การสื่อสารสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์พื้นถิ่นเพื่อชุมชนด้วยสื่อดิจิทัล: กรณีศึกษา “ศิลาโฮมสเตย์” เทศบาลเมืองศิลา จังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • ดวงจันทร์ นาชัยสินธุ์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • สุธีย์ จุฬากาญจน์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • วิชิต วัฒนานนท์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

DOI:

https://doi.org/10.14456/tiat.2026.16

คำสำคัญ:

วิสาหกิจชุมชน , ตลาดดิจิทัล“ติ๊กต๊อก”, สื่อสร้างสรรค์, ผลิตภัณฑ์พื้นถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันการผลิตสินค้าผลิตภัณฑ์พื้นถิ่นในการประชาสัมพันธ์    การจัดจำหน่ายสินค้า 2) เพื่อออกแบบ ผลิตการสื่อสาร สร้างสรรค์สื่อดิจิทัลในการประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์พื้นถิ่น กรณีศึกษา “ศิลาโฮมสเตย์” เทศบาลเมืองศิลา จังหวัดขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มศิลาโฮมสเตย์จำนวน 20 คน ด้วยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกในการรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย ประธานกลุ่ม ผู้ผลิตสินค้า จำนวน 13 คน และผู้จัดจำหน่าย การประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์สินค้า จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามความคิดเห็นด้าน การสื่อสารสร้างสรรค์สื่อดิจิทัลที่มีต่อการประชาสัมพันธ์การจัดจำหน่ายสินค้าศิลาโฮมสเตย์ที่ส่งเสริมการท่องเที่ยว ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์สภาพสภาพปัจจุบันในการผลิตสินค้า การประชาสัมพันธ์การจัดจำหน่าย สู่การออกแบบการผลิตการสื่อสารสร้างสรรค์สื่อดิจิทัล แบบสอบถามมีองค์ประกอบแสดงความพึงพอใจ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาสภาพปัจจุบันการผลิตสินค้าผลิตภัณฑ์พื้นถิ่น การประชาสัมพันธ์การจัดจำหน่ายสินค้าที่โดดเด่น ของกลุ่มศิลาโฮมสเตย์ ที่เป็นที่ต้องการของตลาด พบว่า การผลิตธุงแมงมุม การผลิตผ้ามัดย้อมจาก         ดอกดาวเรือง การผลิตสบู่แผ่นจากข้าวไรส์เบอร์รี่ และเมนูอาหารประจำท้องถิ่นกลุ่มศิลาโฮมสเตย์ 2) ผลการออกแบบ      การผลิต การสื่อสารสร้างสรรค์สื่อดิจิทัลในการประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์พื้นถิ่นศิลาโฮมสเตย์ พบว่ามีองค์ประกอบสำคัญ ประกอบด้วย หลักการสื่อสาร แนวคิดการสร้างสรรค์ด้วยสื่อดิจิทัล การสื่อสารประชาสัมพันธ์ด้วยภาพเคลื่อนไหว สื่อวิดีโอ การเลือกผลิตภัณฑ์สินค้าพื้นถิ่นที่สอดคล้องกับผู้นำเสนอผลิตภัณฑ์ มีการจัดทำสคริปต์ การเลือกข้อความจัดทำสื่อดิจิทัล   การโพสต์นำเสนอผ่านสื่อออนไลน์การตลาดดิจิทัล โดยใช้กลยุทธ์การตลาดติ๊กต๊อก พบว่า ความพึงพอใจที่มีต่อสื่อประชาสัมพันธ์ยุคดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์ชุมชน โดยรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก (x̅ = 4.41, SD = 0.70) ในแอพพลิเคชัน Tik Tok สามารถตอบโจทย์สร้างการรับรู้ที่สนุกสนาน ทำให้มีผู้ถูกใจและผู้ติดตามมากขึ้น เป็นการเพิ่มช่องทางการตลาดกลุ่มลูกค้าใหม่ ๆ ที่เข้ามาซื้อสินค้า ใช้บริการในการท่องเที่ยว

เอกสารอ้างอิง

จินต์ศุภางค์ คณาสุข และ อภิรัตน์ กังสดารพร. (2568). แนวทางการพัฒนาธุรกิจบนแพลตฟอร์มโซเซียลมีเดียเพื่อความสำเร็จของผู้ประกอบการธุรกิจหาบเร่แผงลอย (กรณีศึกษาติ๊กตอก). วารสารนวัตกรรมสังคม. 8(1) : 291-309. URL: https://jsi.rsu.ac.th/Article/2d47b98e-1fda-4c89-9a1c-cd473e4f6639

จิตรลดา รัตนวงศ์, บุณฑริกา ลาสันเทียะ, วรัทยา จงนอก, สุชานาถ ใจสัน, และ ธนวัตน์ ตันติพณิชย์กูล. (2568). การศึกษาความสัมพันธ์ของการพัฒนาเมืองในบริบทไมซ์ซิตี้ต่อความเป็นอยู่ดีมีสุขของประชาชนในจังหวัดขอนแก่น. วารสารบริหารธุรกิจและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโยลีราชมงคลพระนคร. 4(1) : 41-55. URL: https://so06.tci-thaijo.org/index.php/RMUTP_JBI/article/view/277983

นฤมล อินสว่าง, บงกชกร ทิงสุข และนลินีวรรณ ประพันธา. (2567). พฤติกรรมการใช้แอพพลิเคชัน Tic Tok กับบริบททางความคิดของคนในสังคมกลุ่ม เจเนอเรชั่น Y และ Z .การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 15, วันที่ 17 พฤษภาคม 2567 ณ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

ปุริมปรัชญ์ อำพัน. (2568). อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดติ๊กต๊อกที่มีต่อพฤติกรรมผู้บริโภคกลุ่มเจเนอเรชัน Z. วารสารสหวิทยาการมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8(5) : 1813-1825. URL: https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/280338

พันธุ์อาจ ชัยรัตน์, ชัยธร ลิมาภรณ์วณิชย์ และสุกัญญา มกราวุธ. (2562). นวัตกรรมเพื่ออนาคต (Innovation for the Future). กรุงเทพฯ : สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).

ภัทรา สุขะสุคนธ์, สุชีรา ศักดิ์เทวิน และธัญพร ศรีดอกไม้. (2564). แนวทางการสร้างรายได้แก่ผู้สูงอายุด้วยผลิตภัณฑ์ชุมชนในจังหวัดสมุทรปราการ.วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์. 23(2) : 73-84. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/msaru/article/view/254583/171147

ลัดดาวัลย์ สำราญ และโสรยา สุภาผล. (2568). การโฆษณาผ่านแพลตฟอร์ม Tic Tok ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางของผู้บริโภคเจเนอเรชัน Z. วารสารบริหารธุรกิจราชมงคลสุวรรณภูมิ. 2(1) : 15-27. URL: https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JBURUS/article/view/1448/897

สกุลไทย ป้อมมะรัง. (2565) . แนวทางการพัฒนาการจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิผลของวิสาหกิจชุมชนในชุมชนในรูปแบบ การจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่ กรณีศึกษาจังหวัดเลย.วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุดรธานี. 4(4) : 99-116. URL: https://so08.tci-thaijo.org/index.php/MSJournal/article/view/2849

สุภาณี เส็งศรี. (2565). การสร้างสื่อดิจิทัลสำหรับครูมืออาชีพกุลไทย. พิษณุโลก : นวมิตรการพิมพ์.

อภิชาติ ประเสริฐ. (2564). การส่งเสริมศักยภาพชุมชน (The Knowledge). กรุงเทพฯ : สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-12

รูปแบบการอ้างอิง

นาชัยสินธุ์ ด., จุฬากาญจน์ ส., & วัฒนานนท์ ว. (2026). การสื่อสารสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์พื้นถิ่นเพื่อชุมชนด้วยสื่อดิจิทัล: กรณีศึกษา “ศิลาโฮมสเตย์” เทศบาลเมืองศิลา จังหวัดขอนแก่น. Asian Journal of Traditional and Innovative Arts and Textiles, 5(2), 267–282. https://doi.org/10.14456/tiat.2026.16

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย