- Personnel management according to Sappurasithamma 7 principles in a provincial industrial factory in Chonburi -
Main Article Content
Abstract
This research has the objectives 1. To study the conditions of personnel management in basic educational institutions Under the Maha Sarakham Primary Educational Service Area Office 3 Under the Maha Sarakham Primary Educational Service Area Office, Region 3. Mixed methodological research between quantitative and qualitative research. Research tools consisted of a questionnaire, a semi-structured interview. quantitative research sample They were school administrators and 402 teachers. Statistics used were frequency, percentage, mean, standard deviation. The confidence value was 0.905. Qualitative research. The group of informants were: 1) 5 experts selected specifically to be used for checking the content's consistency or accuracy.
The results showed that
1) Personnel administration according to the Seven Sappurisadhammas in basic educational institutions Under the Maha Sarakham Primary Educational Service Area Office 3, it was found that overall and each aspect had practiced at a high level. The most practiced aspect was Dhammanyuta (knowing the cause), followed by atthanyuta (knowing the result), and the lowest is the parisanyuta. (know the community)
2) Guidelines for personnel administration according to the Seven Sappurisadhammas are: 1) Administrators should administer personnel with fairness without prejudice. 2) Educational institutions should allow personnel to equally participate in expressing their opinions. cotton
3) Executives should be willing to give advice to personnel at all times.
4) Educational institutions should allocate budgets to support personnel development expenses fairly.
5) Educational institutions should allow communities to participate in education management by publicizing and building community networks.
6) Encourage personnel to express their opinions on personnel management work thoroughly.
7) Educational institutions should support personnel to continue their education/training. so that personnel have the opportunity to develop and advance in their work responsibilities
Article Details
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
References
กระทรวงศึกษาธิการ. การบริหารโรงงานอุตสาหกรรมที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทหมานคร: กระทรวงศึกษาธิการ
, ๒๕๔๖.
. คู่มือการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์
การศาสนา, ๒๕๔๖.
กมล ฉายาวัฒนะ . การบริหารคนและงานด้วยวิธีการของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพมหานคร:
โรงพิมพ์เก็ทไอเดีย, ๒๕๕๔.
กิติมา ปรีดีดิลก. การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: อักษรพิพัฒน์,
๒๕๔๒.
คณาจารย์ภาควิชาบริหารรัฐกิจ. สรุปเนื้อหาวิชาทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๒๕๔๙.
จักกฤษณ์ นรนิติผดุงการ. การจัดการด้านปัจจัยในการบริหางาน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนา
พานิช, ๒๕๔๑.
ชาญชัย อาจินสมาจาร. การบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เสริมสื่อกรุงเทพ, ๒๕๔๑.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. การบริหารทรัพยากรบุคคล. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.
การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.
ดนัย เทียนพุฒ. การบริหารทรัพยากรบุคคลในทศวรรษหน้า. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๑.
ธรรมปิฎก ป.อ. ปยุตฺโต. พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์
วิทยานิพนธ์
เกศกัญญา อนุกูล. “การบริหารโครงงานคุณธรรมเฉลิมพระเกียรติ ตามหลักสัปปุริสธรรม ๗
ของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต ๒”.
วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,๒๕๕๓.
จิราภรณ์ ผันสว่าง. “ผู้นำกับการเป็นนักบริหารการศึกษามืออาชีพ Professional Education
Leadership”. ชลุบรี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏชลุบรี, ๒๕๖๒.
จุรี อุไรวัฒนา. การศึกษาสภาพการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานขนาดเล็กที่เป็นนิติบุคคล
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาราชบุรี เขต ๑ และเขต ๒. วิทยานิพนธ์ปริญญา
ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, ๒๕๔๘.
ชูศรี ถนอมกิจ. “ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารกับประสิทธิผลของ
โรงงานอุตสาหกรรมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในชลบุรี”. วิทยานิพนธ์ปริญ ญ า
มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา, ๒๕๕๐.
เด่น ชะเนติยัง. อ้างถึงใน พระมหาสุวิทย์ษา สิริวฑฺฒโน (พรหมเกิด). “การบริหารงานตามหลักอิทธิ
บาท ๔ ขององค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช”.
ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย:
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๔.
ทวีศักดิ์ บังคม. “ปัญหาและแนวทางแก้ไขการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงาน
บรรจง หมายมั่น. “การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสัปปุริสธรรมกับสันโดษ เพื่อเป็นแนวทางในการ
ค้นหาบุคลิกภาพธรรมาธิปไตย”. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิตคณะ
สังคมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร, ๒๕๔๘.
พระราชวุธ ปญฺญาวชิโร เพชรไพร. “การบริหารโรงงานอุตสาหกรรมในยุคดิจิทัล ตามหลักสัปปุริสธรรม ๗
โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น”. ปริญญาพุทธศาสตร