Public Participation in Buddhist tourism management of Wat Chantharatanaram Phon District, Khon Kaen Province
Main Article Content
Abstract
This research aims to study Buddhist tourism management and recommendations of Wat Chantharatanaram, Phon District, Khon Kaen Province. The researcher collected the data from people in the area of Phon District, Khon Kaen Province amount 352 respondents by questionnaire and analyzed data by processed with a computer program. The research found that 1) the respondents, 50.57 % percent were male and 49.43 % percent were female, the respondents, 34.09 % percent were age between 41 - 60 years old, 31.51 % percent were lower Bachelor degree, 45.74 % percent were Occupation in government service / state enterprise, 26.70 % percent had earned 15,001 - 20,000 baht/month. 2) Participation of the people in the management of Buddhist tourism of Wat Chantharatanaram, Phon District, Khon Kaen Province was at high mean level (= 3.84), and it could be arranged from high mean level respectively, Location side, Cultural and Service 3) The suggestions as follows: The committees of Wat Chantharatanaram should take care of adding more parking places, provide staff to supervise each place, support to fairs of the tradition and the culture of the temple continuously for encouraging people to know, encourage children and youths to see the importance of the temple's art and culture, develop the efficiency of the service system to have more facilities to facilitate more, improve facilities for the elderly, such as ramps for the disabled, the provision of equipment and tools for the disabled and the provision of materials for the service of the disabled.
Article Details
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
References
ชนัญ วงษ์วิภาค. (2552) การท่องเที่ยวทางเลือก : ศาสนาวัฒนธรรม, ปรับบางส่วนจาก ตำราการท่องเที่ยววัฒนธรรม, เอกสารการเรียนการสอน การจัดการท่องเที่ยววัฒนธรรม, (คณะวิทยาการจัดการ และคณะโบราณคดี : มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2552), บทนำ.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2550). วิถีไทย : การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์ พริ้นติ้งแอนด์พับลิชซิ่ง
ดไนยา ตั้งอุทัยสุข (2552). ผลกระทบด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรมจากการท่องเที่ยว. ในวัดพระมหาเจดีย์ชัยมงคล ต่อชุมชนท้องถิ่น ตำบลผาน้ำย้อย อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด
ธนกฤต สังข์เฉย.(2550). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ. เพชรบุรี : คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศ
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร และคณะ (2555). การพัฒนารูปแบบและกระบวนการจัดการท่องเที่ยวทางพุทธศาสนาในประเทศไทย, รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์
ศุภลักษณ์ อัครางกูร. (2551). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว ขอนแก่น : โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (2552). แนวทางการจัดการและส่งเสริมการท่องเที่ยว. วารสาร มจร นครน่านปริทรรศน์. ปีที่ 2 (1) 95
กัลยารัตน์ ศิริรัตน์. (2559). การจัดการ การท่องเที่ยวเชิงนิเวศของจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสาร นาคบุตรปริทรรศน์. ปีที่ 8 (1) 3
กนกวรรณ ดุงศรีแก้ว. (2542). ศาสนสถานแหล่งท่องเที่ยวในพระพุทธศาสนา. JOURNAL OF NAKHONRATCHASIMA COLLEGE. Vol.8 (1) 92 - 93
ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ. ปีที่ 2 (13) 28
ธนิต บุตรทิพย์สกุล (2558). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนา วัดในพื้นที่ฝั่งธนบุรี วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์. ปีที่ 21 (2) 205
มนัส สุวรรณ และคณะ (2553). การจัดการการท่องเที่ยวในพระบรมมหาราชวังและวัดพระศรีรัตนศาสดาราม วารสารวิชาการ Veridian E-Journal ปีที่ 7. (3) 731
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (2539). การศึกษาวิเคราะห์กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงพุทธในล้านนา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. ปีที่ 5 (3) 76
มาโนช พรหมปัญโญ และคณะ (2556) “แนวทางการเตรียมความพร้อมการท่องเที่ยวเชิงพุทธของจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน”, รายงานการวิจัย, วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย ปีที่ 8 (2) 36.
ศศิวิมล ว่องวิไล และคณะ. (2558). การวิเคราะห์องค์ประกอบของกระบวนการจัดการความรู้ของมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. วารสารวิชาการ. ปีที่ 8 (3) 812 – 813
ศราวุฒิ ใจอดทน. (2561). “แนวทางการพัฒนากายภาพแหล่งทรัพยากรท่องเที่ยวทางธรรมชาติ:กรณีศึกษา ป่าชุมชนเขาสามสิบส่างและเขาเขียวจังหวัดนครราชสีมา”. วารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สจล. ปีที่ 20 (27) 110
อารีย์ นัยพินิจ และคณะ. (2556) “การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของวัดในกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธ”. รายงานการวิจัย. วารสารปัญญาภิวัฒน์. ปีที่ 5.(1) 31 - 32
Phra Somphop Nasing (2013). การบริหารจัดการวัดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธในจังหวัดลําพูน. วารสารการบริหารท้องถิ่น. ปีที่ 12. (1) 165
กิจจา บานชื่น. (2559). “หลักการจัดการ”. file:///C:/Users/USER/Downloads/.
นิอัฟฟาน บินนิโซะ. (2557, 25 พฤศจิกายน). “องค์ประกอบ และหลักสำคัญของการจัดการความรู้”. https://www.gotoknow.org/posts/581078.
พระครูปลัดสุวัฒนจริยคุณ (โยธิน ฐานิสฺสโร, ทิพย์นวล) (2556, 3 พฤษภาคม) “ยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้วัดเป็นศูนย์กลาง ในกลุ่มจังหวัดล้านนาตะวันออก”
พระครูนิวิฐธุราทร (นิมิตร จนฺทรํสี). (2552, 31 มีนาคม). “การบริหารจัดการ” สืบค้น จาก https://www.gotoknow.org/posts/252176.
พระครูสันติธรรมาภิรัต (บุญชัย สนฺติกโร).(2557, มกราคม – มิถุนายน) “ศาสนสถานแหล่งท่องเที่ยวในพระพุทธศาสนา”,บทความวิชาการ, JOURNAL OF NAKHONRATCHASIMA COLLEGE, Vol.8 No.1 (January–June, 2014)
มณเฑียร แก้วจิตร และธิดามาศ กระสังข์. (2564, 6 มีนาคม). “กระบวนการในการจัดการ”. สืบค้นจากhttps://sites.google.com/site/managementmeaningwebsite/bth-thi-1-khwam-ru-beuxng-tn-keiyw-kab-xngkhkar-laea-hlak-kar-cadkar/1-2-kar-bwn-kar-ni-kar-adkar.
วิชัย ชัย นาคสิงห์. (2555, 20 มิถุนายน). “หลักการจัดการ (ต่อ1)”. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/348311?fbclid=IwAR3CKb4uKrZoTPVZgZckre9bIjLi8hALPLY8qLrcPhgLG-KoOUB2wmeMHx0.
วิกิพีเดีย. (2563, 17 เมษายน). “การท่องเที่ยว”. https://th.wikipedia.org/wiki/การท่องเที่ยว
Amornrat Pornlho. (2562). “ความหมายและความสำคัญของการท่องเที่ยว”. สืบค้นจาก http://52011011275g5.blogspot.com/2012/03/blog-post.html
ศิริวรรณ แก้วจันดา. (2555, 25 พฤษภาคม). “องค์ประกอบของการจัดการเชิงกลยุทธ์”. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/453995.
ศิริโฉม เจ๊กทิม. (2564, 6 มีนาคม). “การจัดการองค์กร”. สืบค้นจาก https://sirichom.weebly.com/358536343619359236333604358536343619362935913588366035853619.html
สุธรรม ดีสา. (2560, 13 พฤศจิกายน). “หลักการจัดการ”. สืบค้นจาก https://www.slideshare.net/
sutam989/ss81953597?fbclid=IwAR3OSErKhBOQt1CV3fi8a2Zj6MXaUspzAdrPePeSrw0TiOuh1cVg_DqKD5s.
โมไนย พจน์ (2557, 6 พฤศจิกายน) ปรัชญาการท่องเที่ยว "จาริก" ตามแนวพุทธ สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/579842.
ไทเกอร์. (2564). “การบริหารจัดการคืออะไร? กระบวนการ+ประเภทของ Management”. สืบค้นจากhttps://thaiwinner.com/what-is-management/.
Amornrat Pornlho. (2555, 27 มีนาคม). “ความหมายและความสำคัญของการท่องเที่ยว” สืบค้นจาก http://52011011275g5.blogspot.com
/2012/03/blog-post.html.
Diamonds Are Forever (2552, 13 เมษายน) ความหมายของคำว่า “การท่องเที่ยว” (Tourism). สืบค้นจาก http://piratesoftheandaman.blogspot.com
/2009/04/tourism.html
Sarana. (2555, 24 มิถุนายน). “องค์ประกอบของการบริหาร (Management Component)”. สืบค้นจาก http://kanborihan.blogspot.com/2012/06/
management-component.html.
Sirichai Khamngam. (2562 10 มีนาคม). “ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับองค์การและหลักการจัดการ”. https://sites.google.com/a/petkasem.ac.th/wicha-hlak-kar-cadkar-x-sirichay/bth-thi-1khwam-ru-beuxng-tn-keiyw-kab-xngkhkar-laea-hlak-kar-cadkar.
Tada Ratchagit. (2562, 24 มกราคม). “การบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ (Human Resource Management.: HRM) “หัวใจสำคัญของการขับเคลื่อนองค์กรยุคปัจจุบัน”. สืบค้นจาก https://th.hrnote.asia/orgdevelopment/th-whatishrm-190117/.
Tada Ratchagit. (2562, 15 กุมภาพันธ์). “การจัดการคืออะไร”. https://th.hrnote.asia/orgdevelopment/th190215whatismanagement/.
วรเทพ เวียงแก และคณะ. “คู่มือการทำวิจัย”. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน.2559. (อัดสำเนา)
Yamane. Taro Statistic: An Introductory Analysis. Ne