การนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาประยุกต์ใช้และผลิตภาพแรงงานในวิสาหกิจไทย: การวิเคราะห์การถดถอยเชิงควอนไทล์จากการสำรวจวิสาหกิจของธนาคารโลก พ.ศ. 2568

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในสามมิติ ได้แก่ โครงสร้างพื้นฐาน ธุรกรรม และการบูรณาการ กับผลิตภาพแรงงานของวิสาหกิจไทย โดยใช้ข้อมูลการสำรวจวิสาหกิจของธนาคารโลก (WBES) ประเทศไทย พ.ศ. 2568 จำนวน 813 แห่ง ประมาณค่าด้วย OLS และการถดถอยเชิงควอนไทล์

ผลการวิจัยพบว่าคะแนนรวมการนำดิจิทัลมาใช้สัมพันธ์เชิงบวกกับผลิตภาพแรงงาน (β = 0.119, p < 0.01) คิดเป็นส่วนต่างประมาณร้อยละ 12.6 ต่อคะแนนที่เพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย และความสัมพันธ์แตกต่างกันตามควอนไทล์ ระดับล่างถึงกลางสัมพันธ์กับโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลมากกว่า ขณะที่ระดับบนสัมพันธ์กับการบูรณาการดิจิทัลมากกว่า สะท้อนลักษณะคล้ายบันไดดิจิทัล สัมพันธ์กับขนาดวิสาหกิจเป็นลบ (β = −0.083, p < 0.01) โดยเด่นชัดกว่าในวิสาหกิจขนาดเล็ก

ผลการศึกษามีนัยสำคัญเชิงนโยบายต่อการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจดิจิทัลของไทย มาตรการส่งเสริมที่แตกต่างกันตาม
ควอนไทล์ผลิตภาพและขนาดวิสาหกิจอาจเหมาะสมกว่านโยบายเดียวสำหรับทุกกลุ่ม และงานวิจัยนี้ขยายองค์ความรู้ด้านเศรษฐกิจดิจิทัลในบริบทไทย