สุวรรณภูมิ: ดินแดนในตำนานและเรื่องเล่าหรือเรื่องจริงในประวัติศาสตร์?
คำสำคัญ:
ภูมิอารยธรรม , แผ่นดินทอง, ศูนย์กลางการค้า, ตำนานศาสนา, มรดกร่วมบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและตีความ “สุวรรณภูมิ” ใน 5 มิติ ได้แก่ ตำนานและเรื่องเล่า หลักฐานโบราณคดี หลักฐานวรรณกรรม ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ และช่องว่างเชิงตีความ โดยอาศัยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) จากเอกสารและข้อมูลที่เกี่ยวข้อง เพื่อเสนอแนะแนวทางในการทำความเข้าใจสุวรรณภูมิอย่างรอบด้าน พบว่า
คำว่า “สุวรรณภูมิ” ไม่ได้หมายถึงอาณาจักร แต่หมายถึง “ยุคสมัย” หรือ “ภูมิอารยธรรม” ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่รุ่งเรือง ในฐานะศูนย์กลางการค้าทางทะเลระหว่างอินเดียกับจีนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 3-9 หลักฐานทางโบราณคดีที่พบในเมืองท่าโบราณ เช่น เขาสามแก้วและคลองท่อม ยืนยันถึงบทบาทของภูมิภาคนี้ในฐานะจุดเชื่อมต่อการค้าระดับโลก
นอกจากนี้ สุวรรณภูมิยังเป็นตำนานทางศาสนาที่ปรากฏในคัมภีร์โบราณ โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาโดยพระโสณเถระและพระอุตตรเถระ ซึ่งทำให้ดินแดนนี้ถูกมองว่าเป็น “แผ่นดินทอง” หรือดินแดนศักดิ์สิทธิ์
ในปัจจุบัน สุวรรณภูมิถูกมองเป็นช่องว่างเชิงตีความ ที่เปิดโอกาสให้มีการให้ความหมายที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นในเชิงภูมิศาสตร์ การเมือง หรือการใช้เป็นสัญลักษณ์ของความภาคภูมิใจในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมร่วมของภูมิภาค โดยชื่อนี้ยังคงเป็นมรดกร่วมที่ส่งเสริมการศึกษาและความร่วมมือระหว่างประเทศต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2526). พระคัมภีร์ทีปวงศ์. กรมศิลปากร.
กังวล คัชชิมาและคณะ. (2567). ประวัติศาสตร์สุวรรณภูมิพลิกโฉมประวัติศาสตร์ประเทศไทย. สถาบันสุวรรณภูมิศึกษาฯ.
ประทุม ชุมเพ็งพันธุ์. (2546). สุวรรณภูมิ ดินแดนทองแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
ผาสุข อินทราวุธ. (2548). สุวรรณภูมิจากหลักฐานโบราณคดี. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2540). พระพุทธศาสนาในอาเซีย. ธรรมสภา.
พระปิฎกจุฬาภัยเถระ. (2515). มิลินทปัญหา. โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2552). จารึกอโศก. สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระมหานามเถระ และคณะบัณฑิต. (2553). คัมภีร์มหาวงศ์ ภาค 1 แปลโดยผู้ช่วยศาสตราจารย์สุเทพ พรมเลิศ. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิพัฒน์ กระแจะจันทร์. (2567). สุวรรณภูมิฉบับย่อเน้นประเทศไทย (A Brief History of Suvarnabhumi in Thailand). สุวรรณภูมิเพื่อการศึกษา.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2552). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศรีศักดิ์ วัลลิโภดมและวลัยลักษณ์ ทรงศิริ. (2566). ข้ามคาบสมุทรในห้วงแห่งสุวรรณภูมิ. มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.
สมเจตน์ ทิณพงษ์และคณะ. (2562). สุวรรณภูมิ ภูมิอารยธรรมเชื่อมโยงโลก. กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สยาม ภัทรานุประวัติ และนาวิน โบษกรนัฏ. (2563). นิทานสันสกฤตที่อ้างถึงเรื่องสุวรรณภูมิ. วารสารศิลปศาสตร์, 20(2), 56.2
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว