การสร้างมูลค่าเพิ่มจากการท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์: กรณีศึกษา พิพิธภัณฑ์ทางทะเลเกาะลอย จังหวัดชลบุรี
คำสำคัญ:
วิธีสมมติเหตุการณ์, ความเต็มใจจะจ่าย, แบบคำปลายปิด, เกาะลอย จังหวัดชลบุรีบทคัดย่อ
จังหวัดชลบุรีมีชื่อเสียงในฐานะจังหวัดท่องเที่ยวและเมืองตากอากาศชายทะเล มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับนานาชาติหลากหลาย ทั้งนี้เกาะลอยเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดที่มีศักยภาพ ซึ่งสามารถนำมาพัฒนาเพื่อสร้างรายได้ให้กับประเทศและประชาชนในท้องถิ่น โดยพิพิธภัณฑ์ทางทะเลถือเป็นทางเลือกที่เหมาะสมสำหรับการพัฒนาเนื่องมาจากลักษณะภูมิประเทศของเกาะลอย และชื่อเสียงทางด้านการท่องเที่ยวทะเลของจังหวัดชลบุรี นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์ทางทะเลยังมีลักษณะเป็นการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่สร้างแรงบันดาลใจและจิตสำนึกต่อสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ อันส่งผลดีต่อการท่องเที่ยวในภาคส่วนอื่น ดังนั้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษามูลค่าความเต็มใจจะจ่ายของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการเข้าชม เพื่อวัดผลประโยชน์ของพิพิธภัณฑ์ทางทะเล อีกทั้งใช้เป็นแนวทางในการสร้างรายได้ให้แก่เกาะลอย โดยใช้วิธีสมมติเหตุการณ์ (Contingent valuation Method) สมมติรูปแบบพิพิธภัณฑ์ทางทะเล ประกอบการตอบแบบสอบถาม จากการศึกษาพบว่ามูลค่าความเต็มใจจะจ่ายของนักท่องเที่ยวจากแบบคำถามปลายปิดมีมูลค่า 474.23 บาทต่อคนต่อครั้ง มีมูลค่าผลประโยชน์ของพิพิธภัณฑ์ทางทะเลเท่ากับ 3,525,816,780 บาทต่อปี
เอกสารอ้างอิง
http://ethos.bl.uk/OrderDetails.do?did=1&uin= uk.bl.ethos.495249
National Statistical Office. (2014). The report analyzes the situation in the eastern province. (In Thai). Retrieved from htttp://osthailand.nic.go.th/masterplan_area/provinciall%20analysis%20report.html (July 15, 2015)
National Statistical Office. (2014). The population aged 15 years and over by labor status and sex since 2005 - 2014. (In Thai). Retrieved from
http://service.nso.go.th/nso/web/statseries/statseries03.html (December 4, 2015)
Pakkantorn, R. (2005). A study of willingness to pay for entrance fee by visitors to outdoor recreation areas : a case study of Chet Sao Noi Forest Park in Saraburi province.(Master’s thesis). Kasetsart university. Retrieved from http:// tdc.thailis.or.th/tdc/browse.php? option=show&browse_type=title&titleid=129702
Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre. (2015). Museum database of Thailand. (In Thai). Retrieved from http://www.sac.or.th/databases/museumdatabase (November 30, 2015)
Ruangchan, O. (2006). Analysis of willingness to pay for admission fee in Natural Science Museum, Queen Sirikit Botanic Garden.(Master’s Independent Study). Chaingmai university. Retrieved from http://tdc.thailis.or.th/tdc/browse.php?option=show&browse_type=title&titleid=88450
Samdin, Z. (2008). Willingness to Pay in Taman Negara: A Contingent Valuation Method. International journal of Economics and Management Sciences. 2(1), 81-94.
Seenprachawong, U. (2013). Economic Valuation of Environmental Resources. Bangkok: P.A. Living.
Seenprachawong, U. (2014). Valuing Tourists’s Willingness Pay for Beach Improvement: A Case Study of Ko Samed, Thailand. NIDA Economic Review. 8(1), 118-136.
Sriracha Municipality. (2009). Spends 68 Million support tourism of Koh Loy. (In Thai). Buraphanews. Retrieved from http://www.buraphanews.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1821&Itemid= (November 23, 2015)
Sukchitpinyo, K. (2012). Willingness to Pay for Conservation of Wiang Kum Kam Cultural Heritage. WMS Journal of Management, 12(1), 1-9.
The Government Public Relations Department. (2015). Meeting the head of officer in Chonburi. (In Thai). Chonburinews. Retrieved from http://www.chonburinews.com/Q1/thememenu.php?id=26974 (November 23, 2015)
Whitehead, J and Finney, C. (2003). Willingness to Pay for Submerged Maritime Cultural Resources. Journal of Cultural Economics. 27(3), 231-240.
Wilson, T. (n.d.) How the Georgia Aquarium Works. Retrieved from http://science.howstuffworks.com/environmental/conservation/issues/georgia-aquarium (December 10, 2015)
World bank (2014). Official exchange rate (LCU per US$, period average). Retrieved from http://data.worldbank.org/indicator/PA.NUS.FCRF (December 10, 2015)
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introduction Analysis. Tokyo: Harper International Edition.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Copyright to published manuscripts becomes the property of the Graduate School of Development Economics, National Institute of Development Administration. Reproduction of all or part of a Development Economic Review (DER) article by anyone, excluding author(s), is prohibited, unless receiving our permission.
