รูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์แบบมีส่วนร่วม: การเชื่อมโยงทรัพยากรชุมชน ภูมิปัญญาท้องถิ่น และความยั่งยืน

ผู้แต่ง

  • ปฐมภพ อ่อนอุ่น วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

การจัดการศึกษา, นวัตกรรมแบบมีส่วนร่วม, ทรัพยากรชุมชน, ความยั่งยืน, การประกอบการทางสังคม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่องรูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์แบบมีส่วนร่วม: การเชื่อมโยงทรัพยากรชุมชน ภูมิปัญญาท้องถิ่น และความยั่งยืนมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาที่ส่งเสริมการสร้างนวัตกรรมแบบมีส่วนร่วม 2) พัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ต้นแบบจากทรัพยากรชุมชนและภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค และ 3) ประเมินผลลัพธ์ด้านความยั่งยืนในมิติเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาคือ นิสิตระดับปริญญาตรี หลักสูตรการจัดการบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสมัยใหม่ วิชาเอกการจัดการการประกอบการทางสังคม โดยบูรณาการการเรียนรู้ผ่านโมดูลการจัดการและการพัฒนาเศรษฐกิจของชุมชนท้องถิ่น จำนวน 3 รายวิชา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย การสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบประเมินความพึงพอใจ ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการจัดการศึกษาที่เกิดประสิทธิผลสูงสุดคือ "การเรียนรู้แบบร่วมสร้างสรรค์บนฐานชุมชน" (Community-based Co-creation Learning Model) ซึ่งเกิดจากการบูรณาการความรู้ทางวิชาการเข้ากับภูมิปัญญาท้องถิ่น 2) ผลการพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ได้ผลิตภัณฑ์ต้นแบบประเภทขนมขบเคี้ยวเสริมใยอาหาร ซึ่งสร้างมูลค่าเพิ่มจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร โดยผลการประเมินความพึงพอใจของผู้บริโภคอยู่ในระดับมากที่สุด ทั้งในด้านคุณค่าทางโภชนาการและการสะท้อนอัตลักษณ์ชุมชน และ 3) ผลลัพธ์ด้านความยั่งยืนพบว่า นวัตกรรมดังกล่าวสามารถสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจให้แก่ชุมชน ลดปริมาณขยะทางการเกษตรตามหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) และสร้างเครือข่ายความร่วมมือที่เข้มแข็งระหว่างสถาบันการศึกษากับชุมชน ข้อค้นพบจากการวิจัยสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาผู้ประกอบการทางสังคมและยกระดับเศรษฐกิจฐานรากได้อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564). โมเดลเศรษฐกิจชีวภาพ เศรษฐกิจหมุนเวียน และเศรษฐกิจสีเขียว (BCG Model). กรุงเทพฯ : กระทรวงการอุดมศึกษาฯ.

Barron, P., Fernandes, P., Winkler, S. & Woolcock, M. (2024). A learning agenda for community-driven development: Responding to complex contextual, evaluation, and inference challenges (Policy Research Working Paper No. 10883). Washington, D.C.: World Bank. URL: https://doi.org/10.1596/1813-9450-10883

Bidet, E. & Defourny, J. (Eds.). (2019). Social enterprise in Asia: Theory, models and practice. New York: Routledge.

Howaldt, J., Kaletka, C., Schröder, A. & Zirngiebl, M. (Eds.). (2018). Atlas of social innovation: New practices for a better future. Eggenstein: Sozialforschungsstelle, TU Dortmund University.

Moulaert, F., MacCallum, D., Mehmood, A. & Hamdouch, A. (Eds.). (2013). The international handbook on social innovation: Collective action, social learning and transdisciplinary research. Cheltenham: Edward Elgar Publishing.

Murray, R. Caulier-Grice, J. & Mulgan, G. (2012). The open book of social innovation. London: The Young Foundation.

Nicholls, A. Simon, J. & Gabriel, M. (Eds.). (2015). New frontiers in social innovation research. London: Palgrave Macmillan.

Phills, J. A. Deiglmeier, K. & Miller, D. T. (2008). Rediscovering social innovation. Stanford Social Innovation Review. 6(4) : 34–43. https://doi.org/10.48558/GBJY-GJ47

Trencher, G., Yarime, M., McCormick, K. B., Doll, C. N. H. & Kraines, S. B. (2014). Beyond the third mission: Exploring the emerging university function of co-creation for sustainability. Science and Public Policy. 41(2) : 151–179. URL: https://doi.org/10.1093/scipol/sct044

United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development. Retrieved September 12, 2025, from https://sdgs.un.org/2030agenda

Wiggins, G., & McTighe, J. (2005). Understanding by design (2nd ed.). Association for Supervision and Curriculum Development (ASCD).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-04

รูปแบบการอ้างอิง

อ่อนอุ่น ป. (2026). รูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์แบบมีส่วนร่วม: การเชื่อมโยงทรัพยากรชุมชน ภูมิปัญญาท้องถิ่น และความยั่งยืน. Asian Journal of Traditional and Innovative Arts and Textiles, 5(3), 340–351. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/TIAT/article/view/295774

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย