Analysis of the Thai Literature Rasa as Appeared in Khun Chang Khun Phaen
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
A research article on analysis of the Thai literature Rasa as appeared in Khun Chang Khun Phaen, aimed to analyze the Thai literature Rasa in Khun Chang Khun Phaen, written by King Rama II according to the Rasa theory analysis in Thai literature.
The results of the study were found that in the Thai literature entitled Khun Chang Khun Phaen, written by King Rama II, all the four kinds of Rasa in the Thai literature were found namely; Saovarojanee (admiration), Nareepramot (love), Pirotvatung (anger), and Sallapungkapisai (sadness). It was also found that the Sallapungkapisai Rasa (sadness) consisting of 23 episodes was found the most, followed by Pirotvatung (anger) consisting of 22 episodes, Nareepramot (love) consisting of 12 episodes and Saovarojanee (admiration) consisting of 10 episodes respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The contents and the data in the article published in “Journal of Thai Language and Thai Culture” are considered as the opinions and the direct responsibilities of the author. These do not require any agreement or responsibility of the editorial department.
The article, the data, the contents, the data and any other part published in “Journal of Thai Language and Thai Culture” are considered as the copyrights of “Journal of Thai Language and Thai Culture”. If any person or organization wants to publish or take any action with any part or all parts, the written permission is required from “Journal of Thai Language and Thai Culture.
References
กุสุมา รักษมณี. 2543. การวิเคราะห์วรรณคดีไทยตามทฤษฎีวรรณคดีสันสกฤต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดวงมน จิตรจำนงค์. 2536. สุนทรียภาพในภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ศยาม.
ทรัพย์ ประกอบสุข. 2525. วรรณคดีชาดก. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
นุชรี ขุนน้ำ. 2556. รสวรรณคดีไทยในกลอนบทละครเรื่องอิเหนาพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณทิต สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยพะเยา.
บรรเทา กิตติมศักดิ์ และกัมพุชานาฏ เปรมกลม. 2534. หนังสือเรียนภาษาไทยรายวิชา ท 033 วรรณคดีมรดก. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ประสิทธิ์ กาพย์กลอน. 2518. แนวทางการศึกษาวรรณคดี ภาษากวี การวิจักษณ์และวิจารณ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
เปลื้อง ณ นคร. 2545. ประวัติวรรณคดีสำหรับนักศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 13 กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ยมโดย เพ็งพงศา. 2543. ความสัมพันธ์ระหว่างวรรณศิลป์กับคีตศิลป์ในวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผน วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 8(9-10): 114-127.
รัตนพล ชื่นค้า. 2556. คุณค่าทางวรรณศิลป์ในบทละครเรื่องขุนช้างขุนแผนพระราชนิพนธ์ในสมเด็จ พระบวรราชเจ้า มหาศักดิพลเสพ. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 ณ โรงละครวังหน้า สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม กรุงเทพฯ.
ศรีวิไล ดอกจันทร์. (2529). ภาษาและการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สุกัญญา
เสาวลักษณ์ อนันตศานต์. (2562). วรรณกรรมเรื่องขุนช้างขุนแผน. กรุงเทพ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
