำแนกตามปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาปัญหาและแนวทางแก้ไขในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากร การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรสายบริหาร/วิชาการและสายสนับสนุน จำนวน 76 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธีเชฟเฟ่ เครื่องมือวิจัยมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.93

          ผลการวิจัยพบว่า 1) แรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรโดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านลักษณะของงาน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด อยู่ในระดับมาก รองลงมา คือด้านความสำเร็จของงาน อยู่ในระดับมาก และด้านผลตอบแทนและสวัสดิการ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด อยู่ในระดับปานกลาง 2) ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า บุคลากรที่มีเพศ สถานภาพทางศาสนา อายุ สายงาน และอายุงานต่างกัน มีแรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่โดยรวมไม่แตกต่างกัน และ 3) ข้อเสนอแนะของบุคลากรชี้ให้เห็นว่า ด้านผลตอบแทนและสวัสดิการยังไม่เป็นไปตามเกณฑ์ราชการและไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต จึงควรเร่งปรับปรุงให้เหมาะสมตามเกณฑ์ที่กำหนด จากผลการวิจัย ได้โมเดลเชิงแนวคิดที่เรียกว่า MBU. SRC. Model