Functions and Meaning of the Words /lɛ̂w/ and /láʔ/ successive in the Modern Times

Main Article Content

ภัสร์วริญญ์ เอี่ยมสอาด
Wilaisak Kingkham
Methawee Yuttapongtada

Abstract

The objectives of this article were to study the functions and meanings of the word /láʔ/ that related to the study /lɛ̂w/ of Mingmit Sriprasit (2003). The researcher collected the data from the reign of King Rama IV–V period because /lɛ̂w/ had the sound erosion to /láʔ/ in that period. Though the research results were presented only the modern times since this time had high productivity and complicated structures. The research revealed that /láʔ/ was developed from /lɛ̂w/. /láʔ/ had 4 functions namely, 1) a clause connector, 2) a fixed phrase, 3) a post-verbal auxiliary, and 4) a particle. According to the meanings, /láʔ/ had 8 meanings which were the grammatical and pragmatical meanings. The founded meanings in modern times were: 1) a connecting and supportive meaning, 2) an emphatic meaning, 3) an initiation meaning, 4) a termination meaning, 5) a progressive event at a moment of speech meaning, 6) occurring and ending event at a moment of speech or in the near future meaning, 7) an indication meaning and 8) a guided meaning.

Article Details

How to Cite
เอี่ยมสอาด ภ., Kingkham, W., & Yuttapongtada, M. (2022). Functions and Meaning of the Words /lɛ̂w/ and /láʔ/ successive in the Modern Times. Journal of Thai Language and Thai Culture, 8(1), 1–24. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/KUTH/article/view/256871
Section
Research Articles

References

ภาษาไทย

กรรมสัมปาทิก. 2436. วชิรญาณวิเศษ เล่ม ๙ ร.ศ. ๑๑๒-๑๑๓. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).

คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550. คลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. ค้นเมื่อ 10 มกราคม 2565, จาก http://www.arts.chula.ac.th/ling/tnc/.

คเชนทร์ ตัญศิริ. 2554. ปฏิสัมพันธ์ระหว่างการณ์ลักษณะทางไวยากรณ์และการณ์ลักษณะประจำคำ: การศึกษาแบบอิงคลังข้อมูลภาษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. 2480. บทเจรจาละครอิเหนา. ค้นเมื่อ 10 มกราคม 2565, จาก https://vajirayana.org.

นววรรณ พันธุเมธา. 2558. ไวยากรณ์ไทย. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นายา (นามแฝง). 2554. รำเพยดอกสุดท้าย. กรุงเทพฯ: แสงดาว.

บุญเหลือ เทพสุวรรณ, หม่อมหลวง. 2520. ฉากหนึ่งในชีวิต. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.

พงศกร (นามแฝง). 2554. กี่เพ้า. กรุงเทพฯ: กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง.

มิ่งมิตร ศรีประสิทธิ์. 2546. การศึกษาเชิงประวัติของคำว่า แล้ว อยู่ อยู่แล้ว. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รพีพรรณ ลิ้มมณี. 2564. ชาวบ้านผู้บอกภาษา ต. ในเมือง อ.เมือง จ. หนองคาย, สัมภาษณ์, 18 ธันวาคม 2564.

วรรณวรรธน์ (นามแฝง). 2558. ฤกษ์สังหาร. กรุงเทพฯ: ณ บ้านวรรณกรรม.

วิจินตน์ ภาณุพงศ์. 2538. โครงสร้างของภาษาไทย THE STRUCTURE OF THAIกรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ว. วินิจฉัยกุล. 2531. มณีร้าว. กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร.

สุรีเนตร จรัสจรุงเกียรติ. 2555. พัฒนาการของคำว่า "เป็น" ในภาษาไทย. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. 2553. ชนิดของคำในภาษาไทย: การวิเคราะห์ทางวากยสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โฮเซ ริซัล. 2548. อันล่วงละเมิดมิได้. (แปลโดย จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล). กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

ภาษาต่างประเทศ

Comrie, B. 1976. Aspect. Cambridge: Cambridge University Press.

Diller, A. 2001. Grammaticalization and Tai Syntactic Change. In K. Tingsabadh (Ed.), Essays in Tai linguistics, (pp. 139-142). Bangkok: Chulalongkorn University Press.

Matisoff, J. A. 1991. Areal and Universal Dimension of Grammatization in Lahu. In E.C. Traugott (Ed.), Approaches to Grammaticalization, (pp. 383-454). Amsterdam: John Benjamins Publishing.