การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงพุทธของวัดจันทรัตนาราม อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงพุทธและข้อเสนอแนะของวัดจันทรัตนาราม อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกลุ่มประชาชนที่อยู่ในเขตพื้นที่ของอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น จำนวน 352 คน นำมาวิเคราะห์ประมวลผลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลวิจัยพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมดจำนวน 352 คน ส่วนใหญ่เป็นเป็นเพศชาย ร้อยละ 50.57 เพศหญิง ร้อยละ 49.43 ส่วนใหญ่มี อายุ 41 – 60 ปี ขึ้นไป ร้อยละ 34.09 มีระดับการศึกษาระดับปริญญาตรี ร้อยละ 31.53 ประกอบอาชีพรับราชการ/รัฐวิสาหกิจ ร้อยละ 45.74 มีรายได้ 15,001 – 20,000 บาท ร้อยละ 26.70 2) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงพุทธของวัดจันทรัตนาราม อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (= 3.84) เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านสถานที่ ด้านวัฒนธรรม ด้านการให้บริการ 3) ประชาชนมีข้อเสนอแนะ ดังนี้ ควรให้ทางวัดดูแลในการเพิ่มสถานที่จอดรถมากกว่านี้ ควรให้มีเจ้าหน้าที่คอยกำกับดูแลสถานที่แต่ละจุด ควรให้มีการสนับสนุนการจัดงานประเพณี และวัฒนธรรมของวัดอย่างต่อเนื่องเพื่อส่งเสริมให้ประชาชนได้รู้จัก ควรมีการกระตุ้นให้เห็นความสำคัญของศิลปะวัฒนธรรมของวัด แก่เด็กและเยาวชน ควรพัฒนาประสิทธิภาพระบบบริการให้มีความสะดวกรวดเร็วเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนเพิ่มมากขึ้น ควรมีการปรับปรุงด้านสถานที่/สิ่งอำนวยความสะดวกแก่ผู้พิการ เช่น ทางลาดสำหรับผู้พิการ, จัดให้มีบริการอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ ไว้บริการแก่ผู้พิการ, การจัดหาสื่อต่าง ๆ สำหรับให้บริการผู้พิการ
Article Details
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
ชนัญ วงษ์วิภาค. (2552) การท่องเที่ยวทางเลือก : ศาสนาวัฒนธรรม, ปรับบางส่วนจาก ตำราการท่องเที่ยววัฒนธรรม, เอกสารการเรียนการสอน การจัดการท่องเที่ยววัฒนธรรม, (คณะวิทยาการจัดการ และคณะโบราณคดี : มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2552), บทนำ.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2550). วิถีไทย : การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์ พริ้นติ้งแอนด์พับลิชซิ่ง
ดไนยา ตั้งอุทัยสุข (2552). ผลกระทบด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรมจากการท่องเที่ยว. ในวัดพระมหาเจดีย์ชัยมงคล ต่อชุมชนท้องถิ่น ตำบลผาน้ำย้อย อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด
ธนกฤต สังข์เฉย.(2550). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ. เพชรบุรี : คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศ
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร และคณะ (2555). การพัฒนารูปแบบและกระบวนการจัดการท่องเที่ยวทางพุทธศาสนาในประเทศไทย, รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์
ศุภลักษณ์ อัครางกูร. (2551). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว ขอนแก่น : โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (2552). แนวทางการจัดการและส่งเสริมการท่องเที่ยว. วารสาร มจร นครน่านปริทรรศน์. ปีที่ 2 (1) 95
กัลยารัตน์ ศิริรัตน์. (2559). การจัดการ การท่องเที่ยวเชิงนิเวศของจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสาร นาคบุตรปริทรรศน์. ปีที่ 8 (1) 3
กนกวรรณ ดุงศรีแก้ว. (2542). ศาสนสถานแหล่งท่องเที่ยวในพระพุทธศาสนา. JOURNAL OF NAKHONRATCHASIMA COLLEGE. Vol.8 (1) 92 - 93
ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ. ปีที่ 2 (13) 28
ธนิต บุตรทิพย์สกุล (2558). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนา วัดในพื้นที่ฝั่งธนบุรี วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์. ปีที่ 21 (2) 205
มนัส สุวรรณ และคณะ (2553). การจัดการการท่องเที่ยวในพระบรมมหาราชวังและวัดพระศรีรัตนศาสดาราม วารสารวิชาการ Veridian E-Journal ปีที่ 7. (3) 731
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (2539). การศึกษาวิเคราะห์กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงพุทธในล้านนา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. ปีที่ 5 (3) 76
มาโนช พรหมปัญโญ และคณะ (2556) “แนวทางการเตรียมความพร้อมการท่องเที่ยวเชิงพุทธของจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน”, รายงานการวิจัย, วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย ปีที่ 8 (2) 36.
ศศิวิมล ว่องวิไล และคณะ. (2558). การวิเคราะห์องค์ประกอบของกระบวนการจัดการความรู้ของมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. วารสารวิชาการ. ปีที่ 8 (3) 812 – 813
ศราวุฒิ ใจอดทน. (2561). “แนวทางการพัฒนากายภาพแหล่งทรัพยากรท่องเที่ยวทางธรรมชาติ:กรณีศึกษา ป่าชุมชนเขาสามสิบส่างและเขาเขียวจังหวัดนครราชสีมา”. วารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สจล. ปีที่ 20 (27) 110
อารีย์ นัยพินิจ และคณะ. (2556) “การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของวัดในกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธ”. รายงานการวิจัย. วารสารปัญญาภิวัฒน์. ปีที่ 5.(1) 31 - 32
Phra Somphop Nasing (2013). การบริหารจัดการวัดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธในจังหวัดลําพูน. วารสารการบริหารท้องถิ่น. ปีที่ 12. (1) 165
กิจจา บานชื่น. (2559). “หลักการจัดการ”. file:///C:/Users/USER/Downloads/.
นิอัฟฟาน บินนิโซะ. (2557, 25 พฤศจิกายน). “องค์ประกอบ และหลักสำคัญของการจัดการความรู้”. https://www.gotoknow.org/posts/581078.
พระครูปลัดสุวัฒนจริยคุณ (โยธิน ฐานิสฺสโร, ทิพย์นวล) (2556, 3 พฤษภาคม) “ยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้วัดเป็นศูนย์กลาง ในกลุ่มจังหวัดล้านนาตะวันออก”
พระครูนิวิฐธุราทร (นิมิตร จนฺทรํสี). (2552, 31 มีนาคม). “การบริหารจัดการ” สืบค้น จาก https://www.gotoknow.org/posts/252176.
พระครูสันติธรรมาภิรัต (บุญชัย สนฺติกโร).(2557, มกราคม – มิถุนายน) “ศาสนสถานแหล่งท่องเที่ยวในพระพุทธศาสนา”,บทความวิชาการ, JOURNAL OF NAKHONRATCHASIMA COLLEGE, Vol.8 No.1 (January–June, 2014)
มณเฑียร แก้วจิตร และธิดามาศ กระสังข์. (2564, 6 มีนาคม). “กระบวนการในการจัดการ”. สืบค้นจากhttps://sites.google.com/site/managementmeaningwebsite/bth-thi-1-khwam-ru-beuxng-tn-keiyw-kab-xngkhkar-laea-hlak-kar-cadkar/1-2-kar-bwn-kar-ni-kar-adkar.
วิชัย ชัย นาคสิงห์. (2555, 20 มิถุนายน). “หลักการจัดการ (ต่อ1)”. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/348311?fbclid=IwAR3CKb4uKrZoTPVZgZckre9bIjLi8hALPLY8qLrcPhgLG-KoOUB2wmeMHx0.
วิกิพีเดีย. (2563, 17 เมษายน). “การท่องเที่ยว”. https://th.wikipedia.org/wiki/การท่องเที่ยว
Amornrat Pornlho. (2562). “ความหมายและความสำคัญของการท่องเที่ยว”. สืบค้นจาก http://52011011275g5.blogspot.com/2012/03/blog-post.html
ศิริวรรณ แก้วจันดา. (2555, 25 พฤษภาคม). “องค์ประกอบของการจัดการเชิงกลยุทธ์”. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/453995.
ศิริโฉม เจ๊กทิม. (2564, 6 มีนาคม). “การจัดการองค์กร”. สืบค้นจาก https://sirichom.weebly.com/358536343619359236333604358536343619362935913588366035853619.html
สุธรรม ดีสา. (2560, 13 พฤศจิกายน). “หลักการจัดการ”. สืบค้นจาก https://www.slideshare.net/
sutam989/ss81953597?fbclid=IwAR3OSErKhBOQt1CV3fi8a2Zj6MXaUspzAdrPePeSrw0TiOuh1cVg_DqKD5s.
โมไนย พจน์ (2557, 6 พฤศจิกายน) ปรัชญาการท่องเที่ยว "จาริก" ตามแนวพุทธ สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/579842.
ไทเกอร์. (2564). “การบริหารจัดการคืออะไร? กระบวนการ+ประเภทของ Management”. สืบค้นจากhttps://thaiwinner.com/what-is-management/.
Amornrat Pornlho. (2555, 27 มีนาคม). “ความหมายและความสำคัญของการท่องเที่ยว” สืบค้นจาก http://52011011275g5.blogspot.com
/2012/03/blog-post.html.
Diamonds Are Forever (2552, 13 เมษายน) ความหมายของคำว่า “การท่องเที่ยว” (Tourism). สืบค้นจาก http://piratesoftheandaman.blogspot.com
/2009/04/tourism.html
Sarana. (2555, 24 มิถุนายน). “องค์ประกอบของการบริหาร (Management Component)”. สืบค้นจาก http://kanborihan.blogspot.com/2012/06/
management-component.html.
Sirichai Khamngam. (2562 10 มีนาคม). “ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับองค์การและหลักการจัดการ”. https://sites.google.com/a/petkasem.ac.th/wicha-hlak-kar-cadkar-x-sirichay/bth-thi-1khwam-ru-beuxng-tn-keiyw-kab-xngkhkar-laea-hlak-kar-cadkar.
Tada Ratchagit. (2562, 24 มกราคม). “การบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ (Human Resource Management.: HRM) “หัวใจสำคัญของการขับเคลื่อนองค์กรยุคปัจจุบัน”. สืบค้นจาก https://th.hrnote.asia/orgdevelopment/th-whatishrm-190117/.
Tada Ratchagit. (2562, 15 กุมภาพันธ์). “การจัดการคืออะไร”. https://th.hrnote.asia/orgdevelopment/th190215whatismanagement/.
วรเทพ เวียงแก และคณะ. “คู่มือการทำวิจัย”. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน.2559. (อัดสำเนา)
Yamane. Taro Statistic: An Introductory Analysis. Ne