Local Leadership according to Buddhism and Conflict Resolution Using Brahma Vihara 4
Main Article Content
Abstract
Abstract
The status of a leader according to Buddhist principles to be able to manage conflicts in Thai society well must be one who has the ability to apply the principles of Dharma in self-government, governing people, and governing work with the necessary principles. must be used in the management of that organization by the principle of creating unity and reconciliation in society, which is the principle of working together in the organization and coexist in society Leadership according to Buddhism must have three important characteristics: 1) external characteristics, which are graceful venerable All the time, there is strength and strength. Good health and perseverance. 2) Internal qualities are knowledge and wide vision. having expertise in the job having good human relations; 3) being different from other people This difference will make subordinates to be respectful. have confidence have sincere obedience The way to be a good leader should include principles or morals in Buddhism that can be applied to leadership. In Thailand there are many conflicts within society. Due to many factors that affect the conflict is increasing. In particular, the ever-increasing conflict comes from humans. human beings, which is an important factor in causing conflicts within society Dharma principles that can dissolve conflicts and create unity of people in society are principles for ruling people, namely Brahmawihan Dharma. should be used as a guideline for resolving conflicts because of the principle of Brahmawihan The content covers both physical, verbal and mental actions, leading to resolution of conflicts that occur in today's society.
Article Details
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
References
เอกสารอ้างอิง
ดร.ประสิทธิ์กุลบุญญา. (2557). ความขัดแย้งและการจัดการความขัดแย้งตามหลัก พระพุทธศาสนา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ อุบลราชธานี. 5(1).
ดวงตา ราชอาษา. (2559). บทบาทของผู้นำในกระบวนทัศน์ใหม่. วารสารวิชาการแพร วากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
พระเทพปริยัติเมธี, ผศ.ดร. (2553). ภาวะผู้นําเชิงพุทธกับการจัดการความขัดแย้งใน สังคมไทย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์.
พระมหาสุทธิชัย ฐิตชโย (ถาวรศิล). (2556). การนำหลักธรรมพรหมวิหาร 4 ไปใช้ใน การบริหารงานของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม อำเภอเมือง จังหวัด ร้อยเอ็ด. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพลากร สุมงฺคโล (อนุพันธ์), พระครูปริยัติ วรเมธี, สยามพร พันธไชย, พระมหาไทย น้อย สลางสิงห์. (2561). ภาวะผู้นำท้องถิ่นในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการ แพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ . 5(1).
พระมหาศิวะเสน ญาณเมธี. (2561). รูปแบบการบริหารจัดการความขัดแย้งใน พระพุทธศาสนา. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย สยาม
แพทย์หญิงรชนีกร วีระเจริญ, อัครวรรธน์ อวัสดารักษ์. (2564). การจัดการความ ขัดแย้ง. สื่อออนไลท์. จาก http://envocc.ddc.moph.go.th/uploads/
OEHA2/ELM/Documents/15.conflict%20manegement.pdf
ราชบัณฑิตยสถาน. (2545). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพมหานคร: อักษรเจริญพัฒน์.
รณิดา มนต์ขลัง และคณะ. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการนำนโยบาย การจัดบริการสุขภาพผู้สูงอายุไปสู่การปฏิบัติ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.
Robbins, S. P. (1974). Managing organizational conflict: A nontraditional approach. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Robbins. (1983). Organization behavior: Concepts controversies and captivations (2nd ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Tjosvold, D.W. (2007). The conflict-positive organization: it depends upon us. Journal of Organizational Behavior.
William A. Robson. (1981). “Local Government” In Encyclopedia Of Social
Science. Vol. New York: McMilla